អាកាសធាតុចុះត្រជាក់នារដូវរំហើយ បន្តអូសបន្លាយពេលដល់ចុងខែមករានេះ ពលរដ្ឋភៀសសឹករស់នៅក្នុងភូមិព្រៃចាន់ និងភូមិជោគជ័យ ១ពាន់ ២រយគ្រួសារ (១ ២០០គ្រួសារ) បន្តស្នាក់នៅក្នុងតង់ផ្តុំគ្នា ស្ទើរតែគ្រប់ច្រកល្ហកទាំងអស់ ពាសពេញបរិវេណវត្តចាន់ស៊ី (វត្តចាន់ស៊ីរតនារាម) ក្នុងស្រុកអូរជ្រៅ ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ។
បរិយាកាសស្នាក់នៅក្នុងជំរំភៀសសឹកជាង ១ខែកន្លងមកនេះ ពលរដ្ឋកំពុងរង់ចាំដំណោះស្រាយបញ្ហាផ្ទះ ដីស្រែកេរដូនតា និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគាត់ ដែលយោធាសៀមព័ទ្ធយក។
ពលរដ្ឋរស់នៅភូមិព្រៃចាន់ លោក យឿន ទាវ អាយុ ៨៤ ឆ្នាំ ពិការភ្នែកសងខាង ប្រាប់វីអូឌីនៅថ្ងៃទី ២៨ ខែមករាថា ពួកលោកផ្តល់ក្តីសង្ឃឹមទាំងស្រុងលើរដ្ឋាភិបាលដោះស្រាយបញ្ហានេះ។
លោកថា ជីវភាពរស់នៅក្នុងជំរំភៀសសឹកជួបការលំបាកច្រើន ខ្វះទឹកប្រើប្រាស់ អគ្គិសនី និងអាហារហូបចុកលំបាក មិនដូចនៅផ្ទះខ្លួនឯងឡើយ។
លោក យឿន ទាវ និយាយថា៖ «យ៉ាប់ទៅៗកូនអើយដឹងធ្វើយ៉ាងណា គេចវេះចេះនេះ..មិនដឹងទៅណា បានចៅទៅ..បត់ជើងបទដៃ..បើអត់ចៅពិបាកលូនវារតែឯង»។
ស្ថានភាពស្នាក់នៅក្នុងវត្តចាន់ស៊ី របស់អ្នកភូមិព្រៃចាន់ និងភូមិជោគជ័យ មានការឃ្លាំមើល និងតាមដានយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ពីអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន ដោយមានរថយន្តសង្គ្រោះបន្ទាន់ ក្រុមគ្រូពេទ្យ កន្លែងផ្តល់អំណោយមនុស្សធម៌ សាលារៀនបណ្ដោះអាសន្ន និងតូបលក់ដូរជុំវិញវត្ត។ ជារឿយៗគេឃើញមានសប្បុរសជនទាំងក្នុង និងក្រៅប្រទេស បានចុះដល់ទីនោះ ចែកអំណោយមនុស្សធម៌ដល់ពលរដ្ឋភៀសសឹកទាំងនោះ។
ពលរដ្ឋម្នាក់ទៀត រស់នៅក្នុងភូមិព្រៃចាន់ អ្នកស្រី ប៉ុច សំបូរ ទទូចឱ្យរដ្ឋាភិបាលពន្លឿនរកដំណោះស្រាយធ្វើយ៉ាងណាឱ្យពួកគាត់មានជម្រករស់នៅ និងដីស្រែចម្ការ ប្រកបរបរចិញ្ចឹមជីវិត ព្រោះជីវភាពស្នាក់នៅក្នុងជំរំជួបការលំបាកច្រើន គ្មានឱកាសធ្វើការងារចិញ្ចឹមជីវិត និងដោះបំណុល។
អ្នកស្រី ប៉ុច សំបូរ និយាយថា៖ «ដីខ្មែរហ្នឹងថៃវាព័ទ្ធយកអស់ មិនបានចូលទៅនៅវិញផង នៅវត្តនេះមិនអាចនៅយូរបានទៀតទេ។ ចង់សំណូមពរដល់រដ្ឋាភិបាលជួយដល់កូនចៅ មានផ្ទះសម្បែងនៅ និងមានដីនៅ»។
ចាប់តាំងពីសង្គ្រាម ២១ថ្ងៃ ចុងខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៥ មកទល់ពេលនេះ ពលរដ្ឋរស់នៅភូមិជោគជ័យ ៨៨២គ្រួសារ និងភូមិព្រៃចាន់ ៣១៨ គ្រួសារ សរុប ១ ពាន់ ២រយគ្រួសារ (១ ២០០គ្រួសារ) នៅតែមិនទាន់អាចត្រឡប់ទៅកាន់លំនៅឋានរបស់ពួកគេវិញនៅឡើយទេ ដោយសារយោធាថៃព័ទ្ធបន្លាលួស និងដាក់ទូកុងតឺន័រកាន់កាប់ដោយខុសច្បាប់។
ពលរដ្ឋម្នាក់ទៀត រស់នៅក្នុងភូមិជោគជ័យ លោក សំ ណាង វ័យ ៦០ប្លាយ ប្រាប់វីអូឌីថា អ្នកភូមិអន្ទះសារក្នុងចិត្ត និងទន្ទឹងរង់ចាំដំណោះស្រាយពីរដ្ឋាភិបាល ព្រោះជីវិតពួកគាត់បច្ចុប្បន្នប្រៀបដូចជាចករសាត់អណ្ដែត..។
