បើទោះបីជាអាជ្ញាធរបានជូនដំណឹងឱ្យពលរដ្ឋភៀសសឹកក្នុងឃុំគោករមៀត ស្រុកថ្មពួក អាចវិលត្រឡប់ទៅកាន់លំនៅឋានវិញក្តី ក្រោយពីមានបទឈប់បាញ់លើកទី២ ក៏ប៉ុន្តែពលរដ្ឋមួយចំនួនបានអះអាងមកថា ពួកគេនៅតែភ័យខ្លាច និងបារម្ភពីវិបត្តិគ្រួសារ និងអនាគតកូនចៅ បើយោធាថៃនៅតែមានវត្តមានលើដីខ្មែរដូចបច្ចុប្បន្ន។
ប្រការនេះធ្វើឱ្យពលរដ្ឋរាប់ពាន់គ្រួសារបន្តរស់នៅក្នុងជំរំភៀសសឹក ខ្លះស្នាក់នៅផ្ទះសាច់ញាតិបងប្អូន និងខ្លះទៀតរស់នៅយ៉ាងលំបាកលំបិនតាមគុម្ពព្រៃ ក្រោមដំបូលតង់។
ពលរដ្ឋរងគ្រោះដោយសារថៃឈ្លានពានកំពុងភៀសសឹក លោក ប៊ុន ច្រឹង ប្រាប់វីអូឌីនៅថ្ងៃទី០៨ ខែមករាថា អ្នកភូមិខ្លះស្ទាក់ស្ទើរវិលទៅលំនៅឋានវិញ ព្រោះខ្លាចផ្ទុះសង្គ្រាមជាថ្មីទៀត បើទោះបីជាជីវភាពខ្វះខាតយ៉ាប់យ៉ឺនក្តី។
លោកបន្ថែមថា ពលរដ្ឋចំនួន ០៤ភូមិ ក្នុងតំបន់បឹងត្រកួនមិនអាចវិលទៅផ្ទះវិញឡើយ ដោយសារយោធាសៀមព័ទ្ធរបងលួស ឈូសឆាយផ្ទះ និងដាក់ទូកុងតឺន័របិទផ្លូវអមដោយកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ។
លោកថា៖ «មិនស្រួលទេការអត់ឃ្លាន ការលំបាកគ្រប់បែបយ៉ាង ការគេង ការហូបចុក មិនស្រួលដូចយើងនៅផ្ទះយើងទេ។ រស់នៅរាល់ថ្ងៃក៏យើងសប្បាយចិត្ត វាមិនដូចមុនណា យើងភៀសខ្លួននានា ហើយក៏មិនហ៊ានជួបជុំគ្នាណាម្នាក់នៅនេះ ម្នាក់នៅនោះ»។
ពលរដ្ឋម្នាក់ទៀត ឈ្មោះ សុវណ្ណ បុរី (Sovann Borey) បានបង្ហោះសារតាមបណ្ដាញសង្គមហ្វេសប៊ុក ភ្ជាប់នឹងផ្ទះថ្មមួយខ្នងរបស់គាត់ ដែលជាទីតាំងឱសថស្ថាននៅតំបន់ព្រំដែនបឹងត្រកួន បានរងការខូចខាតដោយសារគ្រាប់ផ្លោងរបស់យោធាថៃ។
គាត់រៀបរាប់តាមបណ្តាញសង្គមFacebookថា បឹងត្រកួនធ្លាប់ជាតំបន់មួយដ៏រីករាយ នឹកផ្ទះ នឹកហ្វាម៉ាស៊ី (Phamacy) នឹកអ្នកភូមិ និងអតិថិជនទិញថ្នាំពេទ្យរបស់គាត់។
ឆ្លើយតបរឿងនេះ អភិបាលស្រុកថ្មពួក លោក អែម សុខា ប្រាប់វីអូឌីនៅថ្ងៃទី០៨ ខែមករាថា ពលរដ្ឋភាគច្រើនបានវិលត្រឡប់ទៅកាន់ភូមិកំណើត និងផ្ទះសម្បែងអស់ហើយ នៅឡើយតែពលរដ្ឋក្នុងតំបន់ព្រំដែនបឹងត្រកួនចំនួន៤ភូមិដែលថៃបានបិទខ្ទប់។
លោកថា អាជ្ញាធរបានបង្កើតមណ្ឌលថ្មីមួយទៀតនៅវត្តកណ្តោល ឆ្ងាយពីព្រំដែនថៃជាង ២០គីឡូម៉ែត្រ ដើម្បីរៀបចំទីតាំងឱ្យពលរដ្ឋជាង ៩០០គ្រួសារ ដែលភៀសសឹកពីតំបន់បឹងត្រកួនស្នាក់នៅបណ្តោះអាសន្ន។
