បទញុះញង់​នៅ​តែ​ជាបទចោទ​ពេញ​និយម​​ដើ​ម្បី​​បំបិទ​មាត់​​​មិន​​ឱ្យ​ពលរដ្ឋ​​​បញ្ចេញ​មតិ​​​​​ពីបញ្ហា​​ជាតិ

បទញុះ​ញង់​​​ត្រូវ​បាន​​គេ​មើល​​ឃើញ​ថា នៅ​តែ​​ជាបទចោ​ទ​​ពេញ​​និយម​​ដែល​​ត្រូវ​បាន​​ស្ថាប័ន​​អនុវត្ត​​ច្បាប់ ​និង​​​តុលាការ​​របស់​​គ្រួសារ​​ហ៊ុន​​យក​​ម​ក​​ប្រើ ដើម្បី​​បំបិទ​មាត់​​មិន​​ឱ្យ​​​សកម្ម​​ជន​​នយោបាយ ​និង​​ប្រជាពលរដ្ឋ​​ប​ញ្ចេ​ញ​​មតិ​​និយាយ​​ពី​​​បញ្ហា​​ជាតិ​ ជាពិសេស​​បញ្ហា​​​បូរណ​​ភាព​​ទឹក​ដី​​ដែល​​កំពុង​​កើត​មាន​​វិប​ត្តិ​​ចាក់​​ស្រែះ​ នៅ​​ក្រោម​ការ​​ដឹកនាំ​របស់​​រដ្ឋាភិ​បាល​​ឯក​បក្ស​​។

ជាមួយគ្នា​នេះ ​មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិ​មនុស្ស​កម្ពុជា (CCHR) បាន​ចេញ​ផ្សាយ​ការ​​វិភាគ​មួយ​ស្ដីពី​​ផល​ប៉ះ​ពាល់ផ្នែក​ច្បាប់​លើ​សេរីភាព​​​នៃ​ការ​បញ្ចេញ​មតិ​ក្នុង​​យុគ​សម័យ​​ឌីជី​​ថល ដោយ​បាន​ចង្អុល​​បង្ហាញ​​ពី​មា​ត្រា​មួយ​ចំនួន​​​នៃ​​ក្រម​​ព្រហ្ម​ទណ្ឌ ច្បាប់​ស្តី​ពី​​របប​សារ​ព័ត៌​មាន សេចក្ដី​​ព្រាង​ច្បាប់ស្ដីពី​​សិទ្ធិ​ទទួល​បាន​ព័ត៌​មាន និង​ធម្ម​នុញ្ញ​វិជ្ជាជីវៈ​ជា​ដើម ថា​​ត្រូវ​បាន​ប្រើ​ប្រាស់​​ដើម្បី​​រឹត​ដ្បិត​សិទ្ធិ​​សេរី​ភាព​បញ្ចេញ​មតិ​ ខណៈ​​បច្ចុប្បន្ន​​មាន​អ្នក​​​​ប្រើប្រាស់​​សិទ្ធិ​​ ៨៩​​នាក់ ​ត្រូវ​​បាន​​ចាប់​​ឃុំ​ខ្លួន​​​ដែល​ក្នុង​​ចំណោម​​នោះ​​ ភាគ​ច្រើន​​ត្រូវ​បាន​​ចោទ​ប្រកាន់​​ពីបទ​ញុះ​ញង់​​និង​​បរិហារ​​កេរ្តិ៍។

ក្នុង​នោះ​មាន​សកម្មជនមួយ​ចំនួន​ បាន​ជាប់​ឃុំបណ្តោះ​អាសន្ន​ពីរភាគបី​នៃ​ការ​ផ្តន្ទា​ទោស ​ពីបទ​ ​ញុះ​ញង់​​រួចហើយ ​ខណៈ​​តុលាការ​​មិន​​ទាន់​​បាន​​កាត់​​សេច​ក្តី​​​លើ​​អង្គ​ហេតុ​នៃ​​សំណុំ​​រឿង​​​ចោទ​ប្រកាន់​លើ​ពួកគេ​នៅ​ឡើយ។

