សង្គម​ស៊ីវិល​ជាតិ​និង​អន្តរ​ជាតិ​បារម្ភ​ពី​សុវត្ថិ​ភាព​កម្មករ​ក្រោយ​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរា​ចរណ៍​ជា​​បន្ត​បន្ទាប់

ក្រុម​អង្គ​ការ​សង្គម​ស៊ីវិល​ជាតិ និង​អន្តរ​ជាតិ​ សហព័ន្ធ​សហជីព សមាគម សរុប​ជាង​៥០​ស្ថាប័ន បាន​ចេញ​សេច​ក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​រួម ជំរុញ​ឱ្យ​ថៅកែ​រោង​ចក្រ រដ្ឋាភិ​បាល និង​អ្នក​បញ្ជា​ទិញ បង្កើន​វិធាន​ការ​ពារ​សុវត្ថិ​ភាព​កម្មករ​ក្នុង​វិស័យ​កាត់​ដេរ ដោយ​សំអាង​ថា ពួក​គេ​បារម្ភ​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចំពោះ​ហេតុ​ការ​ណ៍​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរា​ចរណ៍​ ដែល​បាន​សម្លាប់​កម្មករ ដ៏​គួរ​ឲ្យ​តក់​ស្លុត កើត​ឡើង​ផ្ទួនៗ​គ្នា​នា​ប៉ុន្មាន​សប្តាហ៍​ចុង​ក្រោយ​នេះ។

តាម​សេច​ក្តីថ្លែងការណ៍​រួម​ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​៨​ខែ​មិថុនា​នេះ ពួក​គេ​បាន​ផ្តោត​លើ​គ្រោះ​ថ្នាក់​ចរា​ចរណ៍​នៅថ្ងៃទី​២៣ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០២៦ ក្នុង​ខេត្ត​កំពង់​ឆ្នាំង និង​ខេត្ត​ស្វាយ​រៀង ដែល​ហេតុ​ការ​ណ៍​នោះ កម្មករ​កាត់​ដេរ​ចំនួន ៩៣​នាក់ បាន​រង​ផល​ប៉ះ​ពាល់ ដែល​ក្នុង​នោះមា​ន​អ្នក​ស្លាប់​ចំនួន ១៤​នាក់ និង​អ្នក​រង​របួស​ចំនួន ៧៩​នាក់ ដែល​ភាគ​ច្រើន​ជា​ស្ត្រី។

សម្រាប់ក្រុមអង្គការសង្គមស៊ីវិលទាំងនោះ ហេតុការណ៍ដ៏​អា​ក្រក់​ទាំង​នេះ មិន​មែន​ជា​ទម្រង់​ដាច់​ដោយ​ឡែក​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ជា​ភស្តុ​តាង​នៃ​បញ្ហា​ដែល​កើត​មាន​ឡើង​ជា​បន្ត​បន្ទាប់ និង​ប្រកប​ដោយ​គ្រោះ​ថ្នាក់​ក្នុង​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​កម្មករ និង​ការ​ការ​ពារ​សុវត្ថិ​ភាព​កម្មករ​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស​កម្ពុជា។

ទិន្នន័យ​ផ្លូវការ បាន​បង្ហាញពីភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃវិបត្តិដែលកើតមានឡើង ដោយនៅខេត្ត​កំពង់​ឆ្នាំង តែ​មួយ​មាន​កម្មករ​​សរុប ៥៣​នាក់ រង​ផ​ល​ប៉ះ​ពាល់ ក្នុង​នោះមា​ន​អ្នក​ស្លាប់ ៩នាក់ និ​ង​រង​របួស ៤៤​នាក់។ ចំណែក​នៅ​ខេត្ត​ស្វាយ​រៀង មាន​កម្មករ ៤០​នាក់ បាន​រង​ផល​ប៉ះ​ពាល់ រួម​មាន​អ្នក​ស្លាប់ ៥នាក់ និង​រង​របួស ៣៥​នាក់​។ តួលេ​ខ​ទាំង​នេះ​ បង្ហា​ញ​ពី​តម្រូវ​ការ​ជា​បន្ទាន់​សម្រាប់​ការ​កែ​ទម្រង់​ប្រព័ន្ធ​ដឹក​ជញ្ជូន​របស់​កម្មករ ដើម្បី​ទប់​ស្កាត់​ហេតុ​ការណ៍​ដូច​នេះ​មិន​ឲ្យ​កើត​ឡើង​ជា​ថ្មី​ម្តង​ទៀត។

