អាមេរិក​ដាក់​ទណ្ឌ​កម្ម​សមាជិក​ព្រឹទ្ធ​សភា​កម្ពុជា លោក កុក អាន រឿង​ឧក្រិដ្ឋ​កម្ម​ឆបោក

ការ​សម្រេច​ចិត្ត​របស់​ក្រសួង​រតនា​​គារ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក តាម​រយៈ​ការិយា​ល័យ​គ្រប់​គ្រង​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​បរទេស​ (OFAC) នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៣ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​២០២៦ ក្នុង​ការ​ដាក់​បញ្ចូល​ឈ្មោះ​ លោក កុក អាន ដែល​ជា​សមា​ជិក​ព្រឹទ្ធ​សភា​ដែល​មាន​ឥទ្ធិ​ពល​មួយ​រូប​របស់​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ទៅ​ក្នុង​បញ្ជី​ទណ្ឌ​កម្ម​សកល គឺ​ជា​ព្រឹត្តិ​ការណ៍​នយោបាយ និង​សេដ្ឋ​កិច្ច​ដ៏​រង្គោះ​រង្គើ​បំផុត​មួយ ​សម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល​លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត។

យោងតាមសេចក្តីប្រកាស​ព័ត៌មានលេខ SB0469 របស់ក្រសួងរតនាគារអាមេរិក វិធាន​ការ​នេះ មិន​ត្រឹម​តែ​ផ្តោត​លើបុ​គ្គល​ម្នាក់​នោះ​ទេ ប៉ុន្តែ​បាន​គ្រប​ដណ្តប់​លើ​អង្គ​ភាព និង​បុគ្គល​ចំនួន ២៨ ផ្សេង​ទៀត ដែល​នៅ​មិន​ទាន់​បាន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ ដែល​ត្រូវ​បាន​រក​ឃើញ​ថា​មាន​ការ​ពាក់​ព័ន្ធ​នឹង​បណ្តាញ​ឆបោក​តាម​ប្រព័ន្ធ​ឌីជី​ថល និង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​​ដ៏​ធំ​សម្បើម​នៅ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍។

ចំណាត់ការ​នេះ គឺជាការបញ្ជូនសារយ៉ាងច្បាស់ពីទីក្រុងវ៉ាស៊ីន​តោន​ថា របាំង​ការ​ពារ​នយោ​បាយ​របស់​គណ​បក្ស​ប្រជា​ជន​កម្ពុជា​លែង​ជា​ខែល​ ដែល​អាច​ទប់​ទល់​នឹង​យុត្តិ​ធម៌​អន្តរ​ជាតិ​បាន​ទៀត​ហើយ ជាពិ​សេស​នៅ​ពេល​ដែល​សកម្ម​ភាព​ឧក្រិដ្ឋ​កម្ម​ទាំង​នោះ បាន​បង្ក​ការ​ខូច​ខាត​យ៉ាង​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ដល់​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​អាមេ​រិក ដែល​ត្រូវ​បាន​ប៉ាន់​ប្រមាណ​ថា​បាន​បាត់​បង់​ថវិកា​រហូត​ដល់ ១០ ប៊ីលាន​ដុល្លារ​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០២៤ តែ​មួយ​គត់។

របាយការណ៍ដដែលបានបង្ហាញឱ្យឃើញនូវរចនាសម្ព័ន្ធដ៏ស្មុគស្មាញនៃអាណាចក្រ​ឆបោក​របស់​ លោក កុក អាន ដែល​​​ត្រូ​វ​បាន​ពណ៌នា​ថា​ជា​មេខ្លោង​នៃ​បណ្តាញ​ឆបោក​នៅ​កម្ពុជា។

លោក កុក អាន ត្រូវបានចោទប្រកាន់ថាបានប្រើប្រាស់អចលន​ទ្រព្យ​របស់​ខ្លួន រួម​មាន កាស៊ី​ណូ រីសត និង​សួន​ឧស្សាហ​កម្ម​នៅ​តាម​តំបន់​ព្រំដែន ដូច​ជា ប៉ោយ​ប៉ែត បាវិត និង​ក្រុង​​ព្រះ​សីហនុ ដើម្បី​កែ​ប្រែ​ទៅ​ជា​ទីតាំង​សម្រាប់​ប្រតិ​បត្តិ​ការ​ឆបោក។

អ្វីដែលគួរឱ្យបារម្ភបំផុតនោះ គឺការរកឃើញថា លោកបានប្រើប្រាស់ក្រុមហ៊ុនសន្តិសុខឯកជន អានកូ ប្រាឌ័រ (Anco Brothers Co Ltd) ដើម្បីផ្តល់កម្លាំងយាមកាមការពារដល់ក្រុមឧក្រិដ្ឋជនដែលជួលទីតាំងរបស់លោក។ នេះបង្ហាញពីការប្រើប្រាស់អំណាចនយោបាយ និងធនធានអាជីវកម្មដើម្បីការពារ និងជំរុញសកម្ម​ភាព​​ខុសច្បាប់​ដោយផ្តល់និទណ្ឌភាពដល់ឧក្រិដ្ឋជនទាំងនោះ។