សំណុំ​រឿង​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​សំណុំ​រឿង​ទាំងនេះ លោក ឈឿន ឈាន អាយុ៤៥ឆ្នាំ ជា​អ្នក​​បើក​បរ​រថយន្ត​ដឹក​គ្រឿង​សំណង់​ ត្រូវ​​បាន​​សាលា​ដំបូងរាជធានី​ភ្នំពេញ ​បើក​សវនាការ​ជំនុំ​ជម្រះ ​កាល​ពីថ្ងៃ​ទី​៣១ខែ​​តុលា និង​​បាន​​ប្រកាស​សាល​ក្រម​​​ ​នៅ​ថ្ងៃទី​២៥ ខែ​​វិច្ឆិកា សម្រេច​​ផ្តន្ទា​​ទោស​​​ឱ្យ​ជាប់​​ពន្ធនាគារ​​១៨​​ខែ សង​សំណងទៅ​​ដើម​​បណ្តឹង​ ​៤០​លាន​​រៀល ​និង​​ពិន័យ​​​ជា​​ប្រាក់​ ​​៥លាន​​រៀល​ ក្រោម​​ការ​​ចោទ​​ប្រកាន់​​​ពី​បទ​ញុះ​ញង់ បរិហារ​កេរ្តិ៍ និង​ជេរ​​ប្រមាថ​​​ជា​​សា​ធារណៈ ពាក់​​ព័ន្ធ​នឹង​ការ​​បញ្ចេញ​មតិ​លើ​បណ្តាញ​សង្គម ដែល​​ត្រូវ​បានអាជ្ញាធរ​​ចាប់​ខ្លួន ​កាល​​​ពី​ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០២៥។ លោក ឈាន ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​​មនុស្ស​ចំនួន​៨៩​នាក់ ដែល​បាន​​ជាប់​​ឃុំ​ដោយ​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​សិទិ្ធ។ នេះ​បើ​យោង​​តាម​អង្គការ​លីកាដូ។

លោក ​អំ សំអាត ​​នាយក​ប្រតិបត្តិ​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស​លីកាដូ​ បាន​ប្រាប់​វីអូឌី​នៅ​ថ្ងៃទី២៥ខែ​​វិច្ឆិកា​​ថា ចាប់តាំង​​ពីខែកក្កដា ​ឆ្នាំ​២០២៥​ មក​ដល់​ខែវិច្ឆិកានេះ មាន​សកម្ម​ជន​នយោបាយ ​និង​សកម្ម​​ជន​សង្គម​​ ១៧​នាក់​ហើយ​​ត្រូវបាន​ចាប់​ខ្លួន​ជាបន្តបន្ទាប់ ​​ធ្វើឱ្យ​ចំនួន​អ្នក​ជាប់​ឃុំ​ដោយ​ប្រើសិទ្ធិ​បាន​កើនដល់​៨៩​នាក់។

ពួកគេ​ទាំងនោះ​ភាគច្រើន ​ត្រូវបាន​ចោទប្រកាន់​ពីបទ​ញុះ​ញង់​។ ​អង្គការ​​លីកាដូ​ កត់​សម្គាល់​​ថា ការ​ចាប់​ខ្លួន​​ទាំង​នេះ ​គឺ​ដោយ​​សារ​ពលរដ្ឋ​ទាំង​នោះ ​បាន​ផូស​ការ​បញ្ចេញ​មតិ ​និង​​ការ​​ចែក​​ចាយ​​ព័ត៌មាន​​​តាម​​​បណ្តាញ​​សង្គម​​ហើយ ​ក្នុង​ចំណោម​នោះ​ក៏មាន​អ្នក​សារព័ត៌មាន​ផង​ដែរ។

លោក​ថា បើនិយាយ​ពីអ្នកសារព័ត៌មាន គឺត្រូវពិនិត​ទៅ​លើ​ច្បាប់​ស្តីពី​របប​​សារព័ត៌​មាន ​ហើយ​​អនុវត្ត​ច្បាប់​​ស្តីពី​​របប​សារព័ត៌មាន​ជាមុន​សិន មុន​នឹងអនុវត្ត​ច្បាប់​ផ្សេង​ទៀត​ឬក៏ក្រម​ព្រហ្មទណ្ឌ​ជាដើម។