រៀងរាល់​ថ្ងៃ កម្មករជាច្រើនពាន់នាក់ ត្រូវ​ធ្វើដំ​ណើរទៅ​ម​ក​ពី​គេហដ្ឋានទៅ​បំ​ពេញ​ការ​ងារ​នៅ​តាម​បណ្តា​រោង​ចក្រ​នានា ដោយ​ប្រើ​យាន​យន្ត​ដែល​មាន​មនុស្ស​កក​កុញ និង​មិន​ត្រូវ​បាន​រចនា​ឡើង​សម្រាប់​ដឹក​អ្នក​ដំណើរ។ កម្មករ​ត្រូវ​បង្ខំ​ឲ្យ​ឈរ ឬ​អង្គុយ​ក្នុង​ស្ថាន​ភាព​មិន​មាន​សុវត្ថិភាព ដោយ​គ្មាន​ខ្សែ​ក្រវ៉ាត់​សុវត្ថិ​ភាព ឬ​ឧបករណ៍​ការ​ពារ​ជា​មូល​ដ្ឋាន​ណា​មួយ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួក​គេ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ហានិ​ភ័យ​ក្នុង​កម្រិត​ខ្ពស់ នៅ​ពេល​ដែល​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​កើត​ឡើង។

បើតាម​ប្រភព​ដដែល បាន​ដក​ស្រង់​សម្តី​របស់ លោក ឃុន ថារ៉ូ អ្នក​គ្រប់​គ្រង​កម្ម​វិធី​ការ​ងារ​នៃ​មជ្ឈ​មណ្ឌល​សម្ព័ន្ធ​ភាព​ការ​ងារ និង​សិទ្ធិ​មនុស្ស (សង់​ត្រាល់) មក​សំអាង​ថា “ហេតុ​ការណ៍​គ្រោះ​ថ្នាក់​ទាំង​ពីរ​នេះ គឺ​ជា​ការ​បាត់​បង់​ជីវិត​ដែល​អាច​បង្ការ​បាន។ កម្មករ​កាត់​ដេរ មិន​គួរ​ត្រូវ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ហានិ​ភ័យ ដើម្បី​ទៅ​ដល់​កន្លែង​ធ្វើកា​រ​របស់​ពួក​គេ​នោះ​ទេ។ ការ​ធ្វើ​កំណែ​ទម្រង់​ជា​ប្រព័ន្ធ និង​បន្ទាន់ ត្រូវ​ការ​យ៉ាង​ចាំ​បាច់ ឥឡូវ​នេះ” ។

លើសពីនេះ ពួក​គេ​ទទួល​ស្គា​ល់​ថា ការ​ឆ្លើយ​តប​រហ័ស​ទាន់​ពេល​វេលារ​បស់​រដ្ឋាភិ​បាល ក្នុង​ការ​ផ្តល់​សេវា​ការ​ព្យាបាល និង​សំណង តាម​ប្រព័ន្ធ​បេឡា​ជាតិ​សន្តិ​សុខ​សង្គម ប.ស.ស.។ ទោះ​ជា​​យ៉ាង​ណា ការ​ឆ្លើយ​តប​បន្ទាន់​តែ​មួយ​មុខ គឺ​មិន​​គ្រប់​គ្រាន់​នោះ​ទេ។ ការ​បង្ការ​ការ​បាត់​បង់​ជីវិត​​​នា​​ពេ​ល​​អនា​គត ត្រូវ​ការ​ដោះ​ស្រាយ និង​រក​ឲ្យ​ឃើញ​នៃ​ដើម​ហេតុ​​នៃ​បញ្ហាក្នុ​ង​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​គ្មាន​សុវត្ថិ​ភាព។

