ម្តាយជនភៀសសឹកម្នាក់ជាជនពិការ កំពុងមានសម្ពាធផ្លូវចិត្ត ជំងឺប្រចាំកាយ និងគ្មានលទ្ធភាពចិញ្ចឹមចៅឱ្យបន្តការសិក្សា ក្រោយពីកូនប្រុសម្នាក់របស់គាត់ឈ្មោះ ហ៊ុន ហុង ត្រូវបានសាលាដំបូងខេត្តសៀមរាបផ្ដន្ទាទោសឱ្យជាប់ពន្ធនាគារ ៦ ឆ្នាំ ដោយសារថតរូបស្ពានអូរជីក ដោយមិនបានដឹងពីបម្រាមរបស់កងទ័ពកម្ពុជានោះឡើយ។
អ្នកស្រី ក្រឹម សឿង វ័យ ៦៥ ឆ្នាំ រស់នៅភូមិផ្អុង សង្កាត់កូនក្រៀល ស្រុកសំរោង ខេត្តឧត្តរមានជ័យ ជិតព្រំដែនកម្ពុជា-ថៃ បានរត់ភៀសសឹកជាច្រើនខែដោយចាកចោលពីផ្ទះសម្បែង ហើយទើបវិលត្រឡប់ពីជំរំវិញជាង ២ ខែមកហើយ។
កន្លងមកនេះ គ្រួសារស្ត្រីរូបនេះមានជីវភាពខ្វះខាតខ្លាំង រកព្រឹកខ្វះល្ងាច ដោយសារកូនប្រុសគាត់ ជាជនបង្គោលក្នុងគ្រួសារកំពុងជាប់ពន្ធនាគារខេត្តសៀមរាបជាងកន្លះឆ្នាំមកហើយ។
ស្ត្រីរូបនេះ ប្រាប់វីអូឌីនៅថ្ងៃទី១៧ ខែមិថុនាថា កូនប្រុសរបស់គាត់ពុំចេះអក្សរខ្មែរ និងភាសាថៃ ហើយមានជំងឺវៀចឆ្អឹងខ្នង បានថតស្ពានអូរជីក បំណងផ្ញើមកក្រុមគ្រួសារថា គាត់បានមកដល់ស្ពាននេះហើយ ដោយពុំបានផ្តល់ព័ត៌មានសម្ងាត់ឱ្យយោធាថៃ ដូចការចោទប្រកាន់ឡើយ។
អ្នកស្រីថា ការសម្រេចរបស់តុលាការបែបនេះ កំពុងសម្លាប់ជីវិតសិក្សារបស់ចៅៗអ្នកស្រី ៣នាក់ កំពុងរៀនថ្នាក់បឋមសិក្សា ប្រឈមឈប់រៀន និងកំពុងដើររើសអេតចាយ មកផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព។
អ្នកស្រីថា ក្នុងពេលផ្ទុះសង្គ្រាមគ្រួសារអ្នកស្រី បាននាំកូនចៅរស់ភៀសសឹក ទៅរកកន្លែងមានសុវត្ថិភាព ដោយរស់នៅក្នុងជំរំយ៉ាងលំបាកលំបិនជាច្រើនខែ។
អ្នកស្រី ក្រឹម សៀង និយាយថា៖ «ខ្ញុំចាស់ហើយ មិនមានលទ្ធភាពចិញ្ចឹមចៅ បើកូនខ្ញុំជាប់ពន្ធនាគារយូរ ចៅខ្ញុំច្បាស់ជាត្រូវដាច់ការសិក្សាហើយ ព្រោះខ្ញុំគ្មានសមត្ថភាពចិញ្ចឹម និងឱ្យគេរៀនបន្តទេ»។
កាលពីថ្ងៃទី១១ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ សាលាដំបូងខេត្តសៀមរាបសម្រេចផ្តន្ទាទោស លោក ហ៊ុន ហុង អាយុ ៣៦ឆ្នាំ និងបុរសម្នាក់ទៀត គឺលោក ម៉ិក ឌៀប អាយុ ៣៣ឆ្នាំ ដាក់ពន្ធនាគាររយៈពេល ៦ឆ្នាំ ពាក់ព័ន្ធនឹងការថតរូបស្ពានអូរជីក ហើយក្រោយមក ស្ពាននេះត្រូវយោធាថៃបំផ្ទុះដោយទម្លាក់គ្រាប់បែកពីលើអាកាស។
អង្គការលីកាដូ ឱ្យដឹងថា សំណុំរឿងនេះ ជនត្រូវចោទបានប្តឹងទាស់ទៅសាលាឧទ្ធរណ៍បាត់ដំបងរួចហើយ ហើយមកទល់ពេលនេះ កំពុងឋិតក្នុងដៃសាលាឧទ្ធរណ៍បាត់ដំបង។