លោក​លើកឡើង​ថា ពលរដ្ឋ​ខ្លះ​ចេះ​ប្រើបណ្តាញ​សង្គម ក៏ប៉ុន្តែ​ពួក​គាត់​​នៅ​មិន​​ទាន់​​ចេះ​​ថ្លឹង​ថ្លែង​​​ថា​តើ​ព័ត៌​មាន​ណា​​ពិត​ និង​ព័ត៌​​មាន​​ណាមិ​នពិត ​ហើយ​មិន​បាន​ធ្វើការវិភាគ​​ឬក៏មិន​បាន​ទទួល​ព័ត៌មាន​គ្រប់​គ្រាន់​ដូច្នេះ​​​ពេល​ធ្វើការ​បញ្ចេញមតិធ្វើឱ្យ​មាន​ការខុសឆ្គង។

លោកថា៖ «ប៉ុន្តែទោះ​យ៉ាងណា ​បើ​យើងមើល​ក្នុង​រដ្ឋធម្ម​នុញ្ញ ​ក៏​​​មានការ​ធានា​សេរីភាពនៃការ​បញ្ចេញ​មតិ​​ហើយ​​បទ​ដ្ឋាន​​អន្តរជាតិ ​ក៏មាន​ធានា​នូវ​សិទ្ធិសេរីភាពបញ្ចេញមតិ ​ដូចជាសេចក្តីថ្លែង​ការ​ណ៍​ជា​សាកល​ស្តីពីសិទ្ធិមនុស្ស កក្តិការ​សញ្ញាស្តីពីសិទ្ធិ​ពល​រដ្ឋ​សិទ្ធិនយោបាយ​។ អ៊ីចឹងនៅ​ក្នុង​សង្គម​ប្រជាធិបតេយ្យ​​សេរីភាពក្នុង​ការបញ្ចេញមតិ​ការ​រិះគន់ ​ដើម្បីស្ថាបនាការ​រិះគន់ ​ដើម្បីធ្វើ​ការ​កែ​លំអរ និង​ការ​បញ្ចេញមតិ​​ក្នុងការ​ចូល​រួម​​ចំណែក​ក្នុង​ការអភិវឌ្ឍ​សង្គម​ជាតិ ​វា​ជារឿងចាំ​បាច់​នៅ​ក្នុង​សង្គម​ប្រជាធិបតេយ្យ។ ដូច្នេះ​អាជ្ញាធរ​និង​តុលាការ​​លោក​គួរ​តែពិនិត​ថា អ្វីជាការ​​បញ្ចេញមតិ​អ្វីជា​បទល្មើស ដើម្បី​ចៀសវាង​ការ​រិះគន់​ថា សេរីភាពនៃការ​​បញ្ចេញ​​មតិត្រូវបាន​រិតដ្បិត»។

ក្នុង​នាម​អង្គការសង្គមស៊ីវិល ​​លោក ​​សំអាត នៅ​​តែ​ទ​ទូ​​ចសូមឱ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ឆាប់​បញ្ចេញ​សេច​ក្តី​ព្រាង​ច្បាប់​ស្តី​ពី​សិទ្ធិ​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​​ឱ្យ​បាន​ឆាប់​រហ័ស ​ដើម្បីឱ្យ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​អាច​មាន​សិទ្ធិ​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន ឬក៏អ្នក​​សារព័ត៌មាន​ទទួលបាន​នូវព័ត៌មាន​ពេញ​លេញ ​ដើម្បី​ជាការ​ឆ្លុះ​បញ្ចាំង​​ឬក៏ធ្វើការ​វិភាគ​ដើម្បី​ធ្វើឱ្យការ​បញ្ចេញ​មតិរបស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​​បាន​ល្អប្រសើរ​និង​បាន​ត្រឹមត្រូវផង​ដែរ​។

សាលាដំបូងរាជធានីភ្នំពេញ នាថ្ងៃទី២១ខែវិច្ឆិកា បានបើក​សវនាការ​ដោយ​បាន​សួរចម្លើយ​ កញ្ញា ភឹង សោភា និង​លោក​ សាន សិទ្ធ ដែលជាចុងចម្លើយពីរនាក់​ក្នុងចំណោម​ចុងចម្លើយ​​ចំនួន ៣៧​នាក់ ដែល​ត្រូវបាន​​ចាប់​ឃុំខ្លួន​​​ជាង​មួយ​ឆ្នាំ​មក​ហើយ ក្រោម​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​ពីបទញុះញង់ ​​ដោយ​សារ​តែ​ពួកគេ​បាន​បញ្ចេញ​​មតិ​រិះគន់​តំបន់​​ត្រីកោណអភិវឌ្ឍន៍​កម្ពុជា-ឡាវ-វៀតណាម(CLV-DTA) បើ​ទោះបី​ជា​ក្រោយ​ពីការ​រិះ​គន់​គម្រោង​នេះ​ ត្រូវបាន​រដ្ឋាភិបាល​និង​រដ្ឋសភា​សម្រេច​លុប​ចោល​ហើយ​ក្តី​​។​​

