ក្រោយភៀសខ្លួនទៅរស់នៅជំរំភៀសសឹកជាងមួយខែ ពលរដ្ឋវ័យចំណាស់មួយចំនួនបានធ្លាក់ខ្លួនឈឺជាបន្តបន្ទាប់ ដោយសារការហូបចុក និងសម្រាកមិនគ្រប់គ្រាន់ បូកផ្សំនិងផ្លូវចិត្តចុះខ្សោយ ក្រោយដីធ្លីនិងផ្ទះសម្បែងត្រូវបានបំផ្លិចបំផ្លាញ ក្នុងសង្គ្រាមឈ្លានពានរបស់យោធាថៃ។ ភាពគ្រាំគ្រាទាំងផ្លូវកាយ និងផ្លូវចិត្តនេះ បានធ្វើឱ្យពលរដ្ឋខ្លះបាត់បង់ជីវិតក្នុងជំរំផងដែរ។
ពលរដ្ឋមកពីភូមិបឹងត្រកួន ខេត្តបន្ទាយមានជ័យ ថ្លែងក្នុងលក្ខខណ្ឌមិនបញ្ចេញឈ្មោះព្រោះបារម្ភពីសុវត្ថិភាព ប្រាប់វីអូឌីឱ្យដឹងថា អ្នកភូមិរបស់អ្នកស្រីចំនួនបីនាក់បានស្លាប់ ក្រោយពួកគាត់ស្នាក់នៅក្នុងជំរំមួយរយៈ។ អ្នកស្រីបញ្ជាក់ថា ពលរដ្ឋទាំងនោះសុទ្ធតែមានវ័យចំណាស់ និងមានជំងឺប្រចាំកាយ ហើយវិវត្តកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ ក្រោយរងការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្តពីសង្គ្រាម។
ពលរដ្ឋរូបនោះនិយាយថា៖ «បើនិយាយពីអាណិត លើសពីអាណិតទៅទៀតបង ព្រោះចង់និយាយថា បើនិយាយពីសុខភាពគាត់ មិនសូវជាទ្រុឌទ្រោមខ្លាំងដល់ថ្នាក់អាចស្លាប់នៅជំរំអីអញ្ចឹងទេ វាអាច ៨០ភាគរយដែលគាត់មានបញ្ហាបាក់ទឹកចិត្ត ដែលគាត់ត្រូវបាត់បង់ផ្ទះសម្បែង ដីធ្លីហ្នឹង ហើយវាជាញើសឈាមរបស់គាត់ ដែលគាត់តស៊ូមកតាំងពីមុនមកបង ដូចម៉ាក់ប៉ាខ្ញុំអីហ្នឹង»។
ពលរដ្ឋដែលបាត់បង់ជីវិតនៅជំរំភៀសសឹក មិនមែនមានត្រឹមបីករណីនេះហើយ ដោយអ្នកស្រីជឿថា មានច្រើនជាងនេះ ដោយគ្រាន់តែគ្មានអ្នកផ្សព្វផ្សាយតែប៉ុណ្ណោះ។ ស្ថានភាពពេលនេះក៏កំពុងធ្វើឲ្យអ្នកស្រីបារម្ភដល់ឪពុកម្ដាយចាស់ៗផងដែរ ដោយពួកគាត់ក៏កំពុងវិវត្តទៅរកបញ្ហាផ្លូវចិត្ត និងកំពុងលេបថ្នាំរម្ងាប់អារម្មណ៍ជាប្រចាំ។
ពលរដ្ឋរូបនោះបន្តថា៖ «ហើយម៉ាក់ខ្ញុំ ដល់ថ្នាក់គាត់ហូបថ្នាំរម្ងាប់អារម្មណ៍ហ្នឹង ហើយបើសិនជាគាត់អត់ហូបទេ គាត់អាចនឹងសរសៃប្រសាទបាត់ហើយ។ ខ្ញុំអាចនឹងបាត់បង់ម៉ាក់ខ្ញុំ អាចនឹងថាបានដែរ ព្រោះគាត់អត់ហូប អត់ដេក អត់និយាយទៅគាត់អត់គ្រប់យ៉ាង អត់ហូប អត់សម្រាន្ត អត់និយាយ នៅធ្មឹងៗ។ កុំតែបានថ្នាំញ៉ាំទេ កុំអីក៏ពិបាកដែរ […] បញ្ហាដែលពួកគាត់ប្រឈមខ្លាំងហ្នឹង គឺការដែលបាត់បង់ដីធ្លីផ្ទះសម្បែងអីហ្នឹងឯង ដែលធ្វើឱ្យគាត់ទៅជាគ្មានកម្លាំងចិត្តតទៅមុខទៀត។ កុំថាឡើយពួកគាត់ចាស់ សូម្បីតែពួកខ្ញុំក្មេងៗ កម្លាំងនៅមាំហ្នឹង ក៏ពួកខ្ញុំអត់ទាន់មានកម្លាំងចិត្ត ដើម្បីទៅធ្វើការងារអីផ្សេងទៀតដែរ អស់រលីងហ្មង»។
បើទោះបីបញ្ហាទាំងនេះ ត្រូវបានជនភៀសសឹក បញ្ជាក់ថា គឺជាការពិត និងត្រូវបានឃើញដោយផ្ទាល់ភ្នែកនូវស្ថានភាពរស់នៅតាមជំរំ ក៏ប៉ុន្តែរដ្ឋាភិបាលតាមរយៈមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ និងក្រសួងពាក់ព័ន្ធ នូវតែអះអាងថាជាព័ត៌មានមិនពិត។
