យោងតាមសក្ខីកម្មផ្លូវការរបស់សាស្ត្រាចារ្យ Jacob Sims ដែលជាអ្នកស្រាវជ្រាវជាន់ខ្ពស់នៅមជ្ឈមណ្ឌលអាស៊ីនៃសាកលវិទ្យាល័យ Harvard នៅក្នុងសវនាការរបស់គណៈកម្មាធិការជ្រើសរើសនៃសភាតំណាងរាស្ត្រសហរដ្ឋអាមេរិក ស្តីពីការប្រកួតប្រជែងជាយុទ្ធសាស្ត្ររវាងសហរដ្ឋអាមេរិក និងបក្សកុម្មុយនីស្តចិន កាលពីថ្ងៃទី១៩ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ ក្រោមប្រធានបទ «ឧក្រិដ្ឋកម្ម អំពើពុករលួយ និងអំណាច ការកើនឡើងនៃបណ្តាញបោកប្រាស់ ដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយបក្សកុម្មុយនីស្តចិន ក្នុងការកំណត់គោលដៅលើប្រជាជនអាមេរិក និងការគំរាមកំហែងដល់សន្តិសុខសហរដ្ឋអាមេរិក» បានលាតត្រដាងនូវតថភាពដ៏គួរឱ្យតក់ស្លុតអំពីអ្វីដែលលោកហៅថា រចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋឧក្រិដ្ឋកម្មឆបោក។
បទបង្ហាញរបស់សាស្ត្រាចារ្យ Sims រួមជាមួយសក្ខីកម្មបន្ថែមពីអ្នកជំនាញសំខាន់ៗផ្សេងទៀត ដូចជា លោក Jason Tower មកពីគំនិតផ្តួចផ្តើមសកលប្រឆាំងនឹងឧក្រិដ្ឋកម្មឆ្លងដែន និងលោកស្រី Erin West អ្នកជំនាញផ្នែកអនុវត្តច្បាប់ និងជាព្រះរាជអាជ្ញារងដ៏ល្បីល្បាញមកពីសហរដ្ឋអាមេរិក ដែលមានឯកទេសខ្ពស់ក្នុងការប្រឆាំងនឹងឧក្រិដ្ឋកម្មបច្ចេកវិទ្យា និងការលាងលុយកខ្វក់តាមរយៈរូបិយប័ណ្ណឌីជីថល (Cryptocurrency) បានផ្តល់នូវមូលដ្ឋានវិភាគយ៉ាងរឹងមាំអំពីទំនាក់ទំនងរវាងបណ្តាញឧក្រិដ្ឋជនចិន ឥស្សរជននយោបាយក្នុងស្រុកនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ និងផលប៉ះពាល់ជាយុទ្ធសាស្ត្រមកលើប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុ និងសន្តិសុខជាតិរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក។
បទបង្ហាញនេះ ផ្តោតសំខាន់លើទិដ្ឋភាពសំខាន់ៗចំនួនបី គឺយន្តការប្រតិបត្តិការនៃតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសដែលប្រែក្លាយជារបងការពារឧក្រិដ្ឋកម្ម ទំនាក់ទំនងផលប្រយោជន៍រវាងក្រុមឧក្រិដ្ឋជនជាមួយរចនាសម្ព័ន្ធអំណាចរដ្ឋ និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាហិរញ្ញវត្ថុទំនើប ក្នុងការលាងលុយកខ្វក់ដែលគេចផុតពីប្រព័ន្ធត្រួតពិនិត្យជាសកល។
នៅក្នុងការលាតត្រដាងរបស់សាស្ត្រាចារ្យ Sims ចំណុចបង្អែកដ៏សំខាន់បំផុត គឺការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់នៃតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសនៅក្នុងប្រទេសមួយចំនួន ដូចជា កម្ពុជា ឡាវ និងមីយ៉ាន់ម៉ា ឱ្យទៅជាទីក្រុងឧក្រិដ្ឋកម្មបិទជិត។