វីអូឌី ​មិន​អាច​ទាក់​ទង​លោក ជិន ម៉ាលីន ​អ្នកនាំពាក្យ​ក្រសួង​យុត្តិធម៌ និង​លោក​ប៉ែន បូណា អ្នកនាំពាក្យរដ្ឋាភិ​បាល ​ដើម្បី​ស្នើ​សុំ​ធ្វើការ​អត្ថាធិប្បាយ​លើ​បញ្ហា​នេះបានទេ នៅ​ថ្ងៃទី២៦ ខែ​​វិច្ឆិកានេះ។ ប៉ុន្តែ​លោក ​បូណា ​បាន​ឆ្លើយ​តប​​ពី​បញ្ហា​នេះ​​ទៅ​កាន់​សារព័ត៌មាន​ថ្មីថ្មី​​ថា នៅ​កម្ពុជាមិនមានការ​រិតដ្បិត​សិទ្ធិសេរីភាពបញ្ចេញ​មតិឡើយ។

ប៉ុន្តែ បញ្ហាដែលកើតមាន​កន្លង​មក គឺការបញ្ចេញមតិដោយមិនមានការទទួលខុសត្រូវ បំពានច្បាប់ ក្រមសីលធម៌ និង​បំពាន​សិទ្ធិសេរីភាពរបស់អ្នកដទៃ។ លោក​​ថា ការ​លើកកម្ពស់សិទ្ធិសេរីភាពបញ្ចេញមតិនៅកម្ពុជា ​អាច​ដំណើរការទៅបានល្អ​ ​ទាល់តែគ្រប់គ្នាយល់​ច្បាប់ និងគោរពសិទ្ធិអ្នកដទៃ ក្រម​សីល​ធម៌ ទើបសិទ្ធិ​បញ្ចេញមតិ ប្រព្រឹត្តទៅដោយ​រលូន​បាន​។

ប៉ុន្តែ​លោក យិន ម៉េងលី ​អ្នកនាំពាក្យ​សមាគសិទ្ធិមនុស្ស​អាដហុក ​បាន​ថ្លែងថា កម្ពុជា​ជា​ប្រទេស​ប្រកាន់​យក​​របប​​ប្រជាធិបតេយ្យ​សេរីពហុបក្ស​ ហើយ​កម្ពុជា​ជារដ្ឋហត្ថលេខី​នៃកក្តិ​ការសញ្ញា​អន្តរ​ជាតិ ​ស្តីពីសិទ្ធិពល​រដ្ឋ​និង​សិទ្ធិនយោ​បាយ​។ លោកថា បើតាមមាត្រា១៩​​នៃ​កក្តិការ​សញ្ញា​​អន្តរជាតិ​នេះ ​និង​ការពន្យល់​របស់​​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ​ គឺ​បាន​កំណត់​ឱ្យ​រដ្ឋ​ជាសមា​ជិក​ធ្វើការ​ពិចារណាឱ្យ​បាន​លិ្អតល្អន់​​ មុន​នឹងចាត់​វិធាន​​ការ​តាម​ផ្លូវច្បាប់​ទៅលើ​ករណី​អ្វីមួយ​ ដែល​​ត្រង់​ចំណុចនេះ ​​មន្ត្រីអនុវត្តច្បាប់​ត្រូវតែគិត​វិភាគ​ឱ្យ​បាន​ល្អិត​​ល្អន់​​ដើម្បី​ចៀសវាងការរិះគន់​។