ក្រសួងមហាផ្ទៃ កាលពីថ្ងៃទី២៧ ខែមករា បានបដិសេធ និងចោទថាជាព័ត៌មានក្លែងក្លាយ នូវខ្លឹមសារបង្ហោះរបស់គណនីហ្វេសប៊ុកឈ្មោះ ផន ផាន់ណា អំពីមរណភាពរបស់ដូនចាស់ម្នាក់នៅជំរំ ដែលអះអាងថាបណ្ដាលមកពីភាពឈឺចាប់ ដោយសារយោធាថៃយកផ្ទះ។ ក្រសួងមហាផ្ទៃ បានហៅលោក ផន ផាន់ណា ថាជាបុគ្គលស្ថិតក្នុងចំណោមក្រុមប្រឆាំងជ្រុលនិយម ដែលផ្សាយតែព័ត៌មានក្លែងក្លាយ និងមានចរិតញុះញង់បំបែកបំបាក់សាមគ្គីភាពជាតិ។
សារបង្ហោះនេះ ត្រូវបានអតីតរដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងមហាផ្ទៃ និងបច្ចុប្បន្នជាតំណាងរាស្ត្រ គឺលោក ស ខេង យកទៅបង្ហោះបន្ត។ ប៉ុន្តែក្រោមសារបង្ហោះនេះ គឺពោរពេញដោយមតិពលរដ្ឋដែលរិះគន់ និងចោទសួរថាតើរដ្ឋាភិបាលព្យាយាមលាក់បាំងដល់ពេលណា។ ពលរដ្ឋខ្លះបានលើកឡើងពីទុក្ខលំបាកផ្សេងៗ និងភាពអស់សង្ឃឹមមិនអាចត្រឡប់ទៅលំនៅដ្ឋានវិញបាន។
អ្នកតាមដានសង្គម យល់ឃើញថា ទោះបីសារបង្ហោះលោក ផន ផាន់ណា មួយចំនួនប្រើពាក្យពេជន៍លើសពីតថភាព តែវាពិតជាបានបង្ហាញពីទុក្ខលំបាកពិតប្រាកដរបស់ពលរដ្ឋនៅជំរំភៀសសឹក ខណៈដែលព័ត៌មានខ្លះត្រូវបានរដ្ឋាភិបាលព្យាយាមលាក់បាំង និងគំរាមកំហែងដល់ពលរដ្ឋណាដែលហ៊ានលើកឡើងពីទុក្ខលំបាកទាំងនោះ។
ប្រធានអ្នកឃ្លាំមើលកម្ពុជា លោក ម៉ែន ណាត កត់សម្គាល់ឃើញថា រដ្ឋាភិបាលព្យាយាមលាក់បាំង ព្រោះបញ្ហាខ្លះ បង្ហាញពីចំណុចខ្សោយក្រោមការដឹកនាំរបស់ខ្លួន។ លោកបន្តថា ការលាក់បាំងនេះចំណេញមុខមាត់រដ្ឋាភិបាល តែវាជាការខាតបង់ធ្ងន់ធ្ងរសម្រាប់ជាតិ ព្រោះពិភពលោកនឹងពិបាកដកស្រង់ព័ត៌មានពិត ឯពលរដ្ឋភៀសសឹកនឹងត្រូវបន្តរស់នៅក្នុងទុក្ខលំបាក និងការបំបិទសេរីភាពនៃការបញ្ចេញមតិ។
លោក ម៉ែន ណាត ថ្លែងថា៖ «បញ្ហានេះវាជាបញ្ហាព្រួយបារម្ភណាស់សម្រាប់យើងដែលជាអ្នកតាមដានស្ថានភាពហ្នឹង។ យើងបារម្ភទីមួយ គឺកម្ពុជាប្រឈមនឹងការបាត់បង់ទឹកដីដែលសៀមដណ្តើមឈ្លានពានគ្រប់គ្រងបាន។ ហើយបារម្ភទីពីរ គឺសេរីភាពរបស់ប្រជាពលរដ្ឋដែលរងគ្រោះដោយសារសង្គ្រាមត្រូវបានគេបិទខ្ទប់ និងផលវិបាកមួយចំនួនទៀតដែលកំពុងតែប្រឈមសព្វថ្ងៃហ្នឹង»។
គិតមកដល់ពេលនេះ ក្នុងចំណោមពលរដ្ឋភៀសសឹកសរុបជាង ៦សែន៤ម៉ឺននាក់ មានប្រមាណជាង ៥សែន៣ម៉ឺននាក់ ឬជិត៨៣% បានវិលត្រឡប់ទៅលំនៅឋានវិញហើយ។ បច្ចុប្បន្នមានពលរដ្ឋភៀសសឹកចំនួនជាង ១១ម៉ឺននាក់ទៀត កំពុងបន្តស្នាក់អាស្រ័យតាមជំរំនានា ដោយហេតុថាលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគាត់ស្ថិតក្នុងតំបន់ក្រហម ខណៈមួយចំនួនត្រូវបានយោធាថៃឈូសឆាយផ្ទះសម្បែង ក្នុងតំបន់ដែលឈ្លានពានបានក្រោយសង្គ្រាម។
ពលរដ្ឋភៀសសឹក អំពាវនាវឱ្យរដ្ឋាភិបាលចាត់ចែងក្រុមគ្រូពេទ្យចិត្តសាស្ត្រ ជួយលើកទឹកចិត្តពលរដ្ឋតាមជំរំ ជាពិសេសអ្នកដែលបាត់បង់ផ្ទះសម្បែង និងត្រូវធានាថាពួកគេអាចទទួលបានជម្រកសមរម្យមួយ ជាជាងបណ្ដោយឱ្យពួកគាត់បន្តរស់នៅជំរំស្ទើរដំបូលស្ទើរជញ្ជាំង និងពឹងជីវិតតែលើជំនួយសប្បុរសធម៌បែបនេះតទៅទៀត៕
