កិច្ចប្រជុំកំពូល BRICS លើកទី១៨ ដែលឥណ្ឌាធ្វើជាម្ចាស់ផ្ទះនៅទីក្រុងញូវដេលី ថ្ងៃទី១២-១៣ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០២៦ បានបញ្ចប់ដោយមានសេចក្តីប្រកាសរួម។
ប្រទេសសមាជិកបានឯកភាពលើការជំរុញសន្តិភាព ការពង្រឹងពាណិជ្ជកម្ម និងការផ្តល់សំឡេងកាន់តែច្រើនដល់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។ លទ្ធផលនេះ បង្ហាញថា ទោះបីប្រទេសទាំងនេះមានផលប្រយោជន៍ខុសគ្នាក៏ដោយ ពួកគេនៅតែអាចធ្វើការរួមគ្នាបាន។
ប៉ុន្តែការឯកភាពនៅលើក្រដាសគ្រាន់តែជាជំហានដំបូង។ អ្វីដែលសំខាន់ជាងនេះ គឺការធ្វើឱ្យការសន្យាក្លាយជាផលប្រយោជន៍ពិតសម្រាប់ប្រជាជន។
ជោគជ័យសំខាន់មួយរបស់ឥណ្ឌា គឺការធ្វើឱ្យអ៊ីរ៉ង់ និងអេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម យល់ព្រមលើសេចក្តីប្រកាសតែមួយ ទោះបីប្រទេសទាំងពីរមានជំហរខុសគ្នាចំពោះជម្លោះនៅមជ្ឈិមបូព៌ាក៏ដោយ។
សមាជិកបានអំពាវនាវឱ្យភាគីពាក់ព័ន្ធអត់ធ្មត់ និងដោះស្រាយបញ្ហាតាមរយៈការចរចា។ នេះជាសមិទ្ធផលការទូតសម្រាប់ឥណ្ឌា ព្រោះការនាំប្រទេសដែលខ្វែងគំនិតគ្នាឱ្យយល់ព្រមលើឯកសាររួម មិនមែនជារឿងងាយទេ។ ទោះយ៉ាងណា ការចេញសេចក្តីអំពាវនាវមិនមានន័យថា សង្គ្រាមនឹងបញ្ចប់ភ្លាមៗឡើយ។
កិច្ចប្រជុំនេះ ក៏បានបង្ហាញពីការចង់បានរបស់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ក្នុងការចូលរួមសម្រេចកិច្ចការពិភពលោកឱ្យបានច្រើនជាងមុន។ BRICS បានជំរុញឱ្យកែទម្រង់អង្គការសហប្រជាជាតិ និងបង្កើនតំណាងរបស់ប្រទេសអាស៊ី អាហ្វ្រិក និងអាមេរិកឡាទីន។
និយាយឱ្យសាមញ្ញ ប្រទេសទាំងនេះ ចង់មានសិទ្ធិចូលរួមកំណត់ច្បាប់ដែលពួកគេត្រូវអនុវត្ត។ ប៉ុន្តែការផ្លាស់ប្តូរនេះមិនអាចសម្រេចដោយ BRICS តែឯងទេ។ វាត្រូវការការយល់ព្រមពីប្រទេសផ្សេងទៀត ជាពិសេសប្រទេសដែលមានអំណាចនៅក្នុងស្ថាប័នទាំងនោះ។
ផ្នែកពាណិជ្ជកម្ម ប្រទេសសមាជិកបានជំទាស់នឹងការដំឡើងពន្ធ និងការដាក់របាំងពាណិជ្ជកម្មដោយឯកតោភាគី។ ពួកគេក៏ចង់ឱ្យស្ថាប័នសេដ្ឋកិច្ចអន្តរជាតិ ឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការរបស់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍កាន់តែប្រសើរ ព្រោះការតំឡើងពន្ធខ្ពស់អាចធ្វើឱ្យទំនិញឡើងថ្លៃ ការនាំចេញជួបការលំបាក និងប៉ះពាល់ដល់ការងាររបស់ប្រជាជន។ ដូច្នេះ ការមានជំហររួម អាចជួយបង្កើនទម្ងន់ក្នុងការចរចា។ ប៉ុន្តែ BRICS ក៏ត្រូវធ្វើឱ្យការទិញលក់រវាងសមាជិកខ្លួនកាន់តែងាយស្រួលផងដែរ ទើបជំហរនេះមានប្រយោជន៍ជាក់ស្តែង។
