ស្ថិតនៅក្នុងភូមិសាស្ត្រស្រុកសំរោង នៃទឹកដីខេត្តតាកែវ ចម្ងាយប្រហែល ៥០គីឡូម៉ែត្រ ភាគនិរតីនៃរាជធានីភ្នំពេញ បុរសមួយក្រុមកំពុងតែរុះរើរោងបុណ្យមួយកន្លែង មួយថ្ងៃក្រោយពីការបញ្ចប់ទៅនៃកម្មវិធីបុណ្យតាមបែបសាសនាមួយស្ថិតនៅក្នុងភូមិស្រែជ័យ សម្រាប់សកម្មជនបក្សប្រឆាំងមួយរូប គឺលោក យា ថុង ដែលបានបាត់បង់ជីវិតតែប៉ុន្មានខែប៉ុណ្ណោះ បន្ទាប់ពីត្រូវបានដោះលែងពីពន្ធនាគារដំណាលគ្នាជាមួយសកម្មជនបក្សប្រឆាំងជាង ១០រូបទៀត។
ជាភរិយាលោក យា ថុង ដែលទើបតែបានរៀបចំបុណ្យគម្រប់ខួប ៧ថ្ងៃនៃមរណភាពឲ្យស្វាមីរបស់គាត់នោះ អ្នកស្រី ប៉ុល រំដួល បានអះអាងម្ដងហើយម្ដងទៀតថា ស្វាមីរបស់អ្នកស្រីបានបាត់ជីវិត បន្ទាប់ពីមន្ត្រីអនុរក្សពន្ធនាគារបដិសេធសំណើសុំចេញទៅព្យាបាលជំងឺនៅខាងក្រៅមណ្ឌលឃុំឃាំង។
លោក យា ថុង ត្រូវបានសមត្ថកិច្ចចាប់ខ្លួនកាលពីឆ្នាំ២០១៥ ហើយក៏ត្រូវបានសាលាដំបូងរាជធានីភ្នំពេញកាត់ទោសរូបលោក ឲ្យជាប់ពន្ធនាគាររយៈពេល ៧ឆ្នាំ ជាមួយក្រុមសកម្មជនគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ ៨នាក់ដទៃ ក្រោមការចោទប្រកាន់ថា បានចូលរួមចលនាកុប្បកម្មហិង្សានៅក្បែរទីលានប្រជាធិបតេយ្យកាលពីខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៤ ប៉ុន្តែ ត្រូវបានដោះលែងវិញក្រោយពីអនុវត្តទោសបានជាង ៣ឆ្នាំ។
អតីតអ្នកទោសនយោបាយរូបនេះ បាត់បង់ជីវិតនៅក្នុងវ័យទើបតែ ៤៥ឆ្នាំ កាលពីថ្ងៃទី១៤ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០១៩នេះ ដោយសាររោគាពាធ និងបានបន្សល់ទុកកូនចំនួន ៣នាក់ឲ្យនៅកំព្រា។
ស្ត្រីពោះម៉ាយ អ្នកស្រី ប៉ុល រំដួល បានរៀបរាប់ប្រាប់ វីអូឌី ទាំងអួលដើមកថា ស្វាមីរបស់អ្នកស្រីមានសុខភាពរឹងមាំ និងមិនធ្លាប់មានជំងឺអ្វីធ្ងន់ធ្ងរនោះទេ ប៉ុន្តែ អ្នកស្រីថា ស្វាមីគាត់បានចាប់ផ្តើមឈឺជើង ក្រោយពេលសមត្ថកិច្ចចាប់ខ្លួន ដោយបន្តឈឺរហូតដល់អំឡុងពេលជាប់ពន្ធនាគារ។
អ្នកស្រី ប៉ុល រំដួល រៀបរាប់ថា៖ «កាលពីមុន សុខភាពគាត់ គឺសុខភាពមាំមួន គាត់ចូលចិត្តហាត់ប្រាណ ចូលចិត្តលេងកីឡា អត់ដែលឈឺអីទេ។ បារីគាត់អត់ចេះជក់ ស្រាគាត់អត់ចេះផឹក»។
