ជនរងគ្រោះ ទាមទារឱ្យគ្រួសារហ៊ុន ពន្លឿនវិធានរឹបអូសទ្រព្យសម្បត្តិអតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា ដើម្បីយកលុយមកសងពួកគេជាង ៧ពាន់គ្រួសារ ដែលបានរស់នៅក្រោមសម្ពាធបំណុលជាង១ឆ្នាំទៅនេះ ដោយសំអាងថា ប្រព័ន្ធតុលាការមិនអាចការពារយុត្តិធម៌ឱ្យពួកគេបាន។
ការបន្សល់ទុកនូវវិបត្តិជនរងគ្រោះរាប់ពាន់គ្រួសារ កាន់ឆ្នាំបែបនេះ ជំរុញឱ្យមានរិះគន់ពីការដឹកនាំគ្មានការទទួលខុសត្រូវរបស់រដ្ឋាភិបាលគ្រួសារហ៊ុន មិនដោះស្រាយទុក្ខលំបាករាស្រ្ត ផ្ទុយពីស្មារតីរដ្ឋធម្មនុញ្ញ។
ការទាមទារនេះ ក្រោយក្រសួងយុត្តិធម៌ចេញលិខិតឱ្យតុលាការពន្លឿនរឿងក្តីអតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា ដែលជនរងគ្រោះបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅមុខក្រសួងយុត្តិធម៌ កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែឧសភា តែជិត១ខែទៅនេះ ពួកគេថា មិនទាន់មានដំណើរការនិតិវិធីនោះទេ។
ជនរងគ្រោះម្នាក់ លោក ចាប ប៊ុនហ៊ាង ប្រាប់VODថា បច្ចុប្បន្នលោករស់នៅទាំងសម្ភាធផ្លូវចិត្ត ដោយសារតែគ្មានលុយបង់ធនាគារ ក្រោយចាញ់បោកអតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា ទាំងគ្រួសារជាង២០ម៉ឺនដុល្លារ។
លោកថា ទោះថ្មីៗនេះ ក្រសួងយុត្តិធម៌ចេញលិខិតឱ្យតុលាការពន្លឿនរឿងក្តីអតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា ក៏ដោយតែលោកថា គ្មានដំណឹងអ្វីទាល់តែសោះ មកទល់ពេលនេះ។
លោកថា៖ «សម្រាប់ខ្លួនខ្ញុំផ្ទាល់ហ្នឹង គឺ១៤៩០០(ដុល្លារ) ហើយចៅៗ ហើយក្មួយហ្នឹងក៏ខ្ទង់ម៉ឺនជាងៗដែរ សរុបទៅអស់ ២៣ម៉ឺនលើសបន្តិច។ លុយ! គឺសុទ្ធតែលុយធនាគារទាំងអស់ អាងខ្ចីបុលគេមកដើម្បីយកទៅដាក់ទៅ! ដាក់បានកំរៃ បានការថ្លៃ។ ធនាគារហ្នឹងបានតិចៗទៅសម្រាប់បានហូបចុកខ្លះធ្វើបុណ្យខ្លះ។ ចាស់ហើយមិនដឹងរកអី! អ៊ីចឹងយើងបានកំរៃហ្នឹង តិចៗសម្រាប់ចិញ្ចឹមជីវិត! ឥឡូវមិនត្រឹមចិញ្ចឹមជីវិតទេ! ទៅជាលង់ខ្លួនមែនទែនកាន់តែយ៉ាប់ទៅៗ ទៅវិញ ហើយធនាគារចេះតែមករាល់ថ្ងៃ»។
ជនងរងគ្រោះម្នាក់ លោក អៀ សុផល ដែលចាញ់បោកលុយជិត២ម៉ឺនដុល្លារ ជាលុយខ្ចីធនាគារ ប្រាប់VODថា លោកហាក់អស់ជំនឿលើតុលាការហើយ ដោយថាជាង១ឆ្នាំទៅនេះ ជនរងគ្រោះនៅតែមិនទទួលបានសំណងទោះមានការចាប់ខ្លួនអតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា ក្តី។
លោកថា៖ «ចាប់ពីយើងដាក់ញត្តិជាមួយឯកឧត្តម កើត រិទ្ធ មក ដូចជាស្ងាត់អត់មានឃើញមានដោះស្រាយអីទេ ស្ងាត់ឈឹងម៉ង រីឯជនរងគ្រោះបានបាតបង់ជីវិតជាបន្តបន្ទាប់ ពីព្រោះអស់លទ្ធភាពរកលុយបង់ធនាគារហើយបង»។
រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងយុត្តិធម៌ លោក កើត រិទ្ធ តាមរយៈលិខិតមួយច្បាប់ចុះថ្ងៃទី២ខែមិថុនា បានជំរុញឱ្យសាលាដំបូងខេត្តសៀមរាប ពន្លឿនចំណាត់ការសំណុំរឿងព្រហ្មទណ្ឌ កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ ពាក់ព័ន្ធការបោកប្រាស់របស់អតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា។
វិធាននេះ ក្រោយជនរងគ្រោះបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅមុខក្រសួងយុត្តិធម៌ កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែឧសភា ដើម្បីទាមទារយុត្តិធម៌ ដោយថាវិបត្តិបំណុលកំពុងគំរាមជីវិតពួកគេ មានអ្នកខ្លះបែកបាក់គ្រួសារ ខ្លះទៀតឈឺធ្ងន់ និងកូនៗបោះបង់ការសិក្សា ជាដើម។
