លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ត្រូវបានអ្នកតាមដានរិះគន់ថា កំពុងដោះសារពីការមិនចាត់វិធានការច្បាប់ទៅលើមេខ្លោងមួយចំនួន ដែលអន្តរជាតិបានចង្អុលបង្ហាញ ដើម្បីលុបបំបាត់ឧក្រិដ្ឋកម្មឆបោកនៅកម្ពុជា។ បញ្ហានេះ ក្លាយជាក្តីបារម្ភមួយទៀតថា ការជំរុញរកយុត្តិធម៌ជូនជនរងគ្រោះពីអំពើឆបោក រួមទាំងអតិថិជនហួយវ័ន ផេ (Huione Pay) ចំនួន ១៣០០នាក់ ក៏មិនអាចទៅរួចដែរ។
ប្រធានក្រុមប្រឹក្សាមើលកម្ពុជា លោក ម៉ែន ប្រាប់វីអូឌីនៅថ្ងៃទី២៧ ខែកក្កដា ថា ការលើកឡើងរបស់លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ជុំវិញករណីមន្ត្រី និងអ្នកមានអំណាច ដូចជា លោក លី យ៉ុងផាត់ និងលោក កុក អាន ដែលត្រូវបានដៅឈ្មោះពាក់ព័ន្ធនឹងឧក្រិដ្ឋកម្មឆបោកតាមអ៊ីនធឺណិត និងការជួញដូរមនុស្សគឺជា «រឿងបុគ្គល» អាចមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បញ្ចុះសម្ពាធពីសហរដ្ឋអាមេរិកឡើយ។ លោកថា FBI និងស្ថាប័នអាមេរិកកំពុងផ្ដោតលើមេខ្លោង និងបណ្ដាញនៅពីក្រោយឧក្រិដ្ឋកម្ម ដែលប៉ះពាល់ដល់ពលរដ្ឋអាមេរិករាប់ពាន់លានដុល្លារ បើទោះបីជារដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាចាត់ ឬមិនចាត់វិធានការលើអ្នកមានអំណាចដែលត្រូវបានដៅឈ្មោះនោះក៏ដោយ។
អ្នកឃ្លាំមើលរូបនេះ យល់ថា សហរដ្ឋអាមេរិកមិនងាយបោះបង់ការតាមប្រមាញ់ឧក្រិដ្ឋជន ដែលប៉ះពាល់ដល់ផលប្រយោជន៍ និងពលរដ្ឋរបស់ខ្លួនទេ ហើយបើការដោះស្រាយរបស់កម្ពុជាមិនឆ្លើយតបនឹងការទាមទាររបស់អាមេរិកនោះ គឺកម្ពុជាអាចនឹងរងសម្ពាធអាចកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ។
លោកបន្តថា បច្ចុប្បន្នសហរដ្ឋអាមេរិកនៅប្រើការទូតស្នើរដ្ឋាភិបាលលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ចាត់ការមេខ្លោងធំៗនៅក្រោយ ប៉ុន្តែ បើរដ្ឋាភិបាលមិនអើពើ ហើយផ្ដោតតែលើអ្នកប្រព្រឹត្តបទល្មើសតូចតាចឱ្យតែល្អមើលនោះ អាចអាមេរិកចុះអន្តរាគមន៍ចុះចាប់មេខ្លោងដោយផ្ទាល់។ យ៉ាងណា លោកនៅតែយល់ថា រដ្ឋាភិបាលអាចនឹងចាប់លោក កុក អាន មុនគេ បើស្ថានភាពអាក្រក់ខ្លាំង ព្រោះលោក លី យ៉ុងផាត់ ជាស្បោងលុយរបស់បក្សកាន់អំណាច ហើយលោក ហ៊ុន តូ ជាក្មួយលោក ហ៊ុន សែន។