រំឭកឡើងវិញទាំងទឹកភ្នែកហូរចុះលើថ្ពាល់ផងនោះ អ្នកស្រី ប៉ុល រំដួល បានអះអាងបន្តថា ស្វាមីរបស់អ្នកស្រីពុំទទួលបានការព្យាបាលត្រឹមត្រូវនោះឡើយ អំឡុងពេលជាប់ពន្ធនាគាររយៈពេល ៣ឆ្នាំនោះ។
អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «ពេលដែលគេចាប់គាត់បានមួយយប់ ស្អែកឡើងគេបញ្ជូនគាត់ទៅគុកព្រៃស។ ខ្ញុំបានទៅមើល គឺគាត់មកទាំងហើមជើង។ គាត់ប្រាប់ថា ឈឺណាស់ ហើយឈឺជើងយូរៗ យើងអត់បានព្យាបាលត្រឹមត្រូវ។ គេគ្រាន់តែញាំថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់ ប៉ុន្តែ មិនបានយកគាត់ទៅថតមើលជំងឺទេ ហើយយូរៗបណ្តាលឲ្យគាត់ឈឺចង្កេះទៀត។ ដូចថា ពេលនៅក្នុងពន្ធនាគារហ្នឹង គាត់ឧស្សាហ៍តែឈឺចង្កេះ និងឈឺហ្នឹងហ្មង»។
អ្នកស្រី ប៉ុល រំដួល ឲ្យដឹងថា ពេលធ្លាក់ខ្លួនឈឺខ្លាំងម្តងៗ ស្វាមីរបស់គាត់តែងតែស្នើសុំទៅមន្រ្តីពន្ឋនាគារ ដើម្បីចេញទៅរកការព្យបាលនៅមន្ទីរពេទ្យខាងក្រៅ ប៉ុន្តែ ខាងពន្ធនាគារមិនដែលអនុញ្ញាតឡើយ។
អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «គាត់បានស្នើសុំទៅពិនិត្យជើង និងចង្កេះគាត់នៅពេទ្យរុស្ស៊ី ព្រោះគាត់ឈឺខ្លាំង។ ពេលប្រពន្ធកូនមកលេង គាត់ដើរមកជួបអត់កើត ប៉ុន្តែ ខាងពន្ឋនាគារហ្នឹង គេអត់អនុញ្ញាតឲ្យទៅពិនិត្យនៅពេទ្យរុស្ស៊ីទេ»។
ជាម្ដាយនៃកូន ៣នាក់ដែលមានវ័យជាង៤០ឆ្នាំ អ្នកស្រី រំដួល ជឿជាក់ថា ប្រសិនបើខាងពន្ឋនាគារយកចិត្តទុកដាក់ និងអនុញ្ញាតឲ្យស្វាមីរបស់គាត់ចេញទៅព្យាបាលនៅមន្ទីពេទ្យខាងក្រៅទាន់ពេលវេលានោះ ស្វាមីរបស់គាត់មិនឈឺរហូតស្លាប់បែបនេះទេ។
អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «ព្រោះអី បើយើងឈឺអ្វីមួយត្រូវស្កេន យើងត្រូវតែថតឲ្យច្បាស់ បានយើងវ៉ៃថ្នាំត្រូវ មិនចេះតែឲ្យថ្នាំដោយប៉ាន់ស្មានថា គាត់កើតនេះកើតនោះបានទេ។ យើងទៅពេទ្យ គេស្កេន គេថត មើលដឹងថា កើតជំងឺអ្វីបានគេវ៉ៃថ្នាំត្រូវ។ បើអត់ស្កេន អត់បានពិនិត្យសុខភាពគាត់ត្រឹមត្រូវទេ ចេះតែឲ្យថ្នាំគាត់ញាំ អញ្ចឹង ថ្នាំហ្នឹងវាជាអាវុធមុខពីរ។ អញ្ចឹង វាអាចធ្វើឲ្យយើងខូចក្នុងសរីរាង្គកាយយើង ហើយគាត់រយៈពេល ៣ឆ្នាំជាង វាយូរណាស់សម្រាប់ការឈឺចុកចាប់របស់គាត់»។
