យោងតាមការវិភាគរបស់ក្រុមហ៊ុនប្រឹក្សាយោបល់ Rapidan Energy បានឱ្យដឹងថា សង្គ្រាមរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកប្រឆាំងនឹងអ៊ីរ៉ង់ បានបង្កឱ្យមានការរំខានដល់ការផ្គត់ផ្គង់ប្រេងធំបំផុត នៅក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ ដែលមានទំហំធំជាងទ្វេដងនៃកំណត់ត្រាចាស់ ក្នុងអំឡុងវិបត្តិមជ្ឈិមបូព៌ានាឆ្នាំ១៩៥០។
ប្រហែល ២០% នៃលំហូរផ្គត់ផ្គង់ប្រេងពិភពលោកត្រូវបានរំខានអស់រយៈពេល ៩ថ្ងៃមកហើយ ខណៈដែលចរាចរណ៍នាវាដឹកប្រេងតាមច្រកសមុទ្រ Hormuz នៅតែបន្តជាប់គាំង។ តម្លៃប្រេងឆៅបានហក់ឡើងខ្ពស់ជាង ១០០ ដុល្លារក្នុងមួយបារ៉ែល។
ក្រុមហ៊ុនប្រឹក្សាថាមពលខាងលើ បានប្រាប់អតិថិជននៅក្នុងកំណត់សម្គាល់ កាលពីថ្ងៃទី៨ខែមីនាថា ការរំខានដ៏ធំបំផុតមុនពេលសង្គ្រាមបច្ចុប្បន្ន គឺបានកើតឡើងក្នុងអំឡុងវិបត្តិស៊ុយអេ (Suez Crisis) ឆ្នាំ១៩៥៦ នៅពេលដែលចក្រភពអង់គ្លេស បារាំង និងអ៊ីស្រាអែល បានវាយលុកចូលឧបទ្វីបស៊ីណៃ (Sinai) របស់អេហ្ស៊ីប។ ក្នុងវិបត្តិនោះ ប្រហែល ១០% នៃលំហូរផ្គត់ផ្គង់ប្រេងពិភពលោកនាពេលនោះត្រូវបានរំខាន។
អ្នកវិភាគរបស់ Rapidan បានប្រាប់អតិថិជនថា ការរំខានដែលបង្កឡើងដោយការបិទច្រកសមុទ្រនេះ មានទំហំជិតបីដងនៃវិបត្តិដែលបង្កឡើងដោយការដាក់ទណ្ឌកម្មប្រេងរបស់អារ៉ាប់ក្នុងឆ្នាំ១៩៧៣។ ការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់អារ៉ាប់នាពេលនោះ បានរំខានដល់ការផ្គត់ផ្គង់ប្រេងសកលប្រហែល ៧%។
អ្នកវិភាគ បានបន្តថា ភាពខុសគ្នាខ្លាំងរវាងវិបត្តិផ្គត់ផ្គង់នៃសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់ និងវិបត្តិក្នុងអតីតកាល គឺពិភពលោកមិនមានសមត្ថភាពផលិតប្រេងបម្រុង (spare capacity) ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះទេ។ អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត និងអារ៉ាប់រួមអេមីរ៉ាត កាន់កាប់សមត្ថភាពផលិតបម្រុងដ៏ច្រើនលើសលប់ ប៉ុន្តែពួកគេត្រូវបានកាត់ផ្តាច់ពីទីផ្សារប្រេងពិភពលោកដោយសារការបិទច្រកសមុទ្រ Hormuz។
អ្នកវិភាគ Rapidan បានលើកឡើងថា៖ «ជម្លោះនេះ មិនត្រឹមតែបានធ្វើឱ្យចំណែកនៃការផ្គត់ផ្គង់ប្រេងសកលដ៏ខ្ពស់ជាប្រវត្តិសាស្ត្រត្រូវបាត់បង់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏បានរំខានដល់បណ្តាប្រទេសសំខាន់ៗ ដែលមានសមត្ថភាពផលិតបម្រុងក្នុងពេលដំណាលគ្នាផងដែរ។ លទ្ធផលគឺទីផ្សារដែលមិនមានអ្វីសម្រាប់ទប់ទល់ឡើយ។ មិនមានអ្នកផលិតណាម្នាក់ អាចឈានជើងចូលមកជួយបានទេ»។
អ្នកវិភាគ បានបន្ថែមថា នេះមានន័យថា ទីផ្សារប្រេងពិភពលោក នឹងត្រូវស្វែងរកតុល្យភាពដោយការកាត់បន្ថយតម្រូវការ តាមរយៈការដំឡើងថ្លៃប្រេងយ៉ាងគំហុក។ ពួកគេបាននិយាយថា កន្លែងបម្រុងប្រេងយុទ្ធសាស្ត្ររបស់សហរដ្ឋអាមេរិក (U.S. Strategic Petroleum Reserve) មានកម្រិត «មានកំណត់ និងមិនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីប៉ះប៉ូវទាំងស្រុង» ចំពោះការផ្គត់ផ្គង់ដែលជាប់គាំងនៅក្នុងឈូងសមុទ្រពែរ្ស ដោយសារការបិទច្រកសមុទ្រ Hormuz នោះទេ។
យោងតាមក្រសួងថាមពល កន្លែងបម្រុងប្រេងយុទ្ធសាស្ត្របច្ចុប្បន្នមាន ៤១៥ លានបារ៉ែល ដែលស្មើនឹងប្រហែល ៥៨% នៃសមត្ថភាពសរុបដែលបានអនុញ្ញាតចំនួន ៧១៤ លានបារ៉ែល។
មន្ត្រីសេតវិមានម្នាក់បានប្រាប់ CNBC កាលពីថ្ងៃទី៦ខែមីនាថា រដ្ឋបាលលោក Trump ជឿជាក់ថា «ទីផ្សារប្រេងនៅតែមានការផ្គត់ផ្គង់ល្អ ហើយប្រសិនបើយើងត្រូវចាត់វិធានការបន្ថែមយើងនឹងធ្វើវា»។
អ្នកវិភាគ Rapidan បាននិយាយថា បណ្តាប្រទេសជាសមាជិកនៃទីភ្នាក់ងារថាមពលអន្តរជាតិ (IEA) នឹងស្ថិតក្រោមសម្ពាធក្នុងការបញ្ចេញស្តុកយុទ្ធសាស្ត្ររបស់ពួកគេ ពីព្រោះនេះគឺជា «ជម្រើសចុងក្រោយតែមួយគត់សម្រាប់ឆ្លើយតបនឹងការផ្គត់ផ្គង់»៕