លោកបានពន្យល់ថា មូលដ្ឋានទាំងនេះ លែងជាទីតាំងល្បែងស៊ីសងខុសច្បាប់ធម្មតា ដូចកាលពីទសវត្សរ៍មុនទៀតហើយ ប៉ុន្តែវាបានវិវត្តទៅជាមជ្ឈមណ្ឌលឧស្សាហកម្មឆបោកតាមប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាកម្រិតខ្ពស់ ដែលត្រូវបានការពារដោយកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធឯកជន និងរបងលួសបន្លា។ រចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្តនៃបរិវេណឆបោកទាំងនេះ មានលក្ខណៈដូចជារដ្ឋតូចៗ នៅក្នុងរដ្ឋធំ ដែលច្បាប់ជាតិរបស់ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះមិនអាចលូកដៃចូលទៅអនុវត្តបានឡើយ។
សាស្ត្រាចារ្យ Sims បានសង្កត់ធ្ងន់ថា ភាពជោគជ័យនៃប្រតិបត្តិការខុសច្បាប់ទាំងនេះ មិនមែនកើតឡើងដោយចៃដន្យនោះទេ ប៉ុន្តែវាជាលទ្ធផលនៃការរៀបចំប្រព័ន្ធច្បាប់ និងការផ្តល់សម្បទានដីធ្លី ដែលអនុញ្ញាតឱ្យក្រុមឧក្រិដ្ឋជនមកពីប្រទេសចិនអាចបង្កើតដែនសមត្ថកិច្ចផ្ទាល់ខ្លួន។
នេះគឺជាទម្រង់ថ្មីមួយនៃលទ្ធិអាណានិគមនិយមសេដ្ឋកិច្ចស្របច្បាប់ ដែលក្រុមឧក្រិដ្ឋជនប្រើប្រាស់លេសនៃការវិនិយោគលើវិស័យអចលនទ្រព្យ និងទេសចរណ៍ដើម្បីកសាងមូលដ្ឋានរឹងមាំក្នុងការវាយប្រហារសន្តិសុខសាយប័រលើប្រទេសដទៃ។
បញ្ហានេះកាន់តែមានភាពស្មុគស្មាញនៅពេលដែលបទបង្ហាញរបស់ លោក Tower នៅក្នុងសវនាការនាថ្ងៃដដែលនោះ បានបំពេញបន្ថែមទៅលើការវិភាគរបស់សាស្ត្រាចារ្យ Sims ដោយបានបង្ហាញពីតួនាទីរបស់តួអង្គដែលពាក់ព័ន្ធនឹងបក្សកុម្មុយនីស្តចិន។
ក្រុមឧក្រិដ្ឋជនទាំងនេះ ជារឿយៗប្រើប្រាស់រូបភាពជាសមាគមពាណិជ្ជកម្មចិន ឬជាអ្នកវិនិយោគក្រោមគំនិតផ្តួចផ្តើមខ្សែក្រវាត់និងផ្លូវ ដើម្បីកសាងភាពស្របច្បាប់ និងបង្កើតទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាមួយមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់នៅក្នុងប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះ។
សាស្ត្រាចារ្យ Sims បានហៅបាតុភូតនេះថាជារចនាសម្ព័ន្ធសម្ព័ន្ធភាពរវាងរដ្ឋនិងឧក្រិដ្ឋជន ដែលក្នុងនោះឥស្សរជននយោបាយក្នុងស្រុក ទទួលបានផលប្រយោជន៍ហិរញ្ញវត្ថុយ៉ាងមហាសាល ជាថ្នូរនឹងការផ្តល់ការការពារខាងផ្លូវច្បាប់ និងការប្រើប្រាស់កងកម្លាំងរដ្ឋដើម្បីការពារបរិវេណឧក្រិដ្ឋកម្មទាំងនោះ។
នៅក្នុងសវនាការរបស់គណៈកម្មាធិការជ្រើសរើសនៃសភាតំណាងរាស្ត្រសហរដ្ឋអាមេរិកនេះ ឥស្សរជននយោបាយ និងអ្នកជំនួញមានឥទ្ធិពលបំផុតរបស់កម្ពុជា ក៏ត្រូវបានលើកចំឈ្មោះយ៉ាងចំហរ ក្នុងនាមជាតួអង្គពាក់ព័ន្ធនឹងរចនាសម្ព័ន្ធអំណាចដែលគាំទ្រឧក្រិដ្ឋកម្មឆ្លងដែន។
ក្នុងនោះ លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ត្រូវបានលើកឡើងក្នុងនាមជាប្រមុខរដ្ឋាភិបាលបច្ចុប្បន្ន ដែលរងសម្ពាធអន្តរជាតិឱ្យចាត់វិធានការបង្ក្រាបពិតប្រាកដ ខណៈដែលលោក ហ៊ុន សែន ត្រូវបានយោងទៅលើថាជាអ្នករៀបចំប្រព័ន្ធដឹកនាំ និងបណ្តាញសម្បទានចាស់ដែលបង្កលក្ខណៈងាយស្រួលដល់អាជីវកម្មប្រផេះ។