លោកថា៖ «ត្រឹមល្ងាចមិញជិត១០០០គ្រួសារ ជាង៩០០គ្រួសារ នៅវត្តហ្នឹងហ្មង។ យើងរៀបចំតង់ បង្កើតមណ្ឌលមានក្រុមការងារ មានសន្តិសុខរៀបចំឱ្យគាត់នៅហ្នឹង»។
ចាប់តាំងពីផ្ទុះអាវុធលើកទី២ រយៈពេល ២១ថ្ងៃ គិតចាប់ពីថ្ងៃទី៧ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៥ បណ្តាលឱ្យពលរដ្ឋចំនួន ២២ ភូមិ ក្នុងឃុំគោករមៀត ស្រុកថ្មពួក រស់ភៀសសឹក ចាកចោលផ្ទះសម្បែង ស្រែចម្ការ សត្វចិញ្ចឹម និងទ្រព្យសម្បត្តិ។ ក្នុងនោះអ្នកភូមិរស់នៅក្នុងតំបន់បឹងត្រកួនចំនួន ០៤ភូមិ គឺភូមិថ្នល់បំបែក ភូមិបន្ទាយមានឫទ្ធិ ភូមិត្រពាំងសំរោង និងភូមិសាមគ្គី កំពុងបន្តរស់នៅក្នុងជំរំភៀសសឹកនៅឡើយដោយសារផ្ទះ និងភូមិកំណើតពួកគាត់ ត្រូវយោធាថៃព័ទ្ធយក។
ប្រធានអង្គភាពអ្នកនាំពាក្យរដ្ឋាភិបាល លោក ប៉ែន បូណា ថ្លែងក្នុងសន្និសីទសារព័ត៌មាននៅថ្ងៃទី០៧ ខែមករាដោយស្រង់សម្ដីប្រធានព្រឹទ្ធសភា លោក ហ៊ុន សែន អះអាងថា កម្ពុជានឹងមិនធ្វើសម្បទានអធិបតេយ្យ និងសេចក្ដីថ្លៃថ្នូររបស់ខ្លួនឡើយ ហើយការជ្រើសរើសអនុវត្តបទឈប់បាញ់ មិនមែនន័យថា កម្ពុជាឈប់បាញ់ដូរយកសន្តិភាពទេ។
លោកថា៖ «កម្ពុជាប្តេជ្ញាចិត្តយ៉ាងមុតមាំ ខិតខំដើម្បីសម្រេចគោលដៅរបស់ខ្លួន គឺការបញ្ចប់ទុក្ខវេទនារបស់ប្រជាជន ទប់ស្កាត់ការបំផ្លាញ និងបន្តដើរលើមាគ៌ាសន្តិភាព និងដំណោះស្រាយប្រកបដោយយុត្តិធម៌»។
អ្នកគ្រប់គ្រងប្រចាំការិយាល័យអង្គការលីកាដូ (LICADHO) នៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ លោក អ៊ិន គង់ជិត សង្កេតឃើញថា ពលរដ្ឋរាប់រយគ្រួសារ រស់នៅក្នុងតំបន់បឹងត្រកួន កំពុងរស់នៅក្នុងជីវភាពលំបាកលំបិន និងមានបញ្ហាផ្លូវចិត្ត។ លោកថា អាជ្ញាធរគួរតែប្រញាប់ដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមជូនពួកគាត់ឱ្យច្បាស់លាស់ ធ្វើយ៉ាងណាឱ្យពួកគាត់មានជម្រករស់នៅសមរម្យនៅទីតាំងថ្មី៖
លោកថា៖ «បើនៅចរចាទ្វេភាគីអត់ប្ដឹងនោះទេ យើងយល់ថា មិនអាចទាមទារទឹកដីនេះបានមកវិញនោះទេ»។