លោកថា៖ «ពាក់​ព័ន្ធ​នឹងបទបញ្ហា​បរិហារកេរ្តិ៍ ខ្ញុំ​ចង់​ឱ្យ​ញែក​ឱ្យ​ច្បាស់ ​ក្នុងនោះ​ក៏បាន​និយាយ​ដែរ​រវាង​ឯក​ជនភាព​ ហើយ​នឹងអ្នក​ដែលមានតួនាទី​ជាមន្ត្រី​សាធារណៈ​​ឬជាមន្ត្រី​នយោបាយ​។ មន្ត្រី​សាធា​រណៈ ​និងមន្ត្រី​នយោបាយ​មិន​មានការ​ការពារ​ដោយ​ច្បាប់​ទេ​។ ប៉ុន្តែ​រឿង​ឯកជន​ភាព​របស់​ពួក​គាត់​យើង​​ការពារ​​ បើយើង​​និយាយ​ពីរឿង​ក្រុម​គ្រួសារ​គេ​ និយាយ​រឿង​ផ្ទាល់​ខ្លួនគេ​អាហ្នឹង​វា​អត់​ត្រូវទេ។ ប៉ុន្តែ​បើ​សិន​ជានិយាយ​ពីការ​ដឹកនាំ​របស់​មន្ត្រីសាធារណៈ និយាយ​ពី​គណបក្ស​នយោបាយ​ អ្នក​នយោបាយ ​អាហ្នឹង​មិន​ត្រូវការ​ពារទេ។ អ៊ីចឹង​យើង​មើល​​ឃើញ​ថា បញ្ហា​កើត​មាន​ច្រើនពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហា​ទាំងអស់នឹង ​ដូចជា​អ្នកដែល​បញ្ចេញមតិ​មួយ​ចំនួន​​តាម​អនឡាញ​​ តាមឌីជីថល ​ត្រូវបាន​ធ្វើការ​ចាប់​ចោទ​»

ការឃាត់ខ្លួន​សកម្ម​ជន​នយោបាយ ​និង​សកម្ម​ជន​សង្គម​​​ភាគច្រើន​​ជាបន្តបន្ទាប់​មក​នេះ ​​​ត្រូវ​បាន ​លោក ​ម៉េង​​លី សង្កេត​ឃើញថា គឺសុទ្ធតែទាក់ទងទៅ​នឹង​ការបញ្ចេញមតិ​​តាមប្រព័ន្ធ​ឌីជី​ថល​​ ហើយ​ករណី​ដែល​ត្រូវបាន​​ចោទពី​​បទបរិហារខ្លះ​ ​មាន​ការ​ទាម​ទារសំណង​រហូត​ដល់​កន្លះលាន​ ​ឬ១លានដុល្លារ បើ​​ទោះបីជាការនិយាយ​​នោះ​ ​សំដៅ​លើ​រដ្ឋាភិបាល និង​មន្ត្រី​​រដ្ឋា​ភិបាល​​ដែល​ជាការ​រិះគន់​ក្នុង​ន័យ​ស្ថាបនា ​ដើម្បីឱ្យមានការ​កែ​លម្អ​របៀប​របបដឹកនាំ​​រដ្ឋ ​និង​របៀបធ្វើការ ​ដើម្បី​ឱ្យ​ប្រទេសជាតិ​រីក​ចម្រើន​ក្តី​។

ចំណែក​ លោក សុក សំអឿន ទីប្រឹក្សា​ច្បាប់​នៃក្រុមមេធាវីអមរិន្ទ​ បាន​ប្រាប់​វីអូឌី​កាល​ពីថ្ងៃ​ទី​២៥ខែ​​វិច្ឆិកា​ដោយ​​បាន​​ធ្វើការ​​កត់​សម្គាល់​ថា ការផ្សាយព័ត៌មានសព្វថ្ងៃនេះ មានលាយឡំ​ទៅ​ដោយ​ការ​រាយការណ៍ពីហេតុ​ការណ៍ និងការសម្តែងមតិរបស់អ្នកសារព័ត៌មាន។