លោក ម៉ែន ណាត ថ្លែងថា៖ «នៅពេលដែលគាត់ឆ្លើយជាមួយនឹងទូរទស្សន៍ ប្លូមបឺក (Bloomberg) ខ្ញុំយល់ថា វាធ្វើឱ្យអ្វីដែលគាត់ដោះស្រាយជាមួយ អេហ្វប៊ីអាយ (FBI) វាធ្លាក់ដល់ដំណាក់កាលមួយធ្ងន់ធ្ងរជាងមុន ពីព្រោះមនុស្សដែលទូរទស្សន៍ ប្លូមបឺកសួរ ជាមនុស្សដែលមាននៅក្នុងបញ្ជីខ្មៅរបស់សហរដ្ឋអាមេរិករួចហើយ ហើយរដ្ឋាភិបាលលោក ហ៊ុន ម៉ាណែត បែរជាឆ្លើយដោះស្រាយថាជាពីរឿងឯកជន រឿងផ្ទាល់ខ្លួនអីចឹង។ អាហ្នឹងបានន័យថារដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាការពារឧក្រិដ្ឋជន»។
ការលើកឡើងរបស់អ្នកឃ្លាំមើលដោយសារ លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត ប្រាប់កាសែត Bloomberg អាមេរិក កាលពីថ្ងៃទី២៤ ខែកក្កដា អំពីសមាជិកព្រឹទ្ធសភា កុក អាន និង លី យ៉ុងផាត់ ដែលស្ថិតក្រោមការដាក់ទណ្ឌកម្មរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក និងពាក់ព័ន្ធនឹងការចោទប្រកាន់ធ្ងន់ធ្ងរ គឺជារឿងបុគ្គល។
ស្រដៀងគ្នានេះ អ្នកឃ្លាំមើលរូបនេះដដែល ក៏បង្ហាញក្ដីបារម្ភចំពោះជនរងគ្រោះដែលបាត់បង់ប្រាក់ តាមរយៈក្រុមហ៊ុន ហួយវ័ន ដោយលោកយល់ថា ក្ដីសង្ឃឹមក្នុងការទទួលបានសំណងកាន់តែស្រពិចស្រពិល។ លោកអះអាងថា ទ្រព្យសម្បត្តិ និងហិរញ្ញវត្ថុក្រុមហ៊ុនដែលពាក់ព័ន្ធត្រូវបានបង្កកដោយសារទណ្ឌកម្ម និងការស៊ើបអង្កេតអន្តរជាតិហើយ។ ប៉ុន្តែ បើករណីមានក្រុមហ៊ុនទិញបំណុលក្នុងចំនួន ៣០ភាគរយនៃលុយសរុបនោះ អាចដោយសារលោក ហ៊ុន តូ ចង់ចំណាយលាងឈ្មោះរបស់លោក ដែលជាលុយសុទ្ធ បានពីអំពើទុច្ចរិតនានា។
អតិថិជនម្នាក់ដែលថ្លែងលាក់អត្តសញ្ញាណប្រាប់វីអូឌីថា មានក្រុមហ៊ុនទិញបំណុលមួយឈ្មោះ ដេប សូលូសិន (Debt Solution) ដែលទើបចុះបញ្ជីផ្លូវការ បានចេញមុខទិញលុយក្នុងគណនីរបស់អតិថិជនរងគ្រោះ ក្នុងតម្លៃប្រមាណ ៣០% ពីគណនីប្រាក់ដុល្លារ និងជ្រើសរើសតែអតិថិជនដែលបានចុះឈ្មោះនៅធនាគារជាតិកម្ពុជាកាលខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២៥ ប៉ុណ្ណោះ។ ទោះយ៉ាងពួកគេចាត់ទុកតម្លៃនេះថា ទាបខ្លាំងពេក ខណៈប្រាក់ដែលបាត់បង់ ជាប្រាក់ដែលពួកគេខិតខំរកស៊ីដោយស្របច្បាប់អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ ស្ត្រីរូបនេះអះអាងថា នៅមានជនរងគ្រោះផ្សេងៗទៀត មិនមានឈ្មោះនៅធនាគារជាតិទេ ហើយពួកគេស្នើឱ្យក្រុមហ៊ុនទិញបំណុលពិចារណាឡើងវិញ ដោយត្រូវទិញពីអតិថិជនទាំងប្រាក់ដុល្លារ និងលុយគ្រីបតូ (USDT)ឱ្យបានយ៉ាងហោចណាស់ ៧០%។
