អឺរ៉ុបកំពុងងាកទៅរកអ្នកផ្គត់ផ្គង់ប្រេងឥន្ធនៈយន្តហោះជំនួសជាបន្ទាន់ ខណៈដែលការនាំចូលពីមជ្ឈិមបូព៌ានៅតែត្រូវបានកាត់ផ្ដាច់ ប៉ុន្តែទ្វីបនេះត្រូវតែ «ប្រយុទ្ធដណ្តើមយកគ្រប់ទំនិញដឹកជញ្ជូនទាំងអស់» នៅក្នុងអ្វីដែលក្រុមអ្នកវិភាគហៅថាជា «ការធ្វើតេស្តសម្ពាធជាសកល» សម្រាប់ឧស្សាហកម្មអាកាសចរណ៍។
យោងតាមអ្នកវិភាគនៅធនាគារ Societe Generale បានឱ្យដឹងថា ការបាត់បង់ប្រេងឥន្ធនៈយន្តហោះពីមជ្ឈិមបូព៌ា ដោយសារសង្គ្រាមអ៊ីរ៉ង់ កំពុងក្លាយជាបញ្ហាភស្តុភារដ៏ធ្ងន់ធ្ងរសម្រាប់អឺរ៉ុបយ៉ាងឆាប់រហ័ស។
តម្រូវការប្រចាំថ្ងៃជាមធ្យមរបស់ទ្វីបនេះដែលមានប្រហែល ១.៦ លានបារ៉ែល ជាធម្មតាត្រូវបានបំពេញជាចម្បងតាមរយៈផលិតកម្មក្នុងស្រុកចំនួន ១.១ លានបារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែយោងតាមកំណត់សម្គាល់របស់ក្រុមអ្នកវិភាគ SocGen កាលពីថ្ងៃទី២៧ខែមេសា ចំនួន ៥០០,០០០ បារ៉ែលបន្ថែមទៀត គឺបានមកពីការនាំចូល ដែលក្នុងនោះបីភាគបួនជាប្រពៃណីបានមកពីមជ្ឈិមបូព៌ា។
ការផ្គត់ផ្គង់នោះ ភាគច្រើនបានរីងស្ងួត ចាប់តាំងពីច្រកសមុទ្រ Hormuz ត្រូវបានបិទជាស្ថាពរ បន្ទាប់ពីជម្លោះរវាងសហរដ្ឋអាមេរិក និងអ៊ីរ៉ង់បានចាប់ផ្តើមកាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែកុម្ភៈ។
លោក Benedict George ប្រធានផ្នែកតម្លៃផលិតផលអឺរ៉ុបនៅ Argus បាននិយាយថា ទោះបីជាមានប្រេងឥន្ធនៈយន្តហោះសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក៏ដោយ ក៏វានៅតែ «ឆ្ងាយណាស់» ពីចំនួនដែលត្រូវការដើម្បីជំនួសការផ្គត់ផ្គង់ដែលអឺរ៉ុបធ្លាប់នាំចូលពីតំបន់ឈូងសមុទ្រ។
លោក George បានប្រាប់កម្មវិធី «Squawk Box Europe» របស់ទូរទស្សន៍ CNBC កាលពីថ្ងៃទី២៧ខែមេសាថា៖ «ខណៈដែលយើងអាចនាំចូលបន្ថែម ហើយយើងក៏កំពុងធ្វើបែបនេះពីសហរដ្ឋអាមេរិក និងនីហ្សេរីយ៉ា យើងត្រូវតែប្រយុទ្ធដណ្តើមយកគ្រប់ទំនិញដឹកជញ្ជូនដែលនឹងមកដល់។ យើងត្រូវប្រជែងជាមួយសិង្ហបុរី ជាមួយអូស្ត្រាលី ហើយតម្លៃ… ក៏កាន់តែខ្ពស់ទៅៗ»។