អ្នកស្រី ក្រឹម សឿង បន្ថែមថា កូនប្រុសអ្នកស្រី មានកិរិយាស្លូតបូត និងសុភាពរាបសារ គ្មានគំនិតផ្តល់ព័ត៌មានឱ្យយោធាថៃ ដូចការចោទប្រកាន់របស់តុលាការខេត្តសៀមរាបនោះឡើយ។ អ្នកស្រីថា កន្លងទៅ កូនប្រុសអ្នកស្រីបានដើរស៊ីឈ្នួលធ្វើកម្មករឱ្យគេ ដើម្បីរកប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់កូនៗរៀន ដូចជា ធ្វើកម្មករសំណង់ ស៊ីឈ្នួលដាំដំឡូង ដកផ្សិត និងនេសាទត្រី។
អ្នកស្រី ក្រឹម សឿង និយាយថា៖ «ចុះមុជទឹក ថតស្ពានអូរជីក ខ្ញុំអត់មានទូរស័ព្ទទេ មានតែទូរសព្ទកូនខ្ញុំ… ឱ្យថតឱ្យម៉ែមើល ស្រាប់តែដាច់សេវាបាត់… ដល់ពេលឱ្យថតឱ្យមើល ស្រាប់តែបាត់ដំណឹង»។
វីអូឌី មិនទាន់អាចទាក់ទងសុំការបំភ្លឺជុំវិញរឿងនេះ ពីអ្នកនាំពាក្យសាលាឧទ្ធរណ៍បាត់ដំបង លោក ទៀង សំបូរ បាននៅឡើយទេ គិតត្រឹមម៉ោងផ្សាយនេះ។
ទោះយ៉ាងណា អ្នកគ្រប់គ្រងការិយាល័យនៃអង្គការការពារសិទ្ធិមនុស្សលីកាដូ (LICADHO) ប្រចាំតំបន់ភាគពាយ័ព្យ លោក អ៊ិន គង់ជិត យល់ថា តុលាការអនុវត្តច្បាប់ករណីនេះធ្ងន់ធ្ងរហួសហេតុពេក ប៉ះពាល់ដល់ពលរដ្ឋក្រីក្រ ដែលរងគ្រោះដោយសារសៀមឈ្លានពានម្តងហើយ ត្រូវរងគ្រោះមួយតង់ទៀត។
លោកស្នើឱ្យសាលាឧទ្ធរណ៍បាត់ដំបង ទម្លាក់ចោទការចោទប្រកាន់នេះ ដោយត្រូវដោះលែងបុរសជនភៀសសឹកពីររូបនេះឱ្យមានសេរីភាពវិញ និងអប់រំណែនាំពួកគាត់ ដើម្បីផ្តល់ឱកាសឱ្យពលរដ្ឋអាចរកប្រាក់ផ្គត់ផ្គង់ការរៀនសូត្ររបស់កូនៗ។
លោក អ៊ិន គង់ជិត ថ្លែងថា៖ «កំពុងធ្វើដំណើរក្ដៅ គាត់ចុះទឹកក្នុងអូរ ហើយឃើញស្ពានថ្មីស្អាតជាប់ស្ពានទ័ពបុរាណ ក៏ថតទុកទៅ… គាត់មិនមែនសកម្មលេងហ្វេសប៊ុកបណ្ដាញសង្គមដែរ។ ស្រុកស្រែចម្ការ ខ្វល់តែរឿងរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិត… ដល់ពេលគេចាប់ខ្លួនខ្ញុំទៀត វាធ្វើឱ្យគ្រួសារកាន់តែមានបន្ទុកថែម»។
របាយការណ៍អង្គការលីកាដូ បង្ហាញថា សាលាដំបូងខេត្តសៀមរាប បានផ្ដន្ទាទោសបុរសជនភៀសសឹកពីររូបឈ្មោះ ហ៊ុន ហុង វ័យ ៣៦ ឆ្នាំ និង លោក ម៉ិក ឌៀប វ័យ៣៣ឆ្នាំ តាមមាត្រា៤៤៦ និងមាត្រា២៧ ពីបទ «ប្រមូលផ្តុំព័ត៌មានជាអាទិ៍ដែលអាចធ្វើឱ្យអន្តរាយការការពារជាតិ» និងបទ «ប៉ុនប៉ងក្នុងបទឧក្រិដ្ឋ»។ អ្នកទាំងពីរ ត្រូវបានចាប់ខ្លួនកាលពីថ្ងៃទី១២ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៥ ក្រោយពីថតរូបស្ពានអូរជីក ដោយពុំទាន់បានបង្ហោះចែកចាយតាមបណ្ដាញសង្គមនោះឡើយ ស្ថិតនៅឧត្តរមានជ័យជាប់ព្រំប្រទល់ខេត្តសៀមរាប អំឡុងពេលជម្លោះប្រដាប់អាវុធព្រំដែនជាមួយថៃ៕