លោក​ថា ​ការ​រាយការណ៍ពីហេតុការណ៍អ្វី​មួយ ដែល​បាន​កើតឡើង ​​មិនមែនជាការញុះញង់​នោះទេ ​ពីព្រោះ​​​ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​មាន​សិទ្ធិ​ទទួល​ព័ត៌មាន​។ យ៉ាងណាក្តី​ ការសម្តែងមតិខ្លះ​ជា​​ការញុះ​ញង់ ប្រសិនបើមតិនោះ​មាន​លក្ខណៈជាការ​បញ្ចុះបញ្ចូលឱ្យ​មនុស្សម្នាក់ ឬច្រើន​នាក់​ប្រព្រឹត្តនូវ​អំពើ ឬសកម្មភាពណាមួយ​ដែលជាបទ​ឧក្រិដ្ឋ ឬជាការបង្កនូវភាពវឹកវរ​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ដល់សន្តិ​សុខ​ជាតិ។ ការញុះញង់បែបនេះ គឺជាបទល្មើស ញុះ​ញង់​។

យ៉ាងណាក្តី ​​មេធាវីចាស់វស្សារូបនេះ​ បាន​ពន្យល់ថា ហេតុ​ការណ៍ គឺ​ជាអ្វីមួយ​ ឬស្ថានភាពអ្វី​មួយ​ដែលបានកើតឡើង។ មតិ គឺជាការ​យល់ឃើញ​របស់​​មនុស្ស​ម្នាក់ ដោយផ្អែកទៅលើ​ហេតុការណ៍​មួយចំនួន។ ចំណែក​ការញុះ​ញង់ វាគឺជាទម្រង់​នៃ​មតិដែរ ពោលគឺជាយោបល់ ឬមតិរបស់មនុស្សម្នាក់ តែមានចេតនា​បញ្ចុះ​បញ្ចូល​មនុស្ស​ណាម្នាក់ ឬច្រើននាក់ឱ្យធ្វើអំពើ ឬសកម្មភាពអ្វីមួយ។

បើ​តាម​ឯកសារវិភាគផ្នែកច្បាប់របស់ CCHR ចេញថ្ងៃទី២៤ខែ​វិច្ឆិកា ដែល​មានជិត៤០​ទំព័រ គឺ​បាន​បង្ហាញពីទិដ្ឋ​ភាព​​ទូទៅ​​នៃសិទ្ធិសេរីភាពបញ្ចេញមតិ ដោយ​ផ្ដោតសំខាន់ពី​មាត្រា​មួយ​ចំនួន​ នៅ​ក្នុង​ច្បាប់ ​និង​សេចក្តី​ព្រាង​ច្បាប់ ​ដែលធ្វើ​ឱ្យ​ប៉ះពាល់ដល់សេរីភាពបញ្ចេញមតិ ជា​ពិសេស​ការ​បញ្ចេញមតិ​តាមអនឡាញ។ CCHR រក​ឃើញថា ក្រមព្រហ្មទណ្ឌ​កម្ពុជា​ ត្រូវ​បាន​ប្រើប្រាស់ច្រើនបំផុត​ ក្នុងការដាក់ទោសលើអ្នកបញ្ចេញមតិ​​ជំទាស់ ពិសេសសមាជិក​​បក្សនយោ​បាយប្រឆាំង អ្នក​សារព័ត៌មាន អ្នកការពារសិទ្ធិមនុស្ស និងអ្នកប្រើបណ្ដាញ​​សង្គម​កាន់តែច្រើនឡើង។

ការវិភាគ បង្ហាញពីមាត្រា​៣០៥ ពាក់ព័ន្ធបទបរិហារ​កេរ្តិ៍ជា​​សាធារ​ណៈ, មាត្រា៤៩៤ និង៤៩៥​ពាក់ព័ន្ធបទញុះ​ញង់, មាត្រា៣០៧ពាក់ព័ន្ធបទ​ប្រមាថជា​សាធា​​រណៈ​ និងមាត្រា៥២៣ ពាក់ព័ន្ធបទធ្វើឱ្យបាត់ជំនឿលើសេចក្តីសម្រេចរបស់តុលាការ ជាដើម​​។ល​។

