ក្រសួងយុត្តិធម៌ សម្រេចបញ្ជូនករណីចាប់មនុស្សខុសឈ្មោះពីដីកាឃុំខ្លួនជិត១ឆ្នាំ នៅខេត្តស្ទឹងត្រែង ទៅកាន់ឧត្តមក្រុមប្រឹក្សាវិន័យនៃអង្គចៅក្រម ហើយនិងចាត់ក្រុមការងារចុះទៅស្រាវជ្រាវករណីនេះបន្ថែមទៀត ក្រោយលោក ស្លេះ ហ្វឺត ដែលអះអាងថាជាជនរងគ្រោះ បានដាក់ពាក្យបណ្តឹងទៅឧត្តមក្រុមប្រឹក្សានៃអង្គចៅក្រម។
អ្នកនាំពាក្យក្រសួងយុត្តិធម៌ លោក ឯម ច័ន្ទមករា បានឱ្យដឹងលើបណ្តាញសង្គមនៅថ្ងៃទី១០ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ថា ករណីឈ្មោះ ស្លេះ ហ្វឺត និងឈ្មោះ ណុះ សូឡោះ ដែលបានលើកឡើងជុំវិញការចោទប្រកាន់ថាមានការអនុវត្តខុសនីតិវិធីរបស់មន្ត្រីតុលាការនៅសាលាដំបូងខេត្តស្ទឹងត្រែងនោះ សាមីខ្លួនបានដាក់ពាក្យបណ្តឹងផ្ទាល់មួយទៀត ទៅកាន់ឧត្តមក្រុមប្រឹក្សានៃអង្គចៅក្រម។
លោកបន្តថា រដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងយុត្តិធម៌ ក៏បានសម្រេចបញ្ជូនករណីនេះ តាមនីតិវិធីជាធរមាន ទៅក្រុមប្រឹក្សាវិន័យនៃឧត្តមក្រុមប្រឹក្សានៃអង្គចៅក្រម ដើម្បីពិនិត្យស្រាវជ្រាវឱ្យបានល្អិតល្អន់ និងចាត់ការជាសមត្ថកិច្ច ក្នុងករណីរកឃើញកំហុស ដោយអនុវត្តទៅតាមច្បាប់ និងនីតិវិធីក្នុងក្របខ័ណ្ឌនៃយន្តការវិន័យរបស់ឧត្តមក្រុមប្រឹក្សានៃអង្គចៅក្រម។
អ្នកនាំពាក្យរូបនេះ បន្ថែមថា ក្រសួងក៏បានចាត់ក្រុមការងារចុះធ្វើការស្រាវជ្រាវបន្ថែមលើករណីនេះផងដែរ ហើយលទ្ធផលនៃការចុះស្រាវជ្រាវនេះ នឹងត្រូវបញ្ជូនទៅក្រុមប្រឹក្សាវិន័យនៃឧត្តមក្រុមប្រឹក្សានៃអង្គចៅក្រម ដើម្បីជាមូលដ្ឋានបន្ថែមសម្រាប់ការធ្វើអធិការកិច្ចផងដែរ។
គួរបញ្ជាក់ថា លោក ស្លេះ ហ្វឺត ដែលជាពលរដ្ឋខ្មែរឥស្លាមរស់នៅសង្កាត់ស្រះឫស្សី បានចំណាយពេលជិតមួយឆ្នាំក្នុងពន្ធនាគារ ក្រោយត្រូវបានអធិការដ្ឋាននគរបាលក្រុងស្ទឹងត្រែង ចាប់ខ្លួនកាលពីថ្ងៃទី៧ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២៥ តាមដីកាបង្គាប់របស់តុលាការ ក្រោមបទចោទ កាប់គាស់ រុករានដីព្រៃ ឆ្ការ ដុត និងឈូសឆាយដីព្រៃដើម្បីយកធ្វើជាកម្មសិទ្ធិ នៅឧទ្យានជាតិវើនសៃសៀមប៉ាង។
ចំណុចខុសប្រក្រតី គឺនៅត្រង់ថា លោកមានឈ្មោះ ស្លេះ ហ្វឺត អាយុ ៥៤ឆ្នាំ ប៉ុន្តែក្នុងដីកាបង្គាប់ចាប់ខ្លួន ជនល្មើសមានឈ្មោះថា ស្លេះ វ៉ើត អាយុ ៤៧ឆ្នាំ។ ជាងនេះទៅទៀត ទាំងឈ្មោះឪពុកម្ដាយ ថ្ងៃខែឆ្នាំកំណើត និងឈ្មោះប្រពន្ធ នៅក្នុងអត្តសញ្ញាណបណ្ណ សំបុត្រកំណើត សៀវភៅគ្រួសារ និងឯកសារផ្សេងទៀតគឺខុសគ្នាទាំងអស់។ លើសពីនេះ របាយការណ៍របស់សាលាដំបូងខេត្ត នៅតែបញ្ជាក់ថា ជនសង្ស័យមានឈ្មោះថា ស្លេះ វ៉ើត គឺមិនមែន ស្លេះ ហ្វឺត។
ទាក់ទិនការចាប់ខ្លួនមនុស្សខុសឈ្មោះ និងឃុំខ្លួនអស់រយៈពេលជិត១ឆ្នាំនេះ សង្គមស៊ីវិល លើកឡើងថា ជនរងគ្រោះត្រូវទទួលបានសំណងរដ្ឋប្បវេណី ប៉ះប៉ូវទៅលើការប៉ះពាល់ដល់កិត្តិយស ការរងទុក្ខលំបាកក្នុងពន្ធនាគារ និងការខាតបង់ពេលវេលា។ ជាមួយគ្នានេះ ក្រសួងយុត្តិធម៌ និងឧត្តមក្រុមប្រឹក្សានៃអង្គចៅក្រម ត្រូវពិនិត្យឱ្យបានហ្មត់ចត់លើករណីនេះ និងធានាមិនឱ្យកើតឡើងម្ដងទៀត ព្រោះវាជាការរំលោភទៅលើសិទ្ធិមនុស្ស សិទ្ធិទទួលបាននូវសិទ្ធិសេរីភាព និងសេចក្តីថ្លៃថ្នូរផងដែរ។
យោងតាមមាត្រា៣៩ នៃរដ្ឋធម្មនុញ្ញ ចែងថា ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរមានសិទ្ធិប្តឹងបរិហារ ប្តឹងតវ៉ា ឬប្តឹងទារសំណងជួសជុលការខូចខាតដែលបណ្តាលមកពីអំពើខុសច្បាប់របស់អង្គការរដ្ឋ របស់អង្គការសង្គម និងរបស់បុគ្គលិកនៃអង្គការទាំងនោះ។ ការដោះស្រាយបណ្តឹងតវ៉ា និងសំណងជួសជុលការខូចខាតជាសមត្ថកិច្ចរបស់តុលាការ៕