អតិថិជនរូបនោះ និយាយថា៖ «បើសិនជា ខាងក្រុមហ៊ុនទិញបំណុល គាត់ពិតជាក្រុមហ៊ុនដែលស្របច្បាប់ និងត្រឹមត្រូវមែន គាត់មិនគួរណាទិញតែអ្នកដែលកត់ឈ្មោះ នៅខាងធនាគារជាតិ តាំងពីខែ១២ ទេ វាគួរតែទិញទាំងអស់ដែលធ្លាប់ដែលមាន account ជាមួយនឹងមានលុយ ដែលជាប់នៅក្នុងហួយវ័ន និង អេច្ឆផេ ពិតប្រាកដ ហើយក៏ត្រូវតែទិញទាំងលុយដុល្លារ និងលុយ យូអេះឌីធី (USDT) ដែរ ។ អានេះ គឺជាសំណូមពររបស់ខ្ញុំ ហើយបើសិនជាខាងក្រុមហ៊ុនទិញបំណុល សុំឱ្យគាត់ពិចារណាទិញក្នុងតម្លៃមួយសមស្រប អាចថាត្រឹម ៧០ភាគរយ ហើយទិញទាំងលុយដុល្លារ និងលុយយូអេះឌីធី (USDT)។ អញ្ចឹងខ្ញុំមានតែសំណូមពរប៉ុណ្ណឹង»។
ជុំវិញករណីនេះដែរ អ្នកស្រាវជ្រាវ និងជាអ្នកតាមដានភូមិសាស្ត្រនយោបាយនៅតំបន់អាស៊ីបាស៊ីហ្វិក លោក សេង វណ្ណលី យល់ថា ការដែលរដ្ឋាភិបាលបន្តបង្ហាញករណីឧក្រិដ្ឋកម្មឆបោកថា ជា «រឿងបុគ្គល» អាចត្រូវបានមើលឃើញថា ជាយុទ្ធសាស្ត្រកាត់ផ្តាច់ការទទួលខុសត្រូវរបស់រដ្ឋាភិបាល និងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ចេញពីបណ្ដាញអំពើឆបោកដ៏ធំ។ លោកថា សម្រាប់ជនរងគ្រោះ ហួយវ័ន ការរុញសំណុំរឿងទៅកាន់ប្រព័ន្ធតុលាការដែលត្រូវបានរិះគន់ពីបញ្ហាឯករាជ្យភាព រួមជាមួយការទម្លាក់កំហុសទៅលើតែបុគ្គលឯកជន នឹងធ្វើឱ្យការស្វែងរកយុត្តិធម៌ និងការទាមទារសំណងកាន់តែពិបាក។ អ្នកជំនាញរូបនេះ មើលឃើញថា បើការស៊ើបអង្កេតផ្តោតតែលើអ្នកប្រតិបត្តិកម្រិតក្រោម ឬបុគ្គលមួយចំនួន វាអាចធ្វើឱ្យបណ្ដាញអំណាច ក្រុមហ៊ុនមេ រចនាសម្ព័ន្ធហិរញ្ញវត្ថុត្រូវបានមើលរំលង ហើយសងលុយដល់ជនរងគ្រោះវិញ កាន់តែស្មុគស្មាញ និងស្ទើរតែគ្មានប្រសិទ្ធភាព។
លោក សេង វណ្ណលី និយាយថា៖ «នៅពេលដែលអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធកំណត់សំណុំរឿងពាក់ព័ន្ធនឹង ហួយវ័ន ត្រឹមតែជារឿងបុគ្គល វាធ្លាក់ឱ្យតុល្យភាពនៃការចាត់ការរបស់តុលាការ កាន់តែផ្អោតលើបុគ្គលដែលជាអ្នកទទួលកំហុស ឬក៏អ្នកប្រតិបត្តិការណ៍តូចតាចប៉ុណ្ណោះ ដោយមើលរំលងនូវបណ្ដាញអំណាច ក្រុមហ៊ុនមេ និងរចនាសម្ព័ន្ធទ្រុតទ្រង់នៅពីក្រោយ»។
សម្រាប់ក្រុមអ្នកឃ្លាំមើលនៅតែយល់ថា ទាំងលោក ហ៊ុន តូ ព្រមទាំងលោក កុក អាន និងលោក លី យ៉ុងផាត់ មិនអាចនិយាយបង្រួមមកត្រឹម «រឿងបុគ្គល» ហើយមិនអើពើចាត់ការឱ្យទទួលខុសត្រូវបាននោះទេ ព្រោះអ្នកទាំងពីរនេះត្រូវបានសហរដ្ឋអាមេរិកដាក់ទណ្ឌកម្ម និងពាក់ព័ន្ធនឹងការចោទប្រកាន់ធ្ងន់ធ្ងរដែលមានវិសាលភាពអន្តរជាតិ ខណៈអាជ្ញាធរអាមេរិកបន្តផ្ដោតលើមេខ្លោង។ ពួកគេសង្ឃឹមរដ្ឋាភិបាល ហ៊ុន ម៉ាណែត អាចភ្ញាក់ខ្លួនទាន់ កុំឱ្យដូចករណីប្រធានាធិបតីវេណេស៊ុយអេឡា លោក នីកូឡាស់ ម៉ាឌូរ៉ូ (Nicolas Maduro) និងករណីនៅប្រទេសលីប៊ី ជាដើម៕
