ពលរដ្ឋខេត្ត​បាត់ដំបង ជ្រក​ក្នុង​វត្ត​អារាម គេច​ពី​ការ​បាញ់​​ប្រហារ​របស់​យោធា​ថៃ

ចេតិយ​ក្លាយ​ជា​ផ្ទះ រប​ងវ​ត្ត​ក្លាយ​ជា​ជញ្ជាំង មាន​ទឹក មាន​អាហារ​ទីណា​ក៏​អាច​រស់​បាន ឱ្យ​តែ​​អា​ច​​គេ​​ច​ពី​គ្រា​ប់​ផ្លោង និង​ការ​ទម្លាក់​គ្រាប់​បែក​របស់​ទាហាន​​ថៃ។ ទាំង​នេះ​ គឺ​​ជា​ការ​លើក​ឡើង​របស់​ព​លរដ្ឋ​​ភៀស​សឹក មក​​​ពីតាម​បណ្ដា​ស្រុក​ជាប់​ព្រំដែន​​ រួម​មាន ស្រុក​កំរៀង ភ្នំ​ព្រឹក និង​សំពៅ​លូន ដែល​កំពុ​ង​ជ្រ​ក​កោ​ន​នៅ​​តា​ម​វត្ត​អារាម ក្នុង​ខេត្ត​បាត់​ដំបង។

ភៀសខ្លួនមកពីស្រុកភ្នំព្រឹក លោក ប្រាក់ រឹម ធ្វើ​ដំណើរ​ជាមួយ​ម៉ូតូ​ចាស់​​ទ្រុឌ​ទ្រោ​ម​មួយ​គ្រឿង ដឹក​​កូន​ក្មួយច​ម្ងាយ​ជិត​១០០​គីឡូ​ម៉ែត្រ​ទម្រាំ​មក​ដល់​ជំរុំ។ ជា​អតីត​ទា​ហា​ន​រំដោះ​​ស​ម័​យ​ខ្មែរ​ក្រហម ទោះ​មក​ដល់កន្លែង​សុវត្ថិ​ភាព​ទៅ​ហើយ​ក្ដី លោក​នៅ​តែ​​ចិញ្ចឹម​ចិត្ត​ប្រឡូក​សមរភូមិ​​ប្រសិន​រដ្ឋ​ត្រូវ​ការ ទាំង​ដែ​​ល​លោ​​កមាន​របួស​មួយ​ចំហៀង​ខ្លួន។

លោក ប្រាក់ រឹម និយាយ​ថា​៖ «វា​ផ្លោង​ចូល​ខាង​ជើង​ផ្ទះ​ប្រហែល​ជា​ដី​ពីរ​បី​គីឡូ​ដែរ​ វា​ផ្លោង​មក​រត់​ពី​លើ​ផ្ទះ​រហូត។ គ្រាប់​​ដេញ​ទៅ ធ្លាក់​ទៅ​ជើង ទៅជើង​​ទៅ គ្រាន់​តែ​អត់​មក​ជិត​ទេ​ គ្រាន់​​តែ​ថា​ដូច​ក្មេងៗ​តូចៗ​វា​ភ័យ​ដែរ​ហ្នឹង។ ឥឡូវ​នេះ ថៃ​វា​អាង​វា​មាន​អាវុធ​​ទំនើប​ជាង​យើង ហើយ​ណា​មួយ​យើង​ក៏​មិន​តប​មិន​ត​ពួក​វា ព្រោះ​ដោយ​​សារ​យើ​ង​ចង់​បាន​សុខ​សន្តិភាព។ ហើយ​ខ្ញុំ​វា​ពិការ​​បាត់​ហើ​យ បាន​អី​​ទៅ​រួច​នឹង​គេ អ​​ស់​មួ​​យចំ​ហៀង​ខ្លួន​ហើយ។ មិន​ចង់​ឱ្យ​ជួប​ដែរ ប៉ុន្តែ​បើ​ថា​វា​ទៅ​រួច​អាច​ទៅ​ទៀត​ណា»។

កំពុងសិក្សាថ្នាក់ទី១០ នៅស្រុកភ្នំព្រឹក កញ្ញា អូន ​ស្រីឡែន ត្រូវ​ភៀស​ខ្លួន​តាម​ឪពុក​មា មក​ស្នា​ក់​នៅ​​ជំរុំ​ក្បែរ​ចេតិយ។ ធ្លាប់​តែ​ខ្លាច​ខ្មោច​តាម​ទម្លាប់​ក្មេង ឥឡូវ​ ស្រី​​ឡែន ថា​ ខ្លួន​ខ្លាច​សង្គ្រាម និង​គ្រាប់​​ផ្លោ​ង​​រប​​ស់​ថៃជា​ងខ្លា​ច​ខ្មោច​ទៅ​ទៀត។