ក្រោមហេតុផលនេះ ពួ​កគេអំពាវ​នាវ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិ​បាល​​ត្រូវ​ពង្រឹង និង​អនុ​វត្ត​យ៉ាង​តឹង​រឹង ច្បាប់ និងបទ​បញ្ជាពា​ក់ព័​ន្ធ​នឹង​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​កម្មករ រួ​ម​ទាំង​ការ​ហាម​ឃាត់​ការ​ប្រើ​ប្រាស់​យាន​យន្ត​មិន​មាន​សុវត្ថិ​ភាព ដោយ​កំណត់​ស្តង់​ដារ​​សុវត្ថិ​​ភាព​ច្បាស់​លាស់ និង​ធានា​ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​ជា​ប្រចាំ​ និង​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ។ ការ​វិនិយោគ​សាធារណៈ​បន្ថែម​លើ​ប្រព័ន្ធ​​ដឹក​ជញ្ជូន​សុវត្ថិ​ភាព ដែល​អាច​ដំណើរ​ការ​បាន និង​មាន​តម្លៃ​សមរម្យ សម្រាប់​កម្មករ​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស។

លើស​ពីនេះ និយោជក និងសមាគមនិយោជកត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ ក្នុ​ង​ការ​ធានា​ថា កម្មករ​ទាំង​អស់​អាច​ទទួល​បាន​សេវា​ដឹក​ជញ្ជូន​ដែល​មាន​សុវត្ថិ​ភាព​ខ្ពស់ មាន​ទំនុក​ចិត្ត និង​មាន​សេច​ក្តី​ថ្លៃ​ថ្នូរ រួម​មាន​ការ​វិនិ​យោគ​លើ​យាន​យន្ត​ដែល​មាន​សមត្ថ​ភាព មាន​បរិក្ខារ​ការ​ពារ​សុវ​ត្ថិភាព​គ្រប់​គ្រាន់ និង​មាន​ការ​ផ្តល់​សេវា​ដែល​មាន​អាជ្ញា​បណ្ណ និង​ដាក់​បញ្ចូល​សុវត្ថិ​ភាព​ដឹក​ជញ្ជូន ជាផ្នែក​មួយសំ​ខាន់​នៃ​កាតព្វ​កិច្ច​នៅ​កន្លែង​ការ​ងារ។

ចំណែក ម៉ាកយីហោអន្តរជាតិ និងអ្នកបញ្ជាទិញ ត្រូវ​ទទួល​ស្គាល់​កាតព្វ​កិច្ច​របស់​ខ្លួន ក្នុង​ការ​ដោះ​ស្រាយ​ហានិ​ភ័យ​ជា​ប្រព័ន្ធ​នៅ​ក្នុង​ខ្សែស​ង្វាក់​ផ្គត់​ផ្គង់។ ម្ចាស់​ម៉ាក​យី​ហោ​ត្រូវ​ផ្តល់​ការ​គាំ​ទ្រ​ផ្នែក​ហិរញ្ញ​វត្ថុ និង​ការ​ប្តេជ្ញា​ចិត្ត​ខ្ពស់ ដើម្បី​ធានា​ថា រោង​ចក្រ​ត្រូវ​វិនិយោគ​លើ​ការ​ដឹក​ជញ្ជូន​សុវត្ថិ​ភាព និង​ធានា​ថា សុវត្ថិ​ភាព​កម្មករ​ទាំង​ក្នុង និង​ក្រៅ​កន្លែង​ការ​ងារ គឺ​ជា​ស្តង់​ដារ​ដែល​មិន​អាច​បដិសេធ​បាន។