អ្នកស្រី រំដួល ឲ្យដឹងបន្ថែមថា ក្រុមគ្រូពេទ្យនៅក្នុងប្រទេសថៃ បានពិនិត្យ និងរកឃើញថា ស្វាមីគាត់មានជំងឺពុកឆ្អឹងចង្កេះ ដែលអាចបណ្ដាលមកពីជំងឺមហារីកសួត បន្ទាប់ពីពុំទទួលបានការព្យាបាលត្រឹមត្រូវ និងទាន់ពេលវេលា។
អ្នកស្រី រំដួល បានចាត់ទុកបញ្ហានេះថា ជារឿងអយុត្តិធម៌បំផុតដែលខាងពន្ធនាគារមិនអនុញ្ញាតឲ្យស្វាមីរបស់គាត់ជាអ្នកទោសនយោបាយ បានចេញទៅព្យាបាលជំងឺទាន់ពេលវេលានោះ។
អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «វាអយុត្តិធម៌បំផុតសម្រាប់ពួកគាត់ដែលជាសកម្មជន ព្រោះថា អ្នកទោសចោរលួចចោរប្លន់ផ្សេងៗអី ខាងពន្ធនាគារ គេអាចអនុញ្ញាតឲ្យទៅព្យាបាលខាងក្រៅបាន ចំណែកក្រុមពួកគាត់ដែលជាអ្នកទោសនយោបាយ ជាក់ស្តែងដូចប្តីខ្ញុំសុំ គឺគេមិនទៅឲ្យទៅតែម្តង គឺជាភាពអយុត្តិធម៌សម្រាប់គាត់ណាស់»។
ដោយត្រូវរាប់រងបន្ទុកជាឪពុកផងជាម្ដាយផងនោះ អ្នកស្រី ប៉ុល រំដួល ឲ្យដឹងថា គ្រួសារគាត់អាចប្រឈមបញ្ហាជីភាពគ្រួសារ និងអ្នកស្រីផ្ទាល់អាចប្រឈមបាត់បង់ការងារ បន្ទាប់ពីអ្នកស្រីបានសុំច្បាប់ក្រុមហ៊ុនឈប់សម្រាកជាច្រើនខែមកហើយ ចាប់តាំងពីស្វាមីរបស់គាត់ធ្លាក់ខ្លួនឈឺខ្លាំងរហូតមកដល់ពេលស្លាប់នេះ។
អ្នកស្រីបន្ថែមថា៖ «ពេលដែលគាត់ជាប់ពន្ធរយៈពេល ៣ឆ្នាំហ្នឹង គឺទុកឲ្យបងចិញ្ចឹមកូនរហូតទៅដល់បីនាក់ ខ្ញុំអត់មានលុយទេ។ ចាប់តាំងពីគាត់ចេញមកហ្នឹង គឺគាត់បានធ្លាក់ខ្លួនឈឺ គាត់ឈឺទៅព្យាបាលហ្នឹង គឺលុយបងប្អូនទាំងអស់។ អញ្ចឹង ខ្ញុំសូមអរគុណបងប្អូនខ្មែរទាំងអស់ដែរដែលបានជួយគ្រួសារខ្ញុំ ហើយខ្ញុំមានផលពិបាកយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារខ្ញុំបាត់បង់ស្វាមីដែលជាមេគ្រួសារមួយ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា ពេលគាត់ត្រឡប់មកវិញ យើងមានសុភមង្គលក្នុងគ្រួសារ យើងនឹងខំរកស៊ី ព្រោះអីគាត់ជាប់ពន្ឋនាគារ ៣ឆ្នាំ គឺអត់មានអីចូលផ្ទះទេ មានតែចេញ»។
អ្នកនាំពាក្យអគ្គនាយកដ្ឋានពន្ធនាគារនៃក្រសួងមហាផ្ទៃ លោក នុត សាវនា បានច្រានចោលការលើកឡើងរបស់ភរិយាលោក យា ថុង ដោយលោកថា ករណីនោះត្រូវមានការស្រាវជ្រាវ និងពិនិត្យឲ្យបានច្បាស់សិនអំពីបញ្ហាជំងឺរបស់លោក យា ថុង នោះ។ ចំពោះការស្នើសុំមកព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យខាងក្រៅវិញ លោក នុត សាវនា អះអាងថា លោកមិនបានដឹងច្បាស់ដែរ។