ទង្វើទាំងនេះ គឺជាការប្រឈមមុខដោយផ្ទាល់ជាមួយរដ្ឋាភិបាលអាមេរិក ក្នុង​ការ​តាម​ប្រមាញ់​ក្រុម​ឆបោក​ ទោះ​បី​ជា​ពួក​គេ​មាន​ខ្នង​បង្អែក​រឹង​មាំ​កម្រិ​ត​ណា​ក៏​ដោយ ដូច​ដែល​លោក ស្កត បេស​សិន (Scott Bessent) រ​ដ្ឋ​លេខា​ធិការ​ក្រសួង​រតនា​គារ​អាមេរិក បាន​បញ្ជាក់​នៅ​ក្នុង​សេច​ក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​របស់​លោក។

ក្រៅពីលោក កុក អាន ទណ្ឌកម្មនេះ ក៏បានលាតត្រដាងពីបណ្តាញសហការីជិត​ស្និទ្ធ ដូច​ជា លោក រិទ្ធី រក្សី ដែល​ជា​ប្រធាន​ក្រុម K99 Group និង​ជា​អ្នក​គ្រប់​គ្រង​ក្រុម​ហ៊ុន K99 Culture and Media Co Ltd។

តាមរយៈទិន្នន័យពីក្រសួងរតនាគារអាមេរិក ចុះថ្ងៃទី២៣ ខែមេ​សា ឆ្នាំ​២០២៦ ក្រុម K99 នេះ​បាន​គ្រប់​គ្រង​លើ​ទីតាំង ស៊ីង ធាន ឌី (Xing Tian Di) ដែល​ល្បីល្បា​ញ​ខាង​ការ​ឆបោក​បែប​មនោ​សញ្ចេត​នា និង​ល្បែង​ស៊ី​សង​តាម​ប្រព័ន្ធ​​ពន់​ហ្ស៊ី (Ponzi scheme) ព្រម​ទាំង​ទីតាំង ណាន ហៃ (Nan Hai) ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ស្គាល់​ថា​ជា​កន្លែង​ឃុំ​ឃាំង​មនុស្ស​ខុស​ច្បាប់ និង​មាន​ករណី​ស្លាប់​បាត់​បង់​ជីវិត។

លើសពីនេះ បុគ្គលដែលមានដើមកំណើតភូមាដែលបានចូលសញ្ជាតិ​កម្ពុជា គឺ​លោក អៃ ប៉ោង (Aik Paung) និងលោក សៃ អ៊ុង លីន (Sai Aung Linn) ក៏ត្រូវបានរកឃើញថា បានប្រើប្រាស់វិស័យ​សណ្ឋាគារ និង​ធនាគារ ដូច​ជា សណ្ឋាគារ ស៊ីហ៊ូ រីសត  (Xihu Resort Hotel Co Ltd)  និង​ធនាគារ ហេង ហ្វេង ខេម​បូឌា (Heng Feng Cambodia Bank plc) ដើម្បី​លាង​លុយ​កខ្វក់​ដែល​បាន​មក​ពី​ការ​ឆបោក​ និង​ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស។

ការប្រើប្រាស់ប្រ​ព័ន្ធធនាគារក្នុងស្រុកដើម្បីសម្រួលដល់សកម្មភាពឧក្រិដ្ឋកម្ម គឺជាចំណុចគ្រោះថ្នាក់បំផុតសម្រាប់​ស្ថិរភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់កម្ពុជា ព្រោះវាអាចនាំឱ្យមានការដាក់ទណ្ឌកម្មបន្ទាប់បន្សំ ដែលប៉ះពាល់ដល់​​វិស័យសេដ្ឋកិច្ចទាំង​មូល។

ទិដ្ឋភាពមនុស្សធម៌ដែលត្រូវបានលើកឡើងនៅក្នុងឯកសារយោងលេខ SB0469 គឺពិតជាគួរឱ្យរន្ធត់ចិត្ត។ ជន​រងគ្រោះនៃការជួញដូរមនុស្សត្រូវបានអូសទាញតាមរយៈការផ្តល់ការងារក្លែងក្លាយ បន្ទាប់មកត្រូវបានដក​ហូតលិខិត​ឆ្លង​ដែន និងបង្ខំឱ្យធ្វើការឆបោកជនបរទេសក្រោមការគំរាមកំហែង និងអំពើហិង្សា។

ប្រសិនបើកម្មករ​ឆបោកទាំងនោះ មិនអាចបំពេញតាមកិច្ចសន្យា ឬគោលដៅដែលបានកំណត់ទេ ពួកគេនឹង​ត្រូវប្រឈមមុខ​នឹងការធ្វើទារុណកម្មលើរាងកាយ។ នៅក្នុងករណីរបស់ លោក ឡៅ ហុង (Luo Hong) ដែល​ជាស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន ប៉ូឡៃ (Bolai) ភ្នាក់ងារសម្ងាត់​អាមេរិកបានរក​ឃើញថា មានទឹកប្រាក់យ៉ាង​ហោចណាស់ ១,៣ លានដុល្លារ ពីជនរងគ្រោះត្រូវបានផ្ទេរចូលទៅក្នុងគណនីធនាគាររបស់គាត់។

ការដែលថវិកាដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ត្រូវបានលាងសម្អាតតាមរយៈកាស៊ីណូ និងក្រុមហ៊ុនសំបកក្រៅក្នុងកម្ពុជា បានធ្វើឱ្យកម្ពុជាជាប់ឈ្មោះជាជម្រកសម្រាប់ឧក្រិដ្ឋជនឆ្លងដែន ដែលចំណុចនេះគឺជាអ្វីដែលរដ្ឋាភិបាល​ លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ត្រូវតែដោះស្រាយជាបន្ទាន់បំផុត។

ប្រសិនបើយើងក្រឡេកមើលកាលប្បវត្តិនៃការដាក់ទណ្ឌកម្ម ចាប់តាំងពីការដាក់ទណ្ឌកម្មលើលោក លី យ៉ុង​ផាត់ នៅ​​ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ២០២៤ រហូតដល់ការដាក់ទណ្ឌកម្មលើក្រុម Prince Group និងចុងក្រោយគឺលោក កុក អាន នៅខែមេសា ឆ្នាំ២០២៦នេះ យើងឃើញថាវិសាលភាពនៃទណ្ឌកម្មកំពុងរីកធំទៅៗ និងកាន់តែខិត​ជិតទៅរកស្នូលនៃ​អំណាច​​​សេដ្ឋ​កិច្ច​របស់បក្សកាន់អំណាច។

ជារួម ទណ្ឌកម្មលើ ​លោក កុក អាន គឺជាការដាស់តឿនចុងក្រោយសម្រាប់​រដ្ឋាភិបាល លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត​។ ការបន្ត​រក្សាទុកបុគ្គលដែល​រងការចោទប្រកាន់ពីបទឧក្រិដ្ឋកម្ម​កម្រិតអន្តរជាតិ នៅក្នុងជួររដ្ឋាភិបាល និង​ព្រឹទ្ធសភា នឹង​ធ្វើឱ្យកម្ពុជាកាន់តែឯកោពីប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុសកល និងបំផ្លាញជំនឿចិត្តរបស់អ្នកវិនិយោគដែល​មានតម្លាភាព។ លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ត្រូវតែជ្រើសរើសរវាងការការពារផលប្រយោជន៍របស់មហាសេដ្ឋី​មួយក្តាប់តូច ឬការការ​ពារ​អនាគតសេដ្ឋកិច្ចរបស់ប្រជាពលរដ្ឋរាប់លាននាក់។

វិធានការច្បាប់ក្នុងស្រុកដែលម៉ឺងម៉ាត់ ការស៊ើបអង្កេតដោយឯករាជ្យ និងការផ្តាច់ខ្លួនចេញពីបណ្តាញ​ឧក្រិដ្ឋ​​កម្មទាំង​នេះ គឺជាផ្លូវតែមួយគត់ដែលកម្ពុជាអាចស្តារកេរ្តិ៍ឈ្មោះ និងស្ថិរភាពរបស់ខ្លួនឡើងវិញបាននៅលើឆាកអន្តរ​ជាតិ ស្របតាមទិន្នន័យ និងអង្គហេតុដែលក្រសួងរតនាគារអាមេរិកបានលាតត្រដាងនៅថ្ងៃទី២៣ ខែមេសា ឆ្នាំ​២០២៦​នេះ៕

រក្សាសិទ្វិគ្រប់យ៉ាងដោយ ស៊ីស៊ីអាយអឹម

សូមបញ្ជាក់ថា គ្មានផ្នែកណាមួយនៃអត្ថបទ រូបភាព សំឡេង និងវីដេអូទាំងនេះ អាចត្រូវបានផលិតឡើងវិញក្នុងការបោះពុម្ពផ្សាយ ផ្សព្វផ្សាយ ការសរសេរឡើងវិញ ឬ ការចែកចាយឡើងវិញ ដោយគ្មានការអនុញ្ញាតជាលាយលក្ខណ៍អក្សរឡើយ។
ស៊ីស៊ីអាយអឹម មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះការលួចចម្លងនិងចុះផ្សាយបន្តណាមួយ ដែលខុស នាំឲ្យយល់ខុស បន្លំ ក្លែងបន្លំ តាមគ្រប់ទម្រង់និងគ្រប់មធ្យោបាយ។ ជនប្រព្រឹត្តិ និងអ្នកផ្សំគំនិត ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះមុខច្បាប់កម្ពុជា និងច្បាប់នានាដែលពាក់ព័ន្ធ។

អត្ថបទទាក់ទង

សូមផ្ដល់មតិយោបល់លើអត្ថបទនេះ