ទន្ទឹមនឹងនោះ លោក ហ៊ុន តូ ត្រូវបានសាស្ត្រាចារ្យ Sims លើកឡើងជាតួអង្គគន្លឹះតំណាងឱ្យសម្ព័ន្ធភាពរវាងឥស្សរជនមានអំណាចក្នុងស្រុក និងបណ្តាញឧក្រិដ្ឋជនឆ្លងដែន ដោយលោកត្រូវបានរកឃើញថាមានការទាក់ទងយ៉ាងជិតស្និទ្ធ ឬផ្តល់ការការពារផ្នែកនយោបាយ និងសន្តិសុខដល់បរិវេណអាជីវកម្មប្រផេះ និងមជ្ឈមណ្ឌលឆបោក។
បន្ថែមពីលើឥស្សរជននៃគ្រួសារដឹកនាំកំពូល ឧកញ៉ា និងមហាសេដ្ឋីល្បីៗ រួមមានលោក លី យ៉ុងផាត់ និងលោក គិត ម៉េង ក៏ត្រូវបានដកស្រង់ឈ្មោះយ៉ាងលម្អិត ជុំវិញកម្មសិទ្ធិដីធ្លី និងការគ្រប់គ្រងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេស។
លោក លី យ៉ុងផាត់ ត្រូវបានពិភាក្សាផ្អែកលើប្រវត្តិដែលធ្លាប់ត្រូវរដ្ឋាភិបាលអាមេរិកដាក់ទណ្ឌកម្មហិរញ្ញវត្ថុ ពាក់ព័ន្ធនឹងមជ្ឈមណ្ឌលឆបោក និងការបង្ខាំងមនុស្សនៅខេត្តកោះកុង និងក្រុងអូរស្មាច់ ចំណែកឯលោក គិត ម៉េង ត្រូវបានយោងទៅលើពាក់ព័ន្ធនឹងការផ្តល់សម្បទានដីធ្លី និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធនៅក្នុងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចពិសេសភ្នំពេញ ព្រមទាំងតំបន់កោះរ៉ុង ដែលរបាយការណ៍ស៊ើបអង្កេតរកឃើញថាមានការលាក់ខ្លួននៃអគារ និងប្រតិបត្តិការឆបោកឆ្លងដែនខុសច្បាប់យ៉ាងមហាសាល។
តាមរយៈការវិភាគរបស់សាស្ត្រាចារ្យ Sims ឥទ្ធិពលសេដ្ឋកិច្ច និងទំនាក់ទំនងគ្រួសាររបស់លោក ហ៊ុន តូ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាខែលការពារដ៏រឹងមាំ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យក្រុមឧក្រិដ្ឋជនមកពីចិនអាចដំណើរការការជួញដូរមនុស្ស និងការបោកប្រាស់ហិរញ្ញវត្ថុខ្នាតធំយ៉ាងហ្មត់ចត់ ព្រមទាំងប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធអាជីវកម្មស្របច្បាប់ដើម្បីលាងលុយកខ្វក់ ដោយគេចផុតពីការអនុវត្តច្បាប់ និងការស៊ើបអង្កេតពីអាជ្ញាធរមានសមត្ថកិច្ច។
ផលវិបាកនៃការបង្កើតរចនាសម្ព័ន្ធបែបនេះ គឺការបំផ្លិចបំផ្លាញដល់អភិបាលកិច្ច និងប្រព័ន្ធតុលាការនៃប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះ ដែលធ្វើឱ្យការបង្ក្រាបតាមផ្លូវច្បាប់របស់អាជ្ញាធរមូលដ្ឋានក្លាយជាការសម្តែង ឬជាការបង្ក្រាបតែលើផ្ទៃខាងលើ ដោយមិនអាចប៉ះពាល់ដល់មេខ្លោងពិតប្រាកដដែលស្ថិតនៅក្រោមខ្នងបង្អែកនយោបាយឡើយ។
ទិដ្ឋភាពមនុស្សធម៌ និងការរំលោភសិទ្ធិមនុស្សយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរក៏ជាស្នូលនៃបទបង្ហាញរបស់សាស្ត្រាចារ្យ Sim ផងដែរ ដោយលោកបានពន្យល់ថា មជ្ឈមណ្ឌលបោកប្រាស់ទាំងនេះដំណើរការទៅបានគឺផ្អែកលើទម្រង់នៃការជួញដូរមនុស្ស និងទាសភាពសម័យទំនើប។