លោកស្ដាយស្រណោះភូមិកំណើត ដែលធ្លាប់រស់នៅយ៉ាងសុខសាន្ត តាំងពីដូនតាមក ត្រូវយោធាសៀមព័ទ្ធយក ហើយពួកគាត់មិនអាចវិលទៅផ្ទះបានឡើយ។
លោក សំ ណាង និយាយថា៖ «បារម្ភចេះតែបារម្ភ តែយើងមិនដឹងថា គិតយ៉ាងណា បើគេនៅតែបាញ់យើងរហូតអ៊ីចឹង បើយើងមិនគេចមិនរត់ទេ ប៉ះពាល់ដល់ពលរដ្ឋយើង»។
ឆ្លើយតបរឿងនេះ មេភូមិព្រៃចាន់ លោក ពៅ បឿន មានប្រសាសន៍ថា ការសំណូមពររបស់ពលរដ្ឋ គឺថ្នាក់លើបានពិនិត្យ និងកំពុងរកដំណោះស្រាយ ធ្វើយ៉ាងណាឱ្យពលរដ្ឋមានកន្លែងរស់នៅសមរម្យ។
លោកថា ជីវភាពរស់នៅក្នុងជំរំភៀសសឹកមានបញ្ហាប្រឈមខ្លះៗ រួមមាន ខ្វះទឹក អគ្គិសនី និងសេវាអ៊ិនធើណែត ដោយសារមនុស្សរស់នៅច្រើនផ្តុំគ្នា ហើយលោកបានរាយការណ៍ជូនថ្នាក់លើរួចហើយដែរ។
លោក ពៅ បឿន និយាយថា៖ «ភ្លើងក៏រអាក់រអួល សេវាក៏ពិបាក វានៅជុំគ្នាអ៊ីចឹង ស្អីក៏ខ្វះដែរ ភ្លើងក៏យើងប្រើមិនគ្រប់»។
កាលពីថ្ងៃចន្ទដើមសប្ដាហ៍នេះ រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងដែនដី និងសមាគមអតីតយុទ្ធជន បានប្រជុំពិភាក្សា ស្វែងរកទីតាំងរៀបចំសាងសង់ផ្ទះជូនពលរដ្ឋភៀសសឹក ដែលរស់នៅតាមបណ្ដោយព្រំដែន។ អាជ្ញាធរថា គម្រោងនេះ នឹងផ្ដល់ជម្រកស្នាក់នៅសមរម្យ មានសុវត្ថិភាពស្របតាមផែនការអភិវឌ្ឍន៍តំបន់ព្រំដែនរបស់រដ្ឋាភិបាល។
ជុំវិញរឿងនេះ ប្រធានការិយាល័យអង្គការលីកាដូប្រចាំនៅខេត្តបន្ទាយមានជ័យ លោក អ៊ិន គង់ជិត សង្កេតឃើញថា ទុក្ខកង្វល់រួមរបស់ពលរដ្ឋភៀសសឹកធំធេង ដែលទាមទារឱ្យរដ្ឋាភិបាលយកចិត្តដាក់ជាអាទិភាព រកមធ្យោបាយដោះស្រាយជូនពួកគាត់ឱ្យបានលឿន ដើម្បីឱ្យពលរដ្ឋកក់ក្ដៅក្នុងចិត្ត និងជឿជាក់លើរដ្ឋាភិបាល។
លោក អ៊ិន គង់ជិត ថ្លែងថា៖ «អាជ្ញាធរស្រុកបានជួយសម្រាលបន្ទុកគាត់ខ្លះ តែអារម្មណ៍គាត់គិតថា បាតដៃទទេវិញ ហើយកំពុងតែដូចចកនៅកណ្ដាលទន្លេ។ អាជ្ញាធរគ្រប់លំដាប់ថ្នាក់លួងលោមគាត់ ពង្រឹងស្មារតីគាត់ គាត់រឹងមាំ និងជួយឧបត្ថម្ភ ហើយជំរំភៀសសឹកគាត់ខ្វះបង្គន់អនាម័យ ទឹកប្រើប្រាស់»។
កាលពីថ្ងៃទី២៤ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៥ ក្រសួងមហាផ្ទៃ បានផ្សាយរបាយការណ៍មួយបង្ហាញថា គិតចាប់តាំងពីថ្ងៃទី៧ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៥ ជាថ្ងៃផ្ទុះអាវុធនៅតាមព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃជាថ្មី កម្ពុជាទទួលរងការខូចខាតផ្ទះជិត១ពាន់ខ្នង ( ៩៨០ខ្នង) និងទ្រព្យសាធារណៈរបស់រដ្ឋ រួមមាន សាលារៀន មន្ទីរពេទ្យ វត្តអារាម និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធសំណង់ជាច្រើន។
របាយការណ៍ បានបញ្ជាក់ថា ជនភៀសសឹកជាង ៥៣ម៉ឺននាក់ ក្នុងចំណោមជនភៀសសឹកជាង ៦៤ម៉ឺននាក់ ឬស្មើនឹង ៨២% បានវិលត្រឡប់ទៅកាន់លំនៅឋានវិញ។ នៅសល់ជនភៀសសឹកជាង ១សែន ១ម៉ឺន ៥ពាន់នាក់ (១១៥ ០០០នាក់) ទៀតដែលបន្តរស់នៅក្នុងជំរំភៀសសឹក រហូតដល់បច្ចុប្បន្ន៕