លោកបន្ថែមថា៖ «ការលើកឡើងស្នើសុំមកព្យាបាលខាងក្រៅហ្នឹង នៅទូទាំងប្រទេស វាមានករណីច្រើន អ្នកខ្លះគាត់ឈឺមែន អ្នកខ្លះស្នើសុំឲ្យបានចេញទៅក្រៅប្រទេស។ ដល់អញ្ចឹង វាកំណត់ទៅតាមការវិនិច្ឆ័យរបស់ក្រុមគ្រូពេទ្យនៅក្នុងពន្ធនាគារ គឺគាត់ជាអ្នកវិនិច្ឆ័យ ហើយគាត់ធ្វើសំណើ។ ចំណែករណីលោក យា ថុង ហ្នឹង ទាល់តែស្រាវជ្រាវជីកឬសគល់ទៅក្រោយបន្តិច បានយើងអាចកំណត់ថា មូលហេតុនៃការស្លាប់ហ្នឹង វាមកពីមូលហេតុអី? ហើយដល់ពេលគាត់ទម្លាក់កំហុសទាំងស្រុងមកពន្ធនាគារហ្មង ខ្ញុំទទួលយកអត់បានទេ»។
មេធាវីការពារក្តីឲ្យលោក យា ថុង គឺលោកស្រី ម៉េង សុភារី ប្រាប់ វីអូឌី ថា លោកស្រីធ្លាប់បានដាក់ស្នើសុំម្ដងដើម្បីឲ្យលោក យា ថុង បានទៅសម្រាកព្យាបាលនៅមន្ទីពេទ្យ ប៉ុន្តែ អ្នកស្រីបញ្ជាក់ថា លោកចៅក្រមមិនអនុញ្ញាតឡើយ។
មេធាវីរូបនេះបន្តថា លោក យា ថុង បានដាក់ពាក្យស្នើផ្ទាល់ខ្លួនទៅកាន់ពន្ធនាគារជាច្រើនដងផងដែរ ដើម្បីសុំទៅព្យាបាលជំងឺនៅមន្ទីរពេទ្យខាងក្រៅ ប៉ុន្តែ មិនទទួលបានការអនុញ្ញាតទេ។
លោកស្រី ម៉េង សុភារី ប្រាប់ថា៖ «ខ្ញុំបានដាក់លិខិតសុំអនុញ្ញាតឲ្យកូនក្តីរបស់ខ្ញុំបានទៅព្យាបាលជំងឺ ហើយខាងចៅក្រមស៊ើបសួរគាត់បានចេញដីកាសម្រេចមួយ មិនអនុញ្ញាតឲ្យអតីតកូនក្តីខ្ញុំឈ្មោះលោក យា ថុង បានទៅព្យាបាលជំងឺតាមការស្នើសុំទេ ដោយគាត់លើកមូលហេតុដែលយល់ឃើញផ្អែកទៅតាមរបាយការណ៍របស់ប្រធានមណ្ឌលអប់រំកែប្រែទី១ បានបញ្ជាក់ថា ក្រោយពេលបញ្ជូនលោក យា ថុង ទៅដល់មណ្ឌលអប់រំកែប្រែទី១ហើយ ខាងគ្រូពេទ្យប្រចាំមណ្ឌលបានធ្វើការយកចិត្តទុកដាក់ និងព្យាបាលរហូតធ្វើឲ្យលោក យា ថុង មានស្ថានភាពជំងឺធូរស្រាល ហេតុនេះ គឺពុំចាំបាច់អនុញ្ញាតឲ្យជនត្រូវចោទទៅព្យាបាលជំងឺនៅមន្ទីរពេទ្យនោះទេ»។
ប្រធានគ្រប់គ្រងផ្នែកអង្កេតនៅអង្គការការពារសិទ្ធិមនុស្សលីកាដូ លោក អំ សំអាត មានប្រសាសន៍ថា មន្ត្រីអនុរក្សពន្ធនាគារ ត្រូវតែអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកទោសមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរ ចេញទៅទទួលការព្យាបាលជំងឺនៅតាមមន្ទីរពេទ្យធំៗរបស់រដ្ឋ នៅខាងក្រៅមណ្ឌលឃុំឃាំង ហើយលោកថា មិនត្រូវបណ្ដោយឲ្យអ្នកទោសរូបណាស្លាប់នោះឡើយ។
