នៅព្រឹកថ្ងៃទី១៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ កម្ពុជា និងថៃ បានបង្ហាញជំហររបស់ខ្លួននៅក្នុងកិច្ចប្រជុំលើកដំបូងនៃគណៈកម្មការផ្សះផ្សា ស្តីពីបញ្ហាកំណត់ព្រំដែនសមុទ្ររវាងប្រទេសទាំងពីរ ដែលធ្វើឡើងនៅប្រទេសសិង្ហបុរី។ ភាគីកម្ពុជាបានបញ្ជាក់ថា ការប្រើយន្តការផ្សះផ្សាក្រោមអនុសញ្ញាអង្គការសហប្រជាជាតិ ស្តីពីច្បាប់សមុទ្រ គឺមានគោលបំណងស្វែងរកដំណោះស្រាយដោយសន្តិវិធី ដែលអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ប្រជាជននៃប្រទេសទាំងពីរ និងជួយពង្រឹងសន្តិភាព កិច្ចសហប្រតិបត្តិការ និងវិបុលភាពរួមក្នុងតំបន់។
ក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់កម្ពុជា រដ្ឋមន្ត្រីការបរទេស លោក ប្រាក់ សុខុន បានលើកឡើងពីជម្រើសសំខាន់ៗសម្រាប់ដោះស្រាយបញ្ហានេះ។ កម្ពុជាចង់ឃើញការកំណត់ព្រំដែនសមុទ្រជាស្ថាពរ ប៉ុន្តែបើមិនអាចសម្រេចបានក្នុងពេលឆាប់ៗ កម្ពុជាក៏ត្រៀមខ្លួនពិភាក្សាអំពីកិច្ចព្រមព្រៀងអភិវឌ្ឍន៍រួមជាមួយថៃ និងបែងចែកធនធានដោយសមធម៌ ក្នុងអំឡុងពេលរង់ចាំកិច្ចព្រមព្រៀងចុងក្រោយស្តីពីព្រំដែនសមុទ្រ។
ជំហរនេះបង្ហាញថា កម្ពុជាចង់រកផ្លូវចេញដែលអាចទទួលយកបានសម្រាប់ភាគីទាំងពីរ ដោយមិនចាំបាច់ទុកធនធាននៅតំបន់ជម្លោះឱ្យនៅទំនេររយៈពេលយូរ។
ចំណែកភាគីថៃវិញ បានបញ្ជាក់ថា ខ្លួនក៏គាំទ្រការដោះស្រាយបញ្ហាតាមច្បាប់អន្តរជាតិ និងការចរចា ប៉ុន្តែសេចក្តីថ្លែងការណ៍របស់ថៃ ក៏បានលើកឡើងពីជម្លោះផ្សេងៗកន្លងមកជាមួយកម្ពុជា រួមមានការបែកធ្លាយសន្ទនាតាមទូរស័ព្ទ ការប្រយុទ្ធតាមព្រំដែន ការស្លាប់ជនស៊ីវិល និងបញ្ហាមីន។ ថៃក៏បានចោទកម្ពុជាថា បានផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មានដែលខ្លួនចាត់ទុកថាមិនត្រឹមត្រូវ និងធ្វើខ្លួនជាជនរងគ្រោះនៅលើវេទិកាអន្តរជាតិ។
ទោះជាយ៉ាងណា ថៃក៏បានបញ្ជាក់ថា វិសាលភាពនៃដំណើរការផ្សះផ្សានេះ គឺផ្តោតតែលើការកំណត់ព្រំដែនសមុទ្ររវាងកម្ពុជា និងថៃនៅឈូងសមុទ្រថៃប៉ុណ្ណោះ ហើយមិនពាក់ព័ន្ធនឹងបញ្ហាអធិបតេយ្យភាពលើដី ឬកោះកុតឡើយ។ ភាគីថៃក៏អះអាងថា អនុស្សរណៈយោគយល់ឆ្នាំ២០០១ មិនបាននាំឱ្យមានការរីកចម្រើនគ្រប់គ្រាន់ ហើយថៃធ្លាប់បានស្នើឱ្យមានការចរចាផ្ទាល់រយៈពេល៦ខែ មុននឹងបន្តទៅយន្តការផ្សះផ្សា ប្រសិនបើការចរចានោះមិនទទួលបានលទ្ធផល។
ការថ្លែងរបស់ភាគីទាំងពីរនៅថ្ងៃទី១៥ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ បង្ហាញថា ទោះកម្ពុជា និងថៃនៅមានការខ្វែងគំនិតគ្នាខ្លាំងលើប្រវត្តិនៃជម្លោះ និងរបៀបដែលបញ្ហានេះគួរត្រូវបានដោះស្រាយ ក៏ភាគីទាំងពីរនៅតែចូលរួមក្នុងដំណើរការផ្សះផ្សា។ សម្រាប់កម្ពុជា សារសំខាន់គឺការរកដំណោះស្រាយដែលអាចនាំទៅរកការកំណត់ព្រំដែន ឬការអភិវឌ្ឍរួមដោយសមធម៌។ ចំណែកថៃបានបញ្ជាក់ថា ខ្លួនចង់រកដំណោះស្រាយតាមការចរចា និងការផ្សះផ្សា ប៉ុន្តែនៅតែការពារជំហររបស់ខ្លួនយ៉ាងរឹងមាំ។ ដូច្នេះ ដំណាក់កាលបន្ទាប់ តើភាគីទាំងពីរអាចបម្លែងសេចក្តីថ្លែងការណ៍ទាំងនេះ ទៅជាការចរចាជាក់ស្តែង និងដំណោះស្រាយដែលអាចទទួលយកបានដោយភាគីទាំងពីរ ឬយ៉ាងណា៕