ជនរងគ្រោះរាប់ម៉ឺននាក់មកពីជុំវិញពិភពលោក រួមទាំងយុវជនដែលមានចំណេះដឹងផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា និងភាសាបរទេស ត្រូវបានលួងលោមតាមរយៈការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មការងារក្លែងក្លាយឱ្យមកបម្រើការងារនៅក្នុងតំបន់ទាំងនេះ។
នៅពេលមកដល់ ពួកគេត្រូវបានដកហូតលិខិតឆ្លងដែន បង្ខំឱ្យចុះកិច្ចសន្យាខុសច្បាប់ និងត្រូវបានបង្ខាំងឱ្យធ្វើការរហូតដល់ដប់ប្រាំបីម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ដើម្បីបោកប្រាស់ជនរងគ្រោះដទៃទៀត។ ប្រសិនបើពួកគេមិនអាចសម្រេចបានតាមគោលដៅកំណត់ ពួកគេនឹងត្រូវប្រឈមមុខនឹងការធ្វើទារុណកម្មរាងកាយ ការលក់បន្តទៅឱ្យក្រុមហ៊ុនផ្សេង ឬការបង្អត់អាហារ។
ឧស្សាហកម្មឆបោកទាំងនោះ បានបង្កើតនូវខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់កម្លាំងពលកម្មដោយបង្ខំដ៏មានប្រសិទ្ធភាពមួយ ដែលប្រើប្រាស់អំពើហិង្សាដើម្បីទាញយកផលចំណេញហិរញ្ញវត្ថុជាអតិបរមា ដែលជាការប្រកាសអាសន្នចំពោះយន្តការការពារសិទ្ធិមនុស្សអន្តរជាតិ។
បន្ថែមលើការបំផ្លិចបំផ្លាញនៅក្នុងតំបន់ប្រតិបត្តិការ ផលប៉ះពាល់ដោយផ្ទាល់មកលើសហរដ្ឋអាមេរិក ត្រូវបានគូសបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់លាស់តាមរយៈសក្ខីកម្មរបស់លោកស្រី West នៅក្នុងសវនាការថ្ងៃដដែល ដែលបានបង្ហាញពីយុទ្ធសាស្ត្របោកប្រាស់ដ៏មានល្បិចកល ជាពិសេសការឆបោកតាមទម្រង់នៃការបង្កើតទំនាក់ទំនងស្នេហាក្លែងក្លាយ រួចអូសទាញឱ្យវិនិយោគលើគ្រីបតូ។
ជនរងគ្រោះជនជាតិអាមេរិករាប់មិនអស់ ដែលភាគច្រើនជាមនុស្សវ័យចំណាស់ ឬអ្នកដែលខ្វះខាតការយល់ដឹងផ្នែកប្រព័ន្ធឌីជីថល ត្រូវបានបោកប្រាស់យកប្រាក់សន្សំមួយជីវិតរបស់ពួកគេ។
ការបាត់បង់លំហូរសាច់ប្រាក់ពីសហរដ្ឋអាមេរិកទៅកាន់បណ្តាញឧក្រិដ្ឋជនទាំងនេះ មិនត្រឹមតែជាបញ្ហាបុគ្គលនោះទេ ប៉ុន្តែវាបានក្លាយជាបញ្ហាលំហូរទុនខុសច្បាប់ដ៏ធំ ដែលប៉ះពាល់ដល់ស្ថិរភាពសេដ្ឋកិច្ចជាតិ។
ឧក្រិដ្ឋជនប្រើប្រាស់ចិត្តសាស្ត្រកម្រិតខ្ពស់ និងការគ្រប់គ្រងព័ត៌មានយ៉ាងមានប្រព័ន្ធ ដើម្បីធានាថាជនរងគ្រោះផ្ទេរប្រាក់ដោយស្ម័គ្រចិត្ត ដែលធ្វើឱ្យការទប់ស្កាត់ខាងផ្លូវច្បាប់មានការលំបាកយ៉ាងខ្លាំង។
យន្តការនៃការលាងលុយកខ្វក់ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដោយបណ្តាញទាំងនេះ គឺជាចំណុចគន្លឹះមួយទៀតដែលសាស្ត្រាចារ្យ Sims បានលាតត្រដាង ដោយលោកបានបង្ហាញថា កាក់គ្រីបតូ ឬរូបិយប័ណ្ណឌីជីថលបានក្លាយជាឧបករណ៍ចម្បងក្នុងការផ្លាស់ទីលំនៅនៃទ្រព្យសម្បត្តិខុសច្បាប់។
