ពលរដ្ឋជិត ៤០០គ្រួសារ (៣៩១គ្រួសារ) រស់នៅភូមិប្រគាប ឃុំរូងជ្រៃ ស្រុកថ្មគោល ខេត្តបាត់ដំបង កំពុងកើតទុក្ខមិនសុខចិត្ត ក្រោយពីអាជ្ញាធរខេត្តបានដកហូតដីសមូហភាពសហគមន៍ទំហំ ២២ ហិកតា ដែលពលរដ្ឋប្រើប្រាស់រួមជិត ៤០ ឆ្នាំមកហើយ។
អ្នកភូមិថា ដីសមូហភាពនេះ ជាអាយុជីវិតរបស់ពលរដ្ឋក្រីក្រ ដែលតែងតែចាប់ឆ្នោតប្ដូរវេនគ្នាធ្វើកសិកម្មចិញ្ចឹមជីវិត ខណៈដែលពលរដ្ឋក្រីក្រភាគច្រើនខ្វះខាតដីដាំដុះ។
សមាជិកសហគមន៍ភូមិប្រគាប អ្នកស្រី ផាន់ ជា វ័យ ៧៦ ឆ្នាំ ប្រាប់វីអូឌីនៅថ្ងៃទី២៤ ខែមិថុនាថា ដីសមូហភាពរបស់សហគមន៍ទំហំ ២២ ហិកតា ជួយសម្រាលជីវភាពរបស់ពលរដ្ឋក្រីក្រខ្វះខាតដីធ្វើស្រែ។ អ្នកស្រីបារម្ភថា ដីសមូហភាពសហគមន៍នេះ អាចនឹងរបូតដល់បុគ្គលមានលុយមានអំណាច នៅថ្ងៃខាងមុខ ព្រោះការដកហូតនេះមានភាពមិនប្រក្រតីច្រើន និងប្រើលេសចុះបញ្ជីដីរបស់រដ្ឋ ដោយគ្មានការឯកភាពពីសហគមន៍។
លោក ផាន់ ជា និយាយថា៖ «ប្រជាជនចង់ដឹងថា អត់ឲ្យ ហើយខ្ញុំនឹងនាំហៅប្រជាជនជិះគោយន្តទៅ ទៅចុះសាលាខេត្ត បណ្ដោយស្រែកថាដីស្រែសមាគមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ ២២ ហិកតានេះ គឺសុំមកត្រឡប់ក្រោយវិញ គឺដាច់ខាតអត់ឲ្យ និយាយអញ្ចឹង ហើយក៏ថាទៅបើគេចាប់ នឹងឲ្យជាប់គុកពេញសាលាខេត្ត គេគំរាមយើងរហូត»។
ចាប់តាំងពីឆ្នាំ ២០២៤ មកទល់ពេលនេះ អ្នកភូមិប្រគាបជាង ១០០នាក់ បានលើកគ្នាតវ៉ា ៤ ដងមកហើយ ដើម្បីស្នើឱ្យអាជ្ញាធរខេត្តបាត់ដំបង ប្រគល់ដីសមូហភាពទំហំ ២២ហិកតា ជាកម្មសិទ្ធិរបស់សហគមន៍ប្រគាបវិញ ដោយគ្មានលក្ខខណ្ឌ ដោយមិនសម្រាប់ជាប្រយោជន៍បុគ្គលណាម្នាក់ ឬសម្រាប់នីតិបុគ្គលណាផ្សេងឡើយ។
កន្លងទៅ សហគមន៍បានដាក់ញត្តិស្នើសុំកិច្ចអន្តរាគមន៍ពីក្រសួងមហាផ្ទៃរួចហើយដែរ ក៏ប៉ុន្តែមកទល់ពេលនេះ ការតវ៉ារបស់អ្នកភូមិ មិនទាន់មានលទ្ធផលនៅឡើយទេ រហូតមកទល់ពេលនេះ។ ពេលតវ៉ា អ្នកភូមិខ្លះបានស្រែកខ្លាំងៗ បង្ហាញកំហឹងមិនប្រគល់ផ្ទៃដីនេះ ជូនអាជ្ញាធរស្រុកថ្មគោលឡើយ ព្រោះពួកគេអះអាងថា អ្នកភូមិបានបង្កបង្កើនផលស្រូវ ៣៩ឆ្នាំមកហើយ ដោយបានជួយទ្រទ្រង់ជីវភាពអ្នកភូមិ។
ក្នុងពេលតវ៉ា អ្នកស្រី ផាន់ ជា សម្តែងការមិនពេញចិត្ត ចំពោះទង្វើរបស់អាជ្ញាធរស្រុកថ្មគោល ដែលប្រើលេសយកដីនោះធ្វើទីលានចាក់សំរាម ហើយថ្ងៃក្រោយអាចនឹងលក់ជាប្រយោជន៍ឯកជន ធ្វើឱ្យពលរដ្ឋមិនសប្បាយចិត្ត។