ដោយឡែក ប្រធានអង្គការប្រជាធិបតេយ្យខ្មែរនៅប្រទេសអូស្រ្តាលី លោក ស៊ឹង សែនករុណា និយាយថា ការដែលព្យាយាមគេចវេស មិនដោះស្រាយទុក្ខលំបាករបស់ពលរដ្ឋ បង្ហាញពីការដឹកនាំដែលគ្មានការទទួលខុសត្រូវ ដែលទីបំផុតពលរដ្ឋនឹងអស់ជំនឿលើរដ្ឋាភិបាល។
លោកថា៖ «មិនបានធ្វើកិច្ចអន្តរាគមន៍រកដំណោះស្រាយឲ្យទាន់ពេលទាន់វេលា តាមការទាមទារចង់បានអាហ្នឹងវាជារឿងមួយដែលមិនសមជា គេហៅថា ស្ថាប័នដែលទទួលខុសត្រូវចំពោះវាសនារបស់ប្រជាជនឡើយ របស់ប្រជាពលរដ្ឋឡើយ។ បើសិនជាគ្រាន់តែចេញលិខិតជាបន្តបន្ទាប់ហើយអត់មានវិធានការរកដំណោះស្រាយច្បាស់លាស់! ច្បាស់ណាស់ប្រជាពលរដ្ឋនឹងលែងមានជំនឿទុកចិត្ត ទៅលើការដឹកនាំរបស់ស្ថាប័នហ្នឹង លើការទទួលខុសត្រូវរបស់មេដឹកនាំប្រទេសអីទាំងអស់ហ្នឹងហើយ»។
មាត្រា៣៥ ចែងថា សេចក្ដីស្នើទាំងឡាយរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ ត្រូវបានទទួលការពិនិត្យ និងដោះស្រាយយ៉ាងហ្មត់ចត់ពីអង្គការរដ្ឋ។
ក្រុមហ៊ុនប្រ៊ីលានស៊ីធីរបស់អតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា បានបង្កើតល្បិចបោកពលរដ្ឋ តាមយុទ្ធសាស្រ្តប្រមូលលុយ ដោយសន្យាឱ្យការប្រាក់ ៤% ក្នុងមួយខែនៃប្រាក់ដើម។
អតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា ត្រូវបានចាប់ខ្លួននៅថ្ងៃទី១៣ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២៤ ក្រោយពីជនរងគ្រោះផ្ទុះការតវ៉ាជាបន្តបន្ទាប់រយៈពេលប្រមាណ ១ខែ ដែលមានអ្នកចាញ់បោកប្រមាណ ៧០០០គ្រួសារ គិតទឹកប្រាក់ជាង ៣០០លានដុល្លារអាមេរិក។
ជុំវិញរឿងនេះដែរ ជនរងគ្រោះចោទថា មន្រ្តីស្និទ្ធិ លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត គឺលោក ស៊ាន បូរ៉ាត់ បានរួមគំនិតជាមួយអតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា បោកប្រាស់ពលរដ្ឋរាប់ពាន់គ្រួសារ ដែលពួកគេទាមទារឱ្យពន្លឿនកាត់ទោស ដើម្បីបានសំណងដោះស្រាយវិបត្តិបំណុល។ ប៉ុន្តែគ្មានចំណាត់ការផ្លូវច្បាប់ណាមួយកើតឡើងនោះទេ ប៉ុន្តែ លោក ស៊ាន បូរ៉ាត់ ត្រូវតុលាការចាត់ទុកត្រឹមជាសាក្សីតែប៉ុណ្ណោះ។
តាមរបាយការណ៍របស់ CBC ចេញផ្សាយអំឡុងខែមេសា ឆ្នាំ២០២៤ រកឃើញថា ពលរដ្ឋខ្មែរជិត ៥លាននាក់ ជាប់បំណុល ក្នុងនោះមាន៧៦% ជាអ្នកខ្ចីប្រាក់ពីស្ថាប័នតែមួយ ២០% ជាអ្នកខ្ចីប្រាក់ពី២ស្ថាប័ន និង៤% ជាអ្នកខ្ចីប្រាក់ដល់ទៅ ៣ស្ថាប័ន។
នេះមិនទាន់រាប់បញ្ចូលជនរងគ្រោះ រាប់ម៉ឺនគ្រួសារទៀត ដែលកំពុងរួមរឹតដោយវិបត្តិបំណុល ដោយសារពួកគេចាញ់បោកក្រុមឧកញ៉ាលក់អចលនទ្រព្យ ដែលស្និទ្ធនឹងមេដឹកនាំ មានឧកញ៉ា ឡេង ណាវ៉ាត្រា អតីតឧកញ៉ា ហ៊ី គឹមហុង និងអតីតឧកញ៉ា ឡេង ចាន់ណា ជាដើម។
ករណីនេះ ធ្វើឱ្យជនរងគ្រោះខ្លះបានសម្លាប់ខ្លួនជាបន្តបន្ទាប់ ដោយសារតែយុត្តិធម៌របស់ពួកគេ ត្រូវបានប្រព័ន្ធយុត្តិធម៌ជាឧបករណ៍នយោបាយ បានកប់ចោលច្រើនឆ្នាំ។
អ្នកឃ្លាំមើល និយាយថា វិបត្តិនេះ ទាមទារឱ្យក្រុមជនរងគ្រោះ ហ៊ានលះបង់ដើម្បីទាមទារយុត្តិធម៌បើមិនដូច្នោះទេ ពួកគេនឹងរងគ្រោះធ្ងន់ធ្ងរ ក្រោមប្រព័ន្ធច្បាប់ដែលចងដោយបុគ្គលមានអំណាចនេះ៕