បណ្តាញឧក្រិដ្ឋជនដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយចិនបានបង្កើតប្រព័ន្ធធនាគារ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេអាចបំប្លែងប្រាក់ដែលបោកប្រាស់បានពីសហរដ្ឋអាមេរិក ទៅជារូបិយប័ណ្ណគ្រីបតូ បន្ទាប់មកលាងសម្អាតតាមរយៈប្រព័ន្ធជួញដូរដែលគ្មានការគ្រប់គ្រង មុននឹងបញ្ចូលវាទៅក្នុងប្រព័ន្ធអចលនទ្រព្យ ឬអាជីវកម្មស្របច្បាប់នៅក្នុងប្រទេសចិន និងបណ្តាប្រទេសដទៃទៀត។
ភាពស្មុគស្មាញនៃបច្ចេកវិទ្យា blockchain ត្រូវបានក្រុមឧក្រិដ្ឋជនកែច្នៃធ្វើជាខែលការពារ ដោយសារតែសមត្ថភាពក្នុងការផ្ទេរប្រាក់ឆ្លងដែនបានយ៉ាងលឿន និងពិបាកក្នុងការតាមដានអត្តសញ្ញាណពិតប្រាកដ។ នេះជាការប្រឈមមុខដ៏ធំមួយចំពោះច្បាប់ប្រឆាំងការលាងលុយកខ្វក់ជាសកល ដែលបច្ចុប្បន្នហាក់ដូចជាដើរយឺតជាងការវិវត្តបច្ចេកវិទ្យារបស់ក្រុមឧក្រិដ្ឋជន។
នៅក្នុងទិដ្ឋភាពភូមិសាស្ត្រនយោបាយ បទបង្ហាញរបស់សាស្ត្រាចារ្យ Sims ក្នុងថ្ងៃនោះ បានផ្តល់នូវទស្សនៈវិភាគថា បណ្តាញឧក្រិដ្ឋកម្មទាំងនេះមិនមែនគ្រាន់តែជាការស្វែងរកប្រាក់ចំណេញធម្មតានោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏ជាឧបករណ៍នៃអំណាចទន់ និងការពង្រីកឥទ្ធិពលរបស់ចិននៅក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ផងដែរ។ ទោះបីជាមានការអះអាងពីទីក្រុងប៉េកាំងថាខ្លួនបានចូលរួមបង្ក្រាបឧក្រិដ្ឋកម្មទាំងនេះក៏ដោយ ប៉ុន្តែសក្ខីកម្មរបស់លោក Tower និងសាស្ត្រាចារ្យ Sims បានបង្ហាញថា យុទ្ធសាស្ត្ររបស់បក្សកុម្មុយនីស្តចិនមានលក្ខណៈពីរមុខ។
ម៉្យាងពួកគេបង្ក្រាបក្រុមដែលប៉ះពាល់ដល់ពលរដ្ឋចិនផ្ទាល់ ប៉ុន្តែម៉្យាងទៀត ពួកគេអនុញ្ញាតឱ្យបណ្តាញដែលមានទំនាក់ទំនងជិតស្និទ្ធជាមួយឥស្សរជននយោបាយបន្តប្រតិបត្តិការ ដរាបណាវាមិនគំរាមកំហែងដល់ស្ថិរភាពផ្ទៃក្នុងរបស់ចិន និងជួយពង្រឹងការពឹងផ្អែកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ច និងនយោបាយរបស់ប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះមកលើចិន។
នេះមានន័យថា រចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋឧក្រិដ្ឋកម្មឆបោក បានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃយុទ្ធសាស្ត្រភូមិសាស្ត្រនយោបាយខ្នាតធំ ដែលធ្វើឱ្យរដ្ឋទន់ខ្សោយនៅក្នុងតំបន់កាន់តែធ្លាក់ទៅក្នុងអន្ទាក់នៃអំពើពុករលួយ និងការគ្រប់គ្រងពីខាងក្រៅ។