អ្នកស្រី ផាន់ ជា និយាយថា៖ «តស៊ូមកតាំងពី៨៥ រហូតតាំងពីនៅព្រៃកកោះ ត្រឹមជង្គង់ម្ល៉េះ ហើយស្រែនេះសម្រាប់ធ្វើបង្កបង្កើនផលក្នុងគ្រួសារ។ នេះដី ដីរួមប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់គ្នា មិនមែនដីមេភូមិ មេឃុំ ហើយនិងស្រុក និងខេត្តណាមួយទេ»។
ឆ្លើយតបរឿងនេះ មេឃុំរូងជ្រៃ លោក យូ សៀម មានប្រសាសន៍ថា អាជ្ញាធរស្រុកបានជូនសេចក្តីណែនាំប្រកាសប្រាប់ពលរដ្ឋរួចហើយថា ដីទំហំ ២២ ហិកតា បានចុះបញ្ជីសារភណ្ឌរបស់ក្រសួងអប់រំ របស់រដ្ឋរួចហើយ។ លោកថា បច្ចុប្បន្នដីនេះ ប្រជាសហគមន៍អាចធ្វើកសិកម្មដាំដុះបានដដែល។
លោក យូ សៀម និយាយថា៖ «ដីហ្នឹងគឺស្ថិតនៅក្រោមក្រសួងអប់រំវិញ។ ខាងក្រសួងអប់រំអ្នកគ្រប់គ្រង គឺវាជាប់បញ្ជីសារពើភណ្ឌរដ្ឋ របស់ក្រសួងអប់រំហើយ។ ខ្ញុំបានជួបជាមួយប្រធានសហគមន៍ ភូមិហ្នឹងហើយ គាត់ថា ឃុំនៅតែគ្រប់គ្រងថែរក្សា មកធ្វើអភិវឌ្ឍន៍ភូមិ ក្នុងភូមិសាលារៀន ឬភូមិ ក្នុងភូមិធ្វើសាលារៀនដដែលទេ»។
ជុំវិញរឿងនេះ អ្នកគ្រប់គ្រងការិយាល័យអង្គការលីកាដូ (LICADHO) ប្រចាំទិសភាគពាយ័ព្យ លោក អ៉ិន គង់ជិត យល់ថា ក្នុងខេត្តបាត់ដំបង មានដីដីទំនេរនៅសល់ច្រើន អាជ្ញាធរពុំគួរយកដីសមូហភាពរបស់ពលរដ្ឋ ចុះបញ្ជីដីសារពើភណ្ឌនោះទេ នឹងប៉ះពាល់ទឹកចិត្តពលរដ្ឋ។ លោកថា ពលរដ្ឋចង់អភិរក្សដី ២២ ហិកតា ជាប្រយោជន៍សហគមន៍ ដោយដាក់វេនគ្នាអាស្រ័យផល ដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍មូលដ្ឋាន។
លោក អ៊ិន គង់ជិត ថ្លែងថា៖ «ដីឯកជនរបស់រដ្ឋនៅខេត្តបាត់ដំបងមានច្រើនណាស់ មានទំនេរច្រើន ហើយមិនគួរណាទៅយកដីរបស់ពលរដ្ឋនៅសល់តូចតាច ទុកបម្រើនៅក្នុងសហគមន៍។ ពួកគាត់មិនបានយកដីទំហំ ២២ ហិកតានេះ ទៅធ្វើជាកម្មសិទ្ធិរៀងៗខ្លួនទេ គាត់ធ្វើជាប្រយោជន៍នៅក្នុងសហគមន៍របស់គាត់ ដោយសារគាត់បានដាក់វេនគ្នាអាស្រ័យផល»។
ដីសមូហភាពសហគមន៍ភូមិប្រគាបទំហំ ២២ ហិកតា អ្នកភូមិ ៣៩១ គ្រួសារ បានអាស្រ័យផល និងដាំដុះតាំងពីឆ្នាំ១៩៨៥ ដោយតម្រូវឲ្យពលរដ្ឋចាប់ឆ្នោត ដើម្បីមានសិទ្ធិបង្កបង្កើនផល ក្នុងមួយឆ្នាំម្តង ដើម្បីធ្វើកសិកម្មប្ដូរវេន។ អ្នកភូមិថា ដីនេះមានជីវជាតិ និងធ្វើកសិកម្មបានទិន្នផលខ្ពស់ ដោយក្នុងមួយឆ្នាំអាចធ្វើបាន ២ដង។
ប្រជាសហគមន៍ថា ពួកគាត់ចង់អភិវឌ្ឍន៍ដីស្រែនេះ បម្រើប្រយោជន៍រួម ជួយពលរដ្ឋក្រីក្រ ដោយជីកស្រះចិញ្ចឹមត្រី កន្លែងចិញ្ចឹមមាន់ទា កសាងផ្លូវថ្នល់ និងប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ ដើម្បីប្រយោជន៍សហគមន៍ នៅថ្ងៃអនាគត ចៀសវាងធ្លាក់ក្នុងដៃបុគ្គលមានលុយមានអំណាច៕