អត្ថបទវិភាគនេះ ​ថែម​ទាំង​បាន​​កំណត់​និយមន័យ​ថា សេរីភាពខាងបញ្ចេញមតិ ​​​គឺជាសេរី​ភាព​ជាមូលដ្ឋាន​ដែល​​ធានា​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​អាច​ពិភាក្សា​ផ្លាស់ប្តូរមតិយោបល់ ​​និងជជែក​វែក​ញែក​​អំពីគំនិតគ្រប់​ប្រភេទ ​ក៏ដូច​ជាការ​ទទួលព័ត៌មាននិង​ចែករំលែកព័ត៌មានទាំងនោះ ​ជា​មួយ​​​អ្នក​ដទៃ ​ដោយ​មិន​រងការត្រួតពិនិត្យ​ឬតបត។ CCHR ថា សេរីភាពបញ្ចេញមតិ​មិនត្រឹម​តែ​ជាសិទ្ធិមនុស្សប៉ុណ្ណោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​ក៏ដើរ​តួនាទីយ៉ាងសំខាន់​ ក្នុងការទទួលបាន​សិទ្ធិផ្សេងៗ​ទៀត​ផងដែរ។ សេរីភាពខាងការបញ្ចេញ​មតិ ​ក៏ជាលក្ខខណ្ឌ​ចាំបាច់​សម្រាប់​តម្លាភាព និង​គណនេយ្យភាព​ ដែល​ជាលក្ខខ​ណ្ឌ​​ចាំបាច់ ​ក្នុងការ​លើកកម្ពស់​និងការពារសិទ្ធិមនុស្ស​ ​នីតិរដ្ឋ​ និងលទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ។

យ៉ាងណាក្តី​​ មជ្ឈមណ្ឌល​សិទ្ធិមនុស្ស​កម្ពុជា ​គូសបញ្ជាក់​ថា សិទ្ធិ​សេរី​ភាព​ខាង​ការ​បញ្ចេញមតិ​ មិន​មែន​ជាសិ​ទ្ធិ​​ដាច់​ខាត​នោះ​ទេ ដូច្នេះសិទ្ធិនេះ​អាចរងនូវការ​រិតដ្បិតមួយចំនួន តែ​ត្រូវផ្អែក​ទៅលើ​ការ​​ចែងដោយច្បាប់​។

ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់នៅក្នុង​ប្រទេសកម្ពុជា​បច្ចុប្បន្ន ​ត្រូវបាន​គេមើល​ឃើញថា មាន​ស្តង់ដា២​ គឺ​ស្ថា​ប័ន​អនុវត្ត​ច្បាប់​ ​និង​តុលាការ​ចាត់​វិធានការ​ច្បាប់​​តែ​ទៅ​លើ​សកម្ម​ជនគណបក្ស​ប្រឆាំង​ និង​សកម្ម​ជន​សង្គម​​ឯក​រាជ្យ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ចំណែក​អ្នក​គាំទ្ររដ្ឋាភិបាល​គ្រួសារ​ហ៊ុន​​នៃគណ​បក្ស​​ប្រជាជន​កម្ពុជា ​​អាចជេរប្រមាថតិះ​​ដៀល​ថ្នាក់​​ដឹកនាំ ​និង​សកម្មជន​បក្សប្រឆាំង ​រួម​ទាំ​ង​ពលរដ្ឋ​ទូទៅ​បាន​​តាម​ចិត្ត មិន​ដែល​ឃើញមានការ​ចាត់វិធាន​ការ​ផ្លូវច្បាប់ឡើយ៕

រក្សាសិទ្វិគ្រប់យ៉ាងដោយ ស៊ីស៊ីអាយអឹម

សូមបញ្ជាក់ថា គ្មានផ្នែកណាមួយនៃអត្ថបទ រូបភាព សំឡេង និងវីដេអូទាំងនេះ អាចត្រូវបានផលិតឡើងវិញក្នុងការបោះពុម្ពផ្សាយ ផ្សព្វផ្សាយ ការសរសេរឡើងវិញ ឬ ការចែកចាយឡើងវិញ ដោយគ្មានការអនុញ្ញាតជាលាយលក្ខណ៍អក្សរឡើយ។
ស៊ីស៊ីអាយអឹម មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះការលួចចម្លងនិងចុះផ្សាយបន្តណាមួយ ដែលខុស នាំឲ្យយល់ខុស បន្លំ ក្លែងបន្លំ តាមគ្រប់ទម្រង់និងគ្រប់មធ្យោបាយ។ ជនប្រព្រឹត្តិ និងអ្នកផ្សំគំនិត ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះមុខច្បាប់កម្ពុជា និងច្បាប់នានាដែលពាក់ព័ន្ធ។

អត្ថបទទាក់ទង

សូមផ្ដល់មតិយោបល់លើអត្ថបទនេះ