មុនពេលចាប់ផ្តើមជម្លោះ ប្រេងឥន្ធនៈយន្តហោះប្រហែល ៣៦០,០០០ បារ៉ែល ជាធម្មតាត្រូវបានដឹកជញ្ជូនតាមច្រកសមុទ្រ Hormuz រៀងរាល់ថ្ងៃ ដែលតំណាងឱ្យប្រហែល ២០% នៃលំហូរដឹកជញ្ជូនសកល។
សហរដ្ឋអាមេរិកកំពុងលេចចេញជាប្រភពដ៏សំខាន់សម្រាប់អឺរ៉ុប។ យោងតាម SocGen ការនាំចេញប្រេងឥន្ធនៈយន្តហោះជាសកលរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកបានហក់ឡើងយ៉ាងខ្លាំង ដោយឈានដល់កម្រិតកំណត់ត្រា ៤៤២,០០០ បារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃនាដើមខែមេសា។ ចំនួននេះច្រើនជាងបទដ្ឋានមធ្យម ៥ ឆ្នាំដល់ទៅ ២០០,០០០ បារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃ។ ជាប្រវត្តិសាស្ត្រ សហរដ្ឋអាមេរិកបាននាំចេញប្រហែលពាក់កណ្តាលនៃចំនួននេះទៅកាន់ប្រទេសជិតខាងដូចជា ម៉ិកស៊ិក កាណាដា និងប៉ាណាម៉ា ប៉ុន្តែឥឡូវនេះអឺរ៉ុបក៏កំពុងដណ្តើមយកប្រេងឥន្ធនៈនេះផងដែរ។
មុនសង្គ្រាម អឺរ៉ុបជាធម្មតាទទួលបានពី ៣០,០០០ ទៅ ៦០,០០០ បារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃពីសហរដ្ឋអាមេរិក។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ចំនួននេះបានហក់ឡើងដល់ប្រហែល ២០០,០០០ បារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃ។ ប៉ុន្តែកង្វះខាតពីមជ្ឈិមបូព៌ាប្រហែល ៥៣% នៃលំហូរធម្មតា ឬស្មើនឹង ១៧៥,០០០ បារ៉ែលក្នុងមួយថ្ងៃ នៅតែបន្តមាន។
ក្រុមអ្នកវិភាគ SocGen បានលើកឡើងថា៖ «ដូច្នេះអឺរ៉ុបនឹងត្រូវដេញថ្លៃឱ្យខ្លាំងជាងមុនសម្រាប់ទំនិញបន្ថែម ដើម្បីរក្សាស្តុកសម្រាប់រដូវក្តៅ»។
ក្នុងចំណោមប្រទេសប្រើប្រាស់ប្រេងឥន្ធនៈយន្តហោះធំជាងគេទាំង ៦ របស់អឺរ៉ុប រួមមាន ចក្រភពអង់គ្លេស អាល្លឺម៉ង់ បារាំង អេស្ប៉ាញ តួកគី និងអ៊ីតាលី។ ផលិតកម្មក្នុងស្រុកអាចបំពេញតម្រូវការរួមគ្នាបានប្រហែល ៦៣% ប៉ុណ្ណោះ។
ប៉ុន្តែការពឹងផ្អែកលើការចម្រាញ់ក្នុងស្រុក ធៀបនឹងការនាំចូលប្រេងឥន្ធនៈយន្តហោះ មានភាពខុសគ្នាខ្លាំង។ ឧទាហរណ៍ ប្រទេសអេស្ប៉ាញ ជាធម្មតាជាអ្នកនាំចេញប្រេងឥន្ធនៈយន្តហោះសុទ្ធ ខណៈដែលចក្រភពអង់គ្លេស ដែលជាអ្នកប្រើប្រាស់ធំជាងគេនៅអឺរ៉ុប ពឹងផ្អែកខ្លាំងលើការនាំចូល ដោយត្រូវការប្រហែល ៦៥% ពីបរទេស៕