សុវត្ថិភាពកម្មករ ត្រូវតែពង្រីកលើសពីច្រកចូលរបស់រោងចក្រ។ មិន​មាន​កម្មករ​ណា​ម្នាក់​គួរ​ត្រូវ​ប្រឈម​មុខ​នឹង​ហានិ​​ភ័យ ឬ​គ្រោះ​ថ្នាក់​ដល់​អាយុជី​វិត ដើម្បី​តែ​រក​ចំណូល​ដើម្បី​ផ្គត់​ផ្គង់​គ្រួសារ និង​ការ​រស់​នៅ​ដោយ​សេច​ក្ដី​ថ្លៃ​ថ្នូរ​នោះ​ទេ។

វីអូឌី មិនអាចទាក់ទងអ្នកនាំពាក្យក្រសួងការងារបណ្តុះបណ្តាល និង​វិជ្ជា​ជីវៈ លោក ស៊ុន មេសា បាន​ភ្លាមៗ​ទេ​នៅ​ថ្ងៃ​ចន្ទ​នេះ។

យ៉ាងនេះក្តី អង្គការសង្គមស៊ីវិលជាតិ និងអន្តរ​ជាតិ​ជាង​៥០​ស្ថាប័ន ដែល​បាន​ចេញ​សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​រួម​នោះ បាន​គូស​បញ្ជាក់​ថា ការ​បាត់​បង់​ជីវិត​កម្មករ ១៤​នាក់ គឺ​ជា​សោក​នាដ​កម្ម និង​មាន​ផល​វិបាក​ធ្ងន់​ធ្ងរ​ដល់​ក្រុម​គ្រួសារ​របស់​​​ពួក​គេ។ វិធាន​ការ​សម្រាប់​បង្ការ​ក្នុង​ពេល​អនា​គត​ ត្រូវ​ការ​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​រួម កិច្ច​សហ​ការ​សម្រប​សម្រួល និង​​ការ​វិនិយោគ​ដែល​មាន​ន័យ​ពី​គ្រប់​ភាគី​ពាក់​ព័ន្ធ។

ពួកគេថា បានត្រៀមខ្លួនរួចរាល់ក្នុងការចូលរួមសហការស្ថាបនា ជាមួយ​គ្រប់​ភាគី​ពាក់​ព័ន្ធ​ ដើម្បី​ធានា​ថា កម្មករ​កាត់​​ដេរ​ទាំង​អស់​​នៅ​កម្ពុជា មាន​លក្ខ​ខណ្ឌ​ការ​ងារ និង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ដែល​មាន​សុវត្ថិ​ភាព និង​មាន​សេក្តី​ថ្លៃ​ថ្នូរ​ក្នុង​នាម​ជា​មនុស្ស៕

រក្សាសិទ្វិគ្រប់យ៉ាងដោយ ស៊ីស៊ីអាយអឹម

សូមបញ្ជាក់ថា គ្មានផ្នែកណាមួយនៃអត្ថបទ រូបភាព សំឡេង និងវីដេអូទាំងនេះ អាចត្រូវបានផលិតឡើងវិញក្នុងការបោះពុម្ពផ្សាយ ផ្សព្វផ្សាយ ការសរសេរឡើងវិញ ឬ ការចែកចាយឡើងវិញ ដោយគ្មានការអនុញ្ញាតជាលាយលក្ខណ៍អក្សរឡើយ។
ស៊ីស៊ីអាយអឹម មិនទទួលខុសត្រូវចំពោះការលួចចម្លងនិងចុះផ្សាយបន្តណាមួយ ដែលខុស នាំឲ្យយល់ខុស បន្លំ ក្លែងបន្លំ តាមគ្រប់ទម្រង់និងគ្រប់មធ្យោបាយ។ ជនប្រព្រឹត្តិ និងអ្នកផ្សំគំនិត ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះមុខច្បាប់កម្ពុជា និងច្បាប់នានាដែលពាក់ព័ន្ធ។

អត្ថបទទាក់ទង

សូមផ្ដល់មតិយោបល់លើអត្ថបទនេះ