ពលរដ្ឋ ១២គ្រួសារ រស់នៅភូមិទៀនព្រៃ ឃុំឈើតុំ ស្រុកក្រគរ ឱ្យដឹងថា ពេលនេះ ពួកគេកំពុងប្រឈមខ្វះខាតដីធ្វើកសិកម្មចិញ្ចឹមជីវិតនៅឆ្នាំនេះ ក្រោយពីអាជ្ញាធរបានហាមពួកគាត់មិនឱ្យធ្វើកសិកម្មលើដីរបស់ខ្លួនដែលធ្លាប់អាស្រ័យផលជាច្រើនជំនាន់មកហើយ រីឯគោយន្តពីរគ្រឿងទៀតដែលជាទ្រព្យមានតម្លៃចាំបាច់របស់កសិករ ក៏ត្រូវអាជ្ញាធរខេត្តនេះ ឃាត់ចាប់មិនទាន់ប្រគល់ឱ្យពួកគាត់វិញនៅឡើយទេ។
ពលរដ្ឋរស់នៅភូមិទៀនព្រៃ ស្រុកក្រគរ អ្នកស្រី កា ចាន់ណុំ ប្រាប់វីអូឌីនៅថ្ងៃទី២៩ ខែមេសាថា ដីស្រែរបស់អ្នកស្រីជាង ៣ ហិកតា ដែលអាស្រ័យផលបន្តពីឪពុកម្តាយតាំងពីឆ្នាំ១៩៩៤ ត្រូវបានអាជ្ញាធរហាមឃាត់មិនទាន់ឱ្យធ្វើកសិកម្មជាងកន្លះឆ្នាំមកហើយ។ រីឯគោយន្តពីរគ្រឿងទៀត ក៏ត្រូវអាជ្ញាធរស្រុក និងមន្ត្រីរដ្ឋបាលព្រៃឈើឃាត់ចាប់យ៉ាងអយុត្តិធម៌ ក្នុងពេលលោកស្រីកំពុងភ្ជួររាស់ដី។
អ្នកស្រី កា ចាន់ណុំ និយាយថា៖ «មានរកអីលោកគ្រូ មានតែស្រែធ្វើចិញ្ចឹមជីវិតបន្តិចៗ អត់មានអីភ្ជួរទៀត ខែគេភ្ជួរអស់ហើយ ខ្ញុំអត់ទាំងអស់គ្នា។ បងក៏អត់ប្អូនក៏អត់ គាត់ចាប់ទៅពីរគ្រឿង ឡើងត្នោតបានបន្តិចៗ ខ្លះលក់គោ ទម្រាំតែបាន គាត់ចាប់យកទៅទៀត។ ឆ្នាំងដាំបាយ ខ្ញុំទុកដាំបាយគាត់អត់ឱ្យ។ ធុងទឹក តាំងពីកាំបិតយកទាំងអស់គាត់ដឹកយកទៅ»។
កាលពីខែសីហា ឆ្នាំ ២០២៤ អ្នកភូមិ ៦នាក់ ក្នុងចំណោមពលរដ្ឋ ១២គ្រួសារ បានផ្តិតមេដៃសុំកិច្ចអន្តរាគមន៍ទៅអង្គភាពប្រឆាំងអំពើពុករលួយ ដោយស្នើឱ្យប្រធានស្ថាប័ននេះ ធ្វើអធិការកិច្ចលើការរំលោភបំពានយកដីធ្លី បង្កឱ្យពលរដ្ឋបាត់បង់ដីស្រែ ដែលស្ថិតនៅចំណុចតំបន់ស្រក់ ក្នុងភូមិទៀនព្រៃ ឃុំឈើតុំ ស្រុកក្រគរ។
អ្នកភូមិរៀបរាប់ប្រាប់ លោក ឱម យ៉ិនទៀង បង្ហាញពីប្រវត្តិដីនៅតំបន់ថា កាលពីឡុងពីឆ្នាំ១៩៧១ ឪពុកម្តាយរបស់ពួកគាត់ បានរត់គេចចេញពីភូមិកំណើត ដោយសារការទំលាក់គ្រាប់បែកពីលើអាកាស និងការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ នៅសម័យ លន់ ណុល ដើម្បីលាក់ខ្លួនពួនក្នុងព្រៃ នៅតំបន់នោះ ទើបបង្កើតបានភូមិដ្ឋាន និងមានការកាប់គាស់ដីស្រែដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតរហូតដល់បច្ចុប្បន្ន។ បន្ថែមពីនេះទៀត អំឡុងឆ្នាំ១៩៩៥ អ្នកភូមិចាប់ផ្តើមធ្វើកសិកម្មតាមចន្លោះព្រៃរហូតដល់បច្ចុប្បន្ន។
តែយ៉ាងណា ពួកគាត់អះអាងថា មកទល់ពេលនេះ គ្មានចំណាត់ពីស្ថាប័នប្រឆាំងអំពើពុករលួយទាំងនេះទេ។