លោក អំ សំអាត បន្តថា ប្រសិនបើខាងពន្ធនាគារមិនអនុញ្ញាតទេ វាគឺការរំលោភសិទ្ធិធ្ងន់ធ្ងរទៅអ្នកទោសដែលកំពុងមានជំងឺនោះ។
លោក អំ សំអាត បន្ថែមថា៖ «អានេះវាជាគោលការណ៍ ពីព្រោះ ទោះបីជាគាត់ជាអ្នកទោស ឬអ្នកជាប់ឃុំក៏ដោយ ក៏នៅតែមានសិទ្ធិថែទាំផ្នែកសុខភាព ដោយទទួលបានសេវាថែទាំសុខភាពផ្សេងៗ។ ប្រសិនជាមានករណីមានជំងឺធ្ងន់ធ្ងរហើយ ហើយក្រុមគ្រួសារ ឬអ្នកជំងឺហ្នឹងគាត់បានស្នើសុំទៅព្យាបាលនៅមន្ទីរពេទ្យរដ្ឋខាងក្រៅ ហើយមិនអនុញ្ញាត អាហ្នឹងវាជាការរំលោភបំពានទៅលើសិទ្ធិសេរីភាពគាត់ធ្ងន់ធ្ងរ ហើយវាក៏អាចជាបទល្មើសមួយដែលត្រូវតែធ្វើការស៊ើបអង្កេត និងស្រាវជ្រាវឲ្យបានហ្មត់ចត់ដែរ បើសិនករណីបែបនេះមែន»។
រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃ លោក ស ខេង បានថ្លែងក្នុងពិធីសន្និបាតបូកសរុបការងារឆ្នាំ២០១៨ កាលពីថ្ងៃព្រសហ្បតិ៍សប្ដាហ៍មុនថា អ្នកជាប់ឃុំនៅពន្ធនាគារទាំងអស់មានចំនួនជាង ៣ម៉ឺននាក់នាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ។
របាយការណ៍អង្គការលីកាដូកាលពីឆ្នាំ២០១២ បានបង្ហាញថា ពន្ធនាគារទូទាំងប្រទេស សុទ្ធតែផ្ទុកជនជាប់ឃុំលើសពីទំហំដែលពន្ធនាគារអាចផ្ទុកបានដល់ទៅចំនួន ១៧១ភាគរយឯណោះ ដែលធ្វើឲ្យពន្ធនាគារនៅកម្ពុជា មានសភាពចង្អៀតណែន។
ក្រុមគ្រួសារ និងភរិយាលោក យា ថុង បានអំពាវនាវទៅពន្ធនាគារ និងតុលាការ ត្រូវអនុញ្ញាតឲ្យអ្នកទោសទាំងអស់ ចេញទៅព្យាបាលជំងឺនៅមន្ទីរពេទ្យខាងក្រៅឲ្យបានស្មើភាពគ្នា ដោយគ្មានការរើសអើងនិន្នាការនយោបាយនោះឡើយ។
អ្នកស្រី ប៉ុល រំដួល បន្ថែមថា៖ «ខ្ញុំសំណូមពរទៅខាងពន្ធនាគារ កុំឲ្យមានការរើសអើងថា គណបក្សនេះ គណបក្សនោះអី។ ពេល អ្នកទោសឈឺអញ្ចឹង ត្រូវបញ្ជូនគាត់ទៅពេទ្យទាន់ពេលវេលាដូចអ្នកទោសផ្សេងៗទៀត ទាំងអ្នកនយោបាយ អ្នកទោសចោរលួចចោរប្លន់មានសិទ្ធិដូចគ្នាទៅ កុំឲ្យមានការប្រកាន់ ហើយខ្ញុំក៏សូមសំណូមពរដល់បងប្អូនទាំងអស់មេត្តាជួយដល់នាងខ្ញុំ ព្រោះពេលនេះ នាងខ្ញុំអត់ និងលំបាកវេទនាខ្លាំង មិនត្រូវគិចយ៉ាងម៉េចបន្តទៀតទេ»៕
