គិតត្រឹមពាក់កណ្តាលខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២៦នេះ វិបត្តិនៃការឆបោកតាមប្រព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យាដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងក្រុមហ៊ុន ហួយវ័ន ផេ (HuiOne Pay) បានវិវត្តខ្លួនពីបញ្ហាបទល្មើសបច្ចេកវិទ្យាធម្មតា ទៅជាសកម្មភាពទាមទារ និងការតវ៉ាជាប្រព័ន្ធរបស់ជនរងគ្រោះ ជាពិសេសជនជាតិចិនដែលបានបាត់បង់ទ្រព្យសម្បត្តិយ៉ាងមហាសាល និងមិនមានសញ្ញាថមថយទាល់តែសោះ។
ដោយឡែក យុទ្ធសាស្ត្រឆ្លើយតបរបស់របបភ្នំពេញហាក់នៅតែបន្តស្ថិតក្នុងភាពស្រពិចស្រពិល និងមានលក្ខណៈព្រងើយកន្តើយ ជាជាងការដោះស្រាយជូនជនរងគ្រោះ។
យុទ្ធសាស្ត្រទប់ទល់ដោយការអូសបន្លាយពេលវេលា និងការសង្ឃឹមថាបញ្ហានឹងរលាយបាត់ទៅវិញដោយខ្លួនឯង មិនត្រឹមតែមិនអាចពន្លត់ភ្លើងកំហឹងរបស់ជនរងគ្រោះបាននោះទេ ប៉ុន្តែវាកំពុងតែរុញច្រានឱ្យរដ្ឋាភិបាលលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ធ្លាក់ទៅក្នុងអន្ទាក់នៃវិបត្តិទំនុកចិត្ត និងការរឹតបន្តឹងផ្នែកការទូតពីសំណាក់ទីក្រុងប៉េកាំង ដែលជាបង្អែកសេដ្ឋកិច្ចដ៏សំខាន់បំផុតរបស់ខ្លួន។
សកម្មភាពទាមទាររបស់ជនរងគ្រោះជាបន្តបន្ទាប់ បានបង្ហាញឱ្យឃើញថា នេះមិនមែនជាការតវ៉ាដាច់ដោយឡែក ឬមានលក្ខណៈបណ្តោះអាសន្ននោះទេ។ ជនរងគ្រោះជនជាតិចិនបានបង្កើតជាបណ្តាញទំនាក់ទំនងយ៉ាងរឹងមាំ ដោយប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយអន្តរជាតិ និងវេទិកាឌីជីថលផ្សេងៗ ដើម្បីលាតត្រដាងពីយន្តការលាងលុយកខ្វក់ និងការផ្ទេរប្រាក់របស់ក្រុមហ៊ុន HuiOne Pay។
ការដែលរដ្ឋាភិបាលលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ជ្រើសរើសផ្លូវការពារជនល្មើស ឬយ៉ាងហោចណាស់ បង្ហាញភាពកំសាកក្នុងការចាត់វិធានការច្បាប់ដាច់ខាត បានបង្កើតជាហានិភ័យយុទ្ធសាស្ត្រយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។
ហានិភ័យចម្បងនៃការការពារនេះ គឺការបាត់បង់ភាពស្របច្បាប់នៃកំណែទម្រង់រដ្ឋបាលសាធារណៈដែលលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ធ្លាប់បានសន្យា។
នៅពេលដែលបុគ្គលដែលរងការចោទប្រកាន់ថា មានទំនាក់ទំនងនឹងអាជីវកម្មនេះ គឺជាសមាជិកជាន់ខ្ពស់នៃវង្សត្រកូល ហ៊ុន វាបានក្លាយជាវិញ្ញាសារដ៏រសើបបំផុតដែលបង្ហាញថា ប្រព័ន្ធយុត្តិធម៌កម្ពុជានៅតែជាឧបករណ៍ការពារគ្រួសារអ្នកមានអំណាច។