បណ្តាញបោកប្រាស់ទាំងនេះ មានសមត្ថភាពក្នុងការជ្រៀតជ្រែកចូលទៅក្នុងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធឌីជីថល និងប្រព័ន្ធព័ត៌មានវិទ្យារបស់អាមេរិក។ តាមរយៈការប្រមូលទិន្នន័យផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ជនរងគ្រោះរាប់លាននាក់ ក្រុមឧក្រិដ្ឋជនមិនត្រឹមតែអាចលួចបន្លំហិរញ្ញវត្ថុប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងអាចបង្កើតជាមូលដ្ឋានទិន្នន័យដ៏ធំដែលអាចប្រើប្រាស់សម្រាប់គោលបំណងលបមើល ឬការវាយប្រហារសាយប័រដែលមានលក្ខណៈនយោបាយនាពេលអនាគត។
លោកស្រី West បានបញ្ជាក់នៅក្នុងសក្ខីកម្មថា ទំហំនៃការខូចខាតសេដ្ឋកិច្ចបានឈានដល់កម្រិតដែលប៉ះពាល់ដល់សន្តិសុខសេដ្ឋកិច្ចជាតិទាំងមូល ដោយសារតែការបាត់បង់ប្រាក់សន្សំរបស់ប្រជាពលរដ្ឋមានទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ជាមួយការកើនឡើងនៃបន្ទុកសង្គមកិច្ច និងការធ្លាក់ចុះនៃទំនុកចិត្តលើប្រព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុឌីជីថល។
ដំណោះស្រាយដែលត្រូវបានពិភាក្សានៅក្នុងសវនាការរបស់គណៈកម្មាធិការសភាសហរដ្ឋអាមេរិក ឆ្លុះបញ្ចាំងពីតម្រូវការក្នុងការផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រពីការបង្ក្រាបតាមបែបប្រពៃណី ទៅជាការឆ្លើយតបជាលក្ខណៈប្រព័ន្ធ និងពហុភាគី។
សាស្ត្រាចារ្យ Sims បានផ្តល់អនុសាសន៍ថា សហរដ្ឋអាមេរិកត្រូវតែប្រើប្រាស់ឧបករណ៍នយោបាយការបរទេស និងទណ្ឌកម្មហិរញ្ញវត្ថុចំគោលដៅទៅលើឥស្សរជននយោបាយ និងមន្ត្រីរដ្ឋាភិបាលនៅក្នុងប្រទេសអាស៊ីអាគ្នេយ៍ណាដែលផ្តល់ការការពារដល់តំបន់ឧក្រិដ្ឋកម្មទាំងនេះ។
លោកបន្ថែមថា ដរាបណាគុណតម្លៃនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចនៃការការពារឧក្រិដ្ឋជនមានកម្រិតទាបជាងផលប្រយោជន៍ដែលទទួលបានពីអំពើពុករលួយ នោះរដ្ឋាភិបាលក្នុងតំបន់នឹងមិនមានឆន្ទៈពិតប្រាកដក្នុងការលុបបំបាត់មជ្ឈមណ្ឌលទាំងនេះឡើយ។ ដូច្នេះ ទណ្ឌកម្មអន្តរជាតិដែលផ្តោតលើបុគ្គល និងការបង្កកទ្រព្យសម្បត្តិខុសច្បាប់នៅបរទេស គឺជាគន្លឹះក្នុងការបំបែករចនាសម្ព័ន្ធសម្ព័ន្ធភាពរវាងរដ្ឋនិងឧក្រិដ្ឋជន។
លើសពីនេះ ការពង្រឹងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិរវាងស្ថាប័នអនុវត្តច្បាប់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក ជាមួយដៃគូក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ដែលមានឆន្ទៈពិតប្រាកដ ក៏ជាកត្តាចាំបាច់ដែលត្រូវបានលើកឡើងដោយលោក Tower ផងដែរ។
លោកបានកត់សម្គាល់ថា យន្តការរបស់អាស៊ានបច្ចុប្បន្នមានភាពទន់ខ្សោយ ដោយសារតែគោលការណ៍មិនលូកដៃចូលកិច្ចការផ្ទៃក្នុង ដែលធ្វើឱ្យបណ្តាញឧក្រិដ្ឋជនអាចផ្លាស់ទីលំនៅពីប្រទេសមួយទៅប្រទេសមួយទៀតបានយ៉ាងងាយស្រួលនៅពេលមានការបង្ក្រាប។
