ការវាយប្រហារតាមអាកាសរបស់អ៊ីស្រាអែល ដែលបានសម្លាប់ប្រមុខដឹកនាំសន្តិសុខរបស់អ៊ីរ៉ង់ លោក អាលី ឡារីហ្សានី (Ali Larijani) បានដកចេញនូវអ្នករៀបចំគោលនយោបាយម្នាក់ដែលមានបទពិសោធន៍ និងមានឥទ្ធិពលបំផុតរបស់សាធារណរដ្ឋឥស្លាម នៅក្នុងដំណាក់កាលដ៏សំខាន់នេះ។
លោក Larijani មិនមែនជាមេបញ្ជាការយោធានោះទេ ប៉ុន្តែលោកគឺជាតួអង្គស្នូលក្នុងការកំណត់សេចក្តីសម្រេចចិត្តជាយុទ្ធសាស្ត្ររបស់អ៊ីរ៉ង់។ ក្នុងនាមជាលេខាធិការនៃក្រុមប្រឹក្សាសន្តិសុខជាតិកំពូល លោកបានស្ថិតនៅចំកណ្តាលនៃការធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តលើបញ្ហាសង្គ្រាម ការទូត និងសន្តិសុខជាតិ។ សំឡេងរបស់លោកមានទម្ងន់នៅទូទាំងប្រព័ន្ធដឹកនាំ ជាពិសេសក្នុងការគ្រប់គ្រងការប្រឈមមុខដាក់គ្នារបស់អ៊ីរ៉ង់ជាមួយសហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីស្រាអែល។
បន្ទាប់ពីការសម្លាប់មេដឹកនាំកំពូលលោក Ali Khamenei កាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែកុម្ភៈ លោក Larijani បានបង្ហាញជំហររឹងរូស ដោយបញ្ជាក់ថា អ៊ីរ៉ង់បានត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចសម្រាប់ជម្លោះដ៏យូរអង្វែងមួយ។ មរណភាពរបស់លោក ដែលឥឡូវនេះត្រូវបានបញ្ជាក់ដោយប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយរដ្ឋអ៊ីរ៉ង់ បានកើតឡើងចំពេលមានយុទ្ធនាការកាន់តែទូលំទូលាយ ដែលក្នុងនោះមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ និងមេបញ្ជាការអ៊ីរ៉ង់ជាច្រើនរូបត្រូវបានសម្លាប់ក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានសប្តាហ៍ប៉ុណ្ណោះ។ លំនាំនេះបង្ហាញពីកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងជាប់លាប់ដើម្បីធ្វើឱ្យរចនាសម្ព័ន្ធដឹកនាំរបស់អ៊ីរ៉ង់ចុះខ្សោយក្នុងអំឡុងពេលសង្គ្រាម។
ទោះបីជាមានជំហរតឹងរ៉ឹងប្រឆាំងនឹងបស្ចិមប្រទេសក៏ដោយ ក៏លោក Larijani ត្រូវបានគេពិពណ៌នានៅក្នុងប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ថាជាអ្នកប្រាកដនិយម។ លោកបានរួមបញ្ចូលគ្នានូវភាពស្មោះត្រង់ផ្នែកមនោគមវិជ្ជា ជាមួយនិងវិធីសាស្ត្របែបបច្ចេកទេស ដោយផ្តល់អាទិភាពលើយុទ្ធសាស្ត្រដែលបានគណនាទុកជាមុន ជាជាងការប្រើតែវោហាសាស្ត្រ។ លោកនៅតែមានមន្ទិលសង្ស័យយ៉ាងខ្លាំងចំពោះការចូលរួមជាមួយមហាអំណាចបស្ចិមលោក ប៉ុន្តែលោកក៏បានចូលរួមក្នុងកិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងការទូតសំខាន់ៗផងដែរ រួមទាំងការធ្វើជាបេសកជនក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀងសហប្រតិបត្តិការរយៈពេលវែងរបស់អ៊ីរ៉ង់ជាមួយប្រទេសចិន។
នៅពេលមរណភាពរបស់លោក លោក Larijani កំពុងទទួលបន្ទុកគ្រប់គ្រងវិបត្តិធំៗចំនួនបី៖
ទីមួយ គឺសង្គ្រាមផ្ទាល់តែម្តង។ លោកបានលើកឡើងថា អ៊ីរ៉ង់គួរតែត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការតស៊ូដ៏យូរអង្វែង និងពង្រីកជម្លោះឱ្យកាន់តែទូលំទូលាយនៅទូទាំងតំបន់ និងក្រៅតំបន់ រួមទាំងការបិទច្រកសមុទ្រ Hormuz ផងដែរ។
ទីពីរ គឺរលកនៃភាពចលាចលក្នុងស្រុក ដែលបានចាប់ផ្តើមពីបញ្ហាសេដ្ឋកិច្ច ប៉ុន្តែបានប្រែទៅជាការតវ៉ាកាន់តែរីករាលដាលក្នុងគោលបំណងផ្តួលរំលំសាធារណរដ្ឋឥស្លាម។ ការតវ៉ាទាំងនេះត្រូវបានឆ្លើយតបដោយការបង្ក្រាបដែលបានសម្លាប់ក្រុមបាតុកររាប់ពាន់នាក់នៅទូទាំងប្រទេស។
ទីបី គឺកម្មវិធីនុយក្លេអ៊ែររបស់អ៊ីរ៉ង់ និងការចរចាដោយប្រយោលដែលកំពុងជាប់គាំងជាមួយទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោន ដែលបញ្ហាទាំងពីរនេះត្រូវបានរំខានរួចជាស្រេចដោយការវាយប្រហារខាងយោធា។
ការបាត់បង់រូបលោក បានបន្សល់ទុកនូវបញ្ហាទាំងនេះដោយមិនទាន់មានដំណោះស្រាយ និងផ្ទេរភារកិច្ចទាំងនេះទៅឱ្យអ្នកបន្តវេនដែលមិនទាន់ស្គាល់អត្តសញ្ញាណ ដែលត្រូវប្រឈមមុខនឹងស្ថានភាពដ៏ផុយស្រួយបំផុត។ ខណៈពេលដែលអ៊ីរ៉ង់បានបង្ហាញពីភាពធន់ រួមទាំងតាមរយៈការរំខានដល់ទីផ្សារថាមពលសកល ប៉ុន្តែដែនអាកាសរបស់ខ្លួននៅតែបើកចំហសម្រាប់ការវាយប្រហារបន្តបន្ទាប់ទៀត។ រាល់តួអង្គជាន់ខ្ពស់ថ្មីណាមួយ នឹងត្រូវប្រឈមមុខនឹងហានិភ័យភ្លាមៗក្នុងការក្លាយជាគោលដៅនៃការវាយប្រហារ៕