កញ្ញា អូន ស្រីឡែន និយាយ​ថា៖ «ភ័យអ៊ី បងប្អូនខ្ញុំយំទាំងអស់។ ខ្លាច​(ខ្មោច)​ណាស់​អ៊ី​ ក្រោយ​ផ្ទះ​ខ្លួ​​ន​ឯង​ក៏​មិ​ន​ចង់​​ដើរ​ទៅ​ផង​ពេល​យប់។ ដល់​ពេល​មក​នេះ​ អ៊ូអរៗ​ផង​ តែ​ខ្លាច​សង្គ្រាម​ជាង​ខ្លាច​ខ្មោច។ លះ​បង់​​អស់​​ហើ​យ​ខ្លាច​ខ្មោច​នោះ»។

ចំណែក អ្នកស្រី កុច នឿត មកពីស្រុកសំពៅលូន ទើបបានពីរថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។ អ្នក​ស្រី​ថា យោធា​​​ថៃបា​​​នបាញ់​គ្រាប់​ផ្លោង​មក​ជា​ច្រើន​គ្រាប់​ ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​ស្រី​បោក​បែន​ស្រូវ​សឹង​មិន​ទាន់។   

​​អ្នកស្រី កុច នឿត និយាយ​ថា៖ «ដឹក​កណ្ដាប់​មក​មិន​ទាន់​បោក​ផង​ ហើយ​ថា​បញ្ជាន់​ទាំង​យប់ មិន​ហ៊ាន​ឈ​​ប់នៅ​តែ​​មិន​​រួច​ទៀត។ ព្រឹក​ឡើង​មក​មែន (គ្រាប់​ផ្លោង) ដល់​ហើយ​យើង​នៅ​​មិន​បាន​ទេ បែន​ផង​អី​ផង។ ហើ​យ​ស្រូ​​វ​ហ្នឹង​ក៏​មិន​កើត​ទៀត រុយៗ​បាន​៥​បាវ ដូច​ថា​យើង​រត់​ទៅ បាន​ស្រូវ​ទៅ​ស៊ីបួន​ប្រាំ​បាវ សុទ្ធ​តែ​ស្រូវ​នោះ។ […] ឈ្នះៗ ខ្មែរ​ឱ្យ​បាន​សេចក្ដី​សុខ មិន​បាន​ធ្វើ​អី​ទេ រវល់​តែ​រត់​នោះ»។

រយៈពេល៩ថ្ងៃនេះ ការបាញ់ប្រហាររបស់យោធាថៃ ពលរដ្ឋ​ខេត្ត​បាត់​ដំបង​ប្រមាណ ១ម៉ឺន​គ្រួសារ ស្មើ​នឹ​​ង​​ជា​​​ង៣ម៉ឺន​នាក់​ បាន​រត់​ភៀស​ខ្លួន​ស្វែង​រក​ជំរុំ​សុវត្ថិ​ភាព ដោយ​ខ្លះ​គេច​ម​ក​តែ​ខោអា​វ​មួយ​​ចង្កេះ​ប៉ុ​​ណ្ណោះ។ គិត​មក​ទល់​បច្ចុប្បន្ន ជំរុំភៀស​សឹក​នៅ​ខេត្ត​បាត់​ដំបង​ បាន​កើន​ដល់​២៩​ជំរុំ​ហើយ៕

រក្សាសិទ្វិគ្រប់យ៉ាងដោយ ស៊ីស៊ីអាយអឹម

សូមបញ្ជាក់ថា គ្មានផ្នែកណាមួយនៃអត្ថបទ រូបភាព សំឡេង និងវីដេអូទាំងនេះ អាចត្រូវបានផលិតឡើងវិញក្នុងការបោះពុម្ពផ្សាយ ផ្សព្វផ្សាយ ការសរសេរឡើងវិញ ឬ ការចែកចាយឡើងវិញ ដោយគ្មានការអនុញ្ញាតជាលាយលក្ខណ៍អក្សរឡើយ។
ស៊ីស៊ីអាយអឹម មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះការលួចចម្លងនិងចុះផ្សាយបន្តណាមួយ ដែលខុស នាំឲ្យយល់ខុស បន្លំ ក្លែងបន្លំ តាមគ្រប់ទម្រង់និងគ្រប់មធ្យោបាយ។ ជនប្រព្រឹត្តិ និងអ្នកផ្សំគំនិត ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះមុខច្បាប់កម្ពុជា និងច្បាប់នានាដែលពាក់ព័ន្ធ។

អត្ថបទទាក់ទង

សូមផ្ដល់មតិយោបល់លើអត្ថបទនេះ