ដូច្នេះ វាចាំបាច់ត្រូវមានការបង្កើតយន្តការស៊ើបអង្កេតរួមគ្នា និងការចែករំលែកព័ត៌មានសម្ងាត់តាមពេលវេលាជាក់ស្តែង ដើម្បីអាចដេញតាមទាន់ល្បឿននៃប្រតិបត្តិការរបស់ឧក្រិដ្ឋជនដែលឆ្លងកាត់ព្រំដែនជាច្រើនក្នុងពេលតែមួយ។
នៅក្នុងផ្នែកបច្ចេកវិទ្យា និងការអនុវត្តច្បាប់ក្នុងស្រុក សក្ខីកម្មរបស់លោកស្រី West បានសង្កត់ធ្ងន់លើសារៈសំខាន់នៃការកសាងសមត្ថភាពដល់មន្ត្រីនគរបាលមូលដ្ឋាននៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក និងការបង្កើតភាពជាដៃគូជាមួយក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាធំៗ និងវេទិកាជួញដូរគ្រីបតូ។
តាមទស្សនៈរបស់លោកស្រី ការបង្កកគណនីគ្រីបតូបានទាន់ពេលវេលា គឺជាវិធីសាស្ត្រតែមួយគត់ដែលអាចជួយសង្គ្រោះទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ជនរងគ្រោះបាន។
ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ទាំងនេះទាមទារឱ្យមានការកែទម្រង់បទប្បញ្ញត្តិគតិយុត្តិ ដើម្បីបង្ខំឱ្យក្រុមហ៊ុនផ្តល់សេវាកម្មគ្រីបតូត្រូវតែអនុវត្តតាមស្តង់ដារអតិថិជនឱ្យបានតឹងរ៉ឹងបំផុត និងត្រូវសហការភ្លាមៗជាមួយសមត្ថកិច្ចនៅពេលមានរបាយការណ៍អំពីការបោកប្រាស់។
សរុបមក របាយការណ៍វិភាគផ្អែកលើបទបង្ហាញរបស់សាស្ត្រាចារ្យ Jacob Sims នៅក្នុងសវនាការសភានាថ្ងៃទី១៩ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ ខាងលើនេះ បានផ្តល់នូវការយល់ដឹងយ៉ាងទូលំទូលាយ និងស៊ីជម្រៅអំពីការគំរាមកំហែងដែលមិនធ្លាប់មានពីមុនមក ពីសំណាក់បណ្តាញឧក្រិដ្ឋកម្មឆ្លងដែនដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយចិននៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍។
រចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋឧក្រិដ្ឋកម្មបោកប្រាស់ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងតាមរយៈអំពើពុករលួយជាប្រព័ន្ធ ការរំលោភសិទ្ធិមនុស្ស និងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាហិរញ្ញវត្ថុទំនើប មិនត្រឹមតែបំផ្លិចបំផ្លាញដល់សន្តិសុខនិងស្ថិរភាពនៃប្រទេសម្ចាស់ផ្ទះប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាបានក្លាយជាអាវុធយុទ្ធសាស្ត្រដ៏មានឥទ្ធិពលដែលគំរាមកំហែងដល់ប្រជាពលរដ្ឋ និងសន្តិសុខជាតិរបស់សហរដ្ឋអាមេរិកដោយផ្ទាល់។
ការឆ្លើយតបប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពតម្រូវឱ្យមានការរួមបញ្ចូលគ្នា រវាងទណ្ឌកម្មនយោបាយការបរទេស ការកែទម្រង់បទប្បញ្ញត្តិហិរញ្ញវត្ថុឌីជីថល និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអនុវត្តច្បាប់ពហុភាគី ដើម្បីបំបែកខ្សែសង្វាក់តម្លៃនៃឧស្សាហកម្មខុសច្បាប់នេះជាស្ថាពរ៕
ដោយលោក សុក្រឹត ពុទ្ធិ