រីឯអ្នកភូមិម្នាក់ទៀត ឈ្មោះ ម៉ី ស្រី អាយុ ៥៧ ឆ្នាំ បានផ្តិតមេដៃប្តឹងសុំកិច្ចអន្តរាគមន៍ពីអភិបាលខេត្តពោធិ៍សាត់ លោក ខូយ រីដា ដោយស្នើសុំបន្តប្រើប្រាស់ និងអាស្រ័យផលលើដីស្រែនៅចំណុចស្រែដាច់ ឃុំឈើតុំ បន្ទាប់ពីអាជ្ញាធរស្រុកក្រគរបានហាមឃាត់មិនឱ្យអាស្រ័យផល។ អ្នកស្រីថា ដីទំហំ ៣ ហិកតាកន្លះ ជាដីកេរឪពុកម្តាយដែលគ្រួសារអ្នកស្រីកាន់កាប់បន្តតាំងពីឆ្នាំ១៩៩៥។
វីអូឌី មិនទាន់អាចទាក់ទងសុំការបំភ្លឺជុំវិញរឿងនេះ ពីអភិបាលខេត្តពោធិ៍សាត់ លោក ខូយ រីដា បាននៅឡើយទេ នៅថ្ងៃទី២៩ ខែមេសា។
តែយ៉ាងណា រដ្ឋបាលព្រៃឈើស្រុកក្រគរ បានចេញលិខិតជូនដំណឹងមួយកាលពីឆ្នាំ២០២៥ បកស្រាយពីការឃាត់ចាប់គោយន្ត ២គ្រឿង ដែលភ្ជួរស្រែលើដីរបស់រដ្ឋខុសច្បាប់។ ចំណែក អាជ្ញាធរស្រុកក្រគរ បានប្រាប់ពលរដ្ឋនៅចំពោះមុខថា ប្រសិនបើអ្នកភូមិព្រមប្រគល់ដីនោះជូនរដ្ឋវិញ អាជ្ញាធរនឹងព្រមប្រគល់គោយន្តជូនវិញដែរ។
ជុំវិញរឿងនេះ មន្ត្រីឃ្លាំមើលសិទ្ធិមនុស្សអង្គការលីកាដូ លោក អ៊ិន គង់ជិត ដែលអង្កេតករណីនេះយល់ថា ពលរដ្ឋអាស្រ័យផល និងកាន់កាប់បន្តពីឪពុកម្ដាយចន្លោះ២០ ទៅ ៣០ ឆ្នាំ រហូតដល់ឆ្នាំ២០២២ អាជ្ញាធរទើបតែចុះហាមឃាត់មិនឱ្យអាស្រ័យផល និងឃាត់ចាប់គោយន្តពលរដ្ឋបន្ថែមទៀត។
លោកស្នើឱ្យអាជ្ញាធរគួរតែប្រគល់ដីនៅតំបន់នោះ និងគោយន្ត២គ្រឿងជូនពលរដ្ឋប្រើប្រាស់វិញ ព្រោះពួកគាត់កាន់កាប់យូរមកហើយ។
លោក អ៊ិន គង់ជិត ថ្លែងថា៖ «មករករឿងគាត់ ហាមឃាត់គាត់មិនឱ្យអាស្រ័យផល ដែលចាប់គោយន្តគាត់មួយឆ្នាំហើយ មិនទាន់ប្រគល់ឱ្យគាត់វិញ។ ជាថ្នូរឱ្យពលរដ្ឋប្រគល់ដីឱ្យអាជ្ញាធរស្រុកវិញ។ រឿងនេះរំលោភសិទ្ធិកាន់កាប់ដីពលរដ្ឋស្របច្បាប់ ហើយអាជ្ញាធរខេត្តគួរតែប្រគល់ដីពលរដ្ឋមានសិទ្ធិកាន់កាប់ និងធ្វើជាកម្មសិទ្ធិ»។
លោក អ៊ិន គង់ជិត បន្ថែមថា កន្លងទៅតំបន់នោះ រដ្ឋាភិបាលវិនិយោគដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចឱ្យក្រុមហ៊ុន ភាពីម៉ិច (Pheapimex) ហើយក្រុមហ៊ុនបានកាត់ឆ្វៀលផលប៉ះពាល់ជូនពលរដ្ឋធ្វើកសិកម្មរួចរាល់ហើយ ក៏ប៉ុន្តែបែរជាអាជ្ញាធរស្រុកក្រគរ ហួងហែងដីនៅតំបន់នោះ និងធ្វើទុក្ខបុកម្នេញលើពលរដ្ឋស្លូតត្រង់។ លោកទទូចឱ្យអាជ្ញាធរខេត្តពោធិ៍សាត់ ពន្លឿនដោះស្រាយបញ្ហានេះជូនពលរដ្ឋដោយយុត្តិធម៌ ព្រោះអ្នកភូមិកំពុងត្រូវការដីធ្វើកសិកម្មចិញ្ចឹមជីវិត៕