ការរក្សាភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងមិនព្រមដោះស្រាយ បានធ្វើឱ្យសហគមន៍អន្តរជាតិ ជាពិសេសអាជ្ញាធរចិន មើលឃើញកាន់តែច្បាស់ថា របបភ្នំពេញខ្វះឆន្ទៈនយោបាយពិតប្រាកដក្នុងការលុបបំបាត់បទល្មើសបច្ចេកវិទ្យា ដែលនាំឱ្យប៉ះពាល់ដល់ស្ថិរភាពសន្តិសុខក្នុងតំបន់។
នៅក្នុងបរិបទនៃទំនាក់ទំនងទ្វេភាគី ភាពព្រងើយកន្តើយនេះកំពុងបង្កើតជាស្នាមប្រេះស្រាំយ៉ាងជ្រៅរវាងភ្នំពេញ និងប៉េកាំង។
ទោះបីជាកម្ពុជា និងចិនមានទំនាក់ទំនងកម្រិតដែកថែបក៏ដោយ ប៉ុន្តែបញ្ហាសន្តិសុខរបស់ប្រជាជនចិន គឺជាចំណុចក្រហមដែលទីក្រុងប៉េកាំងមិនអាចមើលរំលងបាន។
សម្ពាធពីអាជ្ញាធរចិនដែលកំពុងកើនឡើងជាលំដាប់ បានបង្ហាញថា ចិននឹងមិនលះបង់ផលប្រយោជន៍ និងសុវត្ថិភាពពលរដ្ឋខ្លួន ដើម្បីតែការពារមុខមាត់របស់មេដឹកនាំនយោបាយនៃគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជានោះឡើយ។
ការណ៍ដែលរដ្ឋាភិបាលលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត នៅតែបន្តការពារ ឬបិទភ្នែកមិនដឹងមិនឮចំពោះទង្វើរបស់ក្រុមហ៊ុនដែលរងការចោទប្រកាន់ នឹងធ្វើឱ្យចិនផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថការទូត ដោយអាចឈានទៅដល់ការកាត់បន្ថយការគាំទ្រផ្នែកនយោបាយ ឬការរឹតបន្តឹងលើលំហូរទុនវិនិយោគ ដែលជាដង្ហើមសេដ្ឋកិច្ចតែមួយគត់របស់របបភ្នំពេញនៅពេលបច្ចុប្បន្ន។
ផ្អែកលើការវិវត្តនៃស្ថានការណ៍រហូតមកដល់ពេលនេះ ហានិភ័យអាចនឹងកើតឡើងជាបីដំណាក់កាល ប្រសិនបើរដ្ឋាភិបាល លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត មិនមានដំណោះស្រាយសមស្របដល់ជនរងគ្រោះនោះទេ។
ក្នុងសេណារីយ៉ូបឋម ប្រសិនបើរបបភ្នំពេញនៅតែបន្តរក្សាភាពស្ងៀមស្ងាត់ ទីក្រុងប៉េកាំងអាចនឹងប្រើប្រាស់វិធានការសេដ្ឋកិច្ច និងការទូតដោយប្រយោល ដូចជាការចេញការព្រមានធ្វើដំណើរសម្រាប់ពលរដ្ឋចិនមកកាន់កម្ពុជា ការរឹតបន្តឹងលើប្រតិបត្តិការហិរញ្ញវត្ថុឆ្លងដែន និងការកាត់បន្ថយជំនួយឥតសំណង។ វិធានការនេះ នឹងធ្វើឱ្យវិស័យទេសចរណ៍ និងអចលនទ្រព្យដែលកំពុងទន់ខ្សោយស្រាប់ ត្រូវដួលរំលំកាន់តែខ្លាំង។
សេណារីយ៉ូកម្រិតមធ្យម ជនរងគ្រោះនឹងរុញរឿងនេះទៅកាន់តុលាការ និងស្ថាប័នឃ្លាំមើលហិរញ្ញវត្ថុអន្តរជាតិ ដែលអាចនាំឱ្យកម្ពុជាត្រូវធ្លាក់ចូលទៅក្នុងបញ្ជីប្រផេះ ឬបញ្ជីខ្មៅ នៃក្រុមការងារហិរញ្ញវត្ថុ (Financial Action Task Force -FATF) ម្តងទៀត។