របាយការណ៍អង្គភាពអ្នកនាំពាក្យរដ្ឋាភិបាល ចេញផ្សាយនៅថ្ងៃទី០៦ ខែមករា ឱ្យដឹងថា មានពលរដ្ឋភៀសសឹកជាង ៤០ម៉ឺននាក់ហើយ ដែលបានវិលត្រឡប់ទៅលំនៅឋានវិញ ក្នុងចំណោមពលរដ្ឋភៀសសឹកសរុបជាង ៦៤ម៉ឺននាក់។ បច្ចុប្បន្ន ពលរដ្ឋភៀសសឹកបន្តស្នាក់នៅក្នុងជំរំជាង២០ម៉ឺននាក់ ក្នុងនោះមួយចំនួនពួកគាត់ផ្ញើជីវិតនឹងអាជ្ញាធរស្វែងរកដោះស្រាយបញ្ហាលំនៅឋានរបស់ពួកគាត់ ដែលយោធាសៀមព័ទ្ធយក និងឈូសឆាយកម្ទេចចោល។
អតីតតំណាងរាស្ត្រគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ លោក អ៊ុំ សំអាន យល់ថា រដ្ឋាភិបាលគួរតែប្រញាប់ប្តឹងថៃទៅកាន់តុលាការយុត្តិធម៌អន្តរជាតិICJ និងសហប្រធានកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពក្រុងប៉ារីសឆ្នាំ១៩៩១ ដើម្បីទាមទារឱ្យថៃប្រគល់ដីឱ្យខ្មែរវិញ និងសងការខូចខាតទាំងឡាយជូនពលរដ្ឋរងគ្រោះ។
លោកថា៖ «ពលរដ្ឋដែលមិនទាន់ទៅគាត់មានអារម្មណ៍មួយ មិនទាន់មានភាពកក់ក្តៅ គាត់នៅកៀកតំបន់ជម្លោះមានបន្ទាយយោធាថៃផង ដូចនៅភូមិក្តឹបថ្ម»។
កាលពីថ្ងៃទី០៥ ខែមករា គណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា (គ.ស.ម.ក.) បានប្តឹងទៅកាន់យន្តការសិទ្ធិមនុស្សនៃអង្គការសហប្រជាជាតិ ទាមទារឱ្យចាត់វិធានការយ៉ាងឆាប់រហ័ស ចំពោះការរំលោភសិទ្ធិមានលំនៅឋាន បំផ្លិចបំផ្លាញផ្ទះសម្បែង ទ្រព្យសម្បត្តិ និងហេដ្ឋារចនាសម្ពន្ធស៊ីវិលនិងវប្បធម៌ បង្កឡើងដោយយោធាថៃ។
គណៈកម្មាធិការសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា ចាត់ទុកទង្វើរបស់យោធាថៃ រំលោភសេចក្ដីថ្លែងការណ៍ កិច្ចព្រមព្រៀង និង កាតព្វកិច្ចអន្តរជាតិនានារបស់រដ្ឋភាគី ស្តីពីការការពារសិទ្ធិមានលំនៅឋានសមរម្យ ព្រមទាំងសិទ្ធិកាន់កាប់ទ្រព្យសម្បត្តិឯកជន។ លើសពីនេះទៀត ការចូលកាន់កាប់ដោយខុសច្បាប់ ការបំផ្លិចបំផ្លាញផ្ទះសម្បែង ការលួចទ្រព្យសម្បត្តិជនស៊ីវិល ជាការរំលោភលើកតិកាសញ្ញាអន្តរជាតិស្តីពីសិទ្ធិសេដ្ឋកិច្ច សង្គម និងវប្បធម៌ មាត្រា១១(១) កតិកាសញ្ញាអន្តរជាតិស្តីពីសិទ្ធិពលរដ្ឋ និងសិទ្ធិនយោបាយ មាត្រា១៧, អនុសញ្ញាទីក្រុងឡាអេ ឆ្នាំ១៩០៧ មាត្រា៤៦និង៤៧, អនុសញ្ញាទីក្រុងហ្សឺណែវ មាត្រា៣៣ និងសេចក្ដីប្រកាសជាសកលស្តីពីសិទ្ធិមនុស្ស មាត្រា១៧៕