ការធ្លាក់ចូលបញ្ជីនេះ នឹងធ្វើឱ្យប្រព័ន្ធធនាគារកម្ពុជាទាំងមូលត្រូវរវិនាស ដោយសារការផ្ដាច់ទំនាក់ទំនងហិរញ្ញវត្ថុពីអន្តរជាតិ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកវិនិយោគស្របច្បាប់ដកខ្លួនចេញពីប្រទេស។
ក្នុងសេណារីយ៉ូធ្ងន់ធ្ងរបំផុត វិបត្តិនេះនឹងក្លាយជាអាវុធនយោបាយដ៏មានឥទ្ធិពលសម្រាប់បស្ចិមប្រទេស ក្នុងការដាក់ទណ្ឌកម្មចំគោលដៅលើបុគ្គល និងសមាជិកគ្រួសារត្រកូល ហ៊ុន ដែលនាំឱ្យមានការបង្កកទ្រព្យសម្បត្តិនៅបរទេស និងការបំផ្លាញទាំងស្រុងនូវកេរ្តិ៍ឈ្មោះការទូតដែល លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ព្យាយាមកសាងកន្លងមក។
ដើម្បីបញ្ចៀសនូវហានិភ័យដ៏មហន្តរាយទាំងនេះ រដ្ឋាភិបាលលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ចាំបាច់ត្រូវតែបោះបង់ចោលនូវយុទ្ធសាស្ត្រព្រងើយកន្តើយ ហើយងាកមកអនុវត្តដំណោះស្រាយប្រកបដោយតម្លាភាព និងដាច់ខាត។
ដំណោះស្រាយដំបូងបង្អស់ គឺត្រូវតែបង្កើតគណៈកម្មការស៊ើបអង្កេតឯករាជ្យមួយដែលមានការចូលរួមពីអ្នកជំនាញការច្បាប់អន្តរជាតិ និងតំណាងអាជ្ញាធរចិន ដើម្បីធ្វើសវនកម្មលើរាល់ប្រតិបត្តិការហិរញ្ញវត្ថុរបស់ក្រុមហ៊ុន HuiOne Pay ដោយគ្មានការយោគយល់ចំពោះឋានៈ ឬខ្សែស្រឡាយណាមួយនោះទេ។
ការអនុវត្តច្បាប់ដោយស្មើភាព និងតម្លាភាព គឺជាគន្លឹះតែមួយគត់ដែលអាចស្តារទំនុកចិត្តពីទីក្រុងប៉េកាំង និងសហគមន៍អន្តរជាតិឡើងវិញបាន។
បន្ថែមលើនេះ រដ្ឋាភិបាលត្រូវតែរៀបចំយន្តការសងប្រាក់ ឬការដោះស្រាយសំណងខូចខាតជូនជនរងគ្រោះឱ្យបានច្បាស់លាស់ ដោយបង្កកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ក្រុមហ៊ុន ឬបុគ្គលដែលពាក់ព័ន្ធនឹងបទល្មើស ដើម្បីយកមកទូទាត់ជូនជនរងគ្រោះវិញ។
លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ត្រូវតែបង្ហាញសកម្មភាពជាក់ស្តែងក្នុងការបោសសម្អាតសំបុកបទល្មើសបច្ចេកវិទ្យា និងការលាងលុយកខ្វក់ តាមរយៈការធ្វើវិសោធនកម្មច្បាប់ហិរញ្ញវត្ថុ និងការរឹតបន្តឹងលើការផ្តល់អាជ្ញាប័ណ្ណប្រព័ន្ធទូទាត់ប្រាក់ឌីជីថល។
មានតែការកាត់សាច់រលួយស្អុយដើម្បីព្យាបាលសាច់ល្អ និងការហ៊ានប្រឈមមុខនឹងការពិតប៉ុណ្ណោះ ទើបលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត អាចសង្គ្រោះកេរ្តិ៍ឈ្មោះកម្ពុជា និងការពារផលប្រយោជន៍យុទ្ធសាស្ត្ររបស់ជាតិឱ្យផុតពីភាពឯកោនៅលើឆាកអន្តរជាតិបាន៕