រឿងមួយទៀតដែលមនុស្សជាច្រើនចាប់អារម្មណ៍ គឺការកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើប្រាក់ដុល្លារ។ កិច្ចប្រជុំបានគាំទ្រឱ្យប្រទេសសមាជិកប្រើរូបិយប័ណ្ណរបស់ខ្លួនក្នុងការទិញលក់ និងកែលម្អប្រព័ន្ធផ្ទេរប្រាក់ឆ្លងដែន។ ប៉ុន្តែមិនមានការប្រកាសបង្កើតរូបិយប័ណ្ណរួម BRICS ឡើយ។
ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើប្រទេសពីរអាចទូទាត់ដោយប្រាក់របស់ខ្លួនបាន ពួកគេអាចកាត់បន្ថយតម្រូវការប្តូរទៅជាប្រាក់ដុល្លារជាមុន។ ប៉ុន្តែវិធីនេះត្រូវការទំនុកចិត្តលើតម្លៃរូបិយប័ណ្ណ និងប្រព័ន្ធធនាគារដែលអាចធ្វើការជាមួយគ្នាបាន ដូច្នេះ លទ្ធផលនេះ មិនមានន័យថា ប្រាក់ដុល្លារបាត់បង់តួនាទីរបស់ខ្លួនភ្លាមៗទេ។
ក្រៅពីរឿងនយោបាយ និងប្រាក់កាស កិច្ចប្រជុំក៏បានផ្តោតលើបច្ចេកវិទ្យា បញ្ញាសិប្បនិម្មិត និងការអភិវឌ្ឍជំនាញ។ មានការជំរុញកិច្ចសហប្រតិបត្តិការដើម្បីជួយសហគ្រាសប្រើបច្ចេកវិទ្យាថ្មី និងចែករំលែកបទពិសោធន៍អភិវឌ្ឍន៍។
កិច្ចសហប្រតិបត្តិការទាំងនេះ អាចជួយបង្កើតការងារ និងធ្វើឱ្យសេវាសាធារណៈកាន់តែងាយស្រួល។ ប៉ុន្តែត្រូវមើលថា ប្រទេសសមាជិកនឹងផ្តល់ថវិកា បណ្តុះបណ្តាលមនុស្ស និងអនុវត្តគម្រោងបានកម្រិតណា។ បើគ្មានការអនុវត្តច្បាស់លាស់ទេ គម្រោងល្អៗក៏អាចនៅត្រឹមតែជាការសន្យា។
សម្រាប់ឥណ្ឌា កិច្ចប្រជុំនេះជាឱកាសបង្ហាញសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនក្នុងការសម្របសម្រួលប្រទេសធំៗ និងលើកយកបញ្ហារបស់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍មកពិភាក្សា។
ក្នុងសុន្ទរកថាថ្ងៃទី១២ ខែកញ្ញា លោក នរេន្ទ្រា ម៉ូឌី ក៏បានស្នើឱ្យមានយន្តការតាមដានការអនុវត្តសេចក្តីសម្រេច ដោយកំណត់អ្នកទទួលខុសត្រូវ និងពេលវេលាឱ្យច្បាស់។ សំណើនេះ មានប្រយោជន៍ ព្រោះបញ្ហារបស់កិច្ចប្រជុំអន្តរជាតិជាច្រើន គឺការសន្យាច្រើន ប៉ុន្តែការអនុវត្តយឺត។ ទោះជាយ៉ាងណា ត្រូវរង់ចាំមើលថា សំណើនេះនឹងត្រូវអនុវត្តយ៉ាងដូចម្តេច។
តាមការវាយតម្លៃ កម្លាំងរបស់ BRICS គឺការប្រមូលប្រទេសដែលមានទីផ្សារ ធនធាន និងសមត្ថភាពផ្សេងៗ មកធ្វើការរួមគ្នា។ ចំណែកការលំបាក គឺប្រទេសទាំងនេះមិនមានគោលដៅដូចគ្នាគ្រប់រឿងទេ។
ពួកគេអាចយល់ស្របលើការពង្រឹងពាណិជ្ជកម្ម ប៉ុន្តែខ្វែងគំនិតលើសន្តិសុខ ឬទំនាក់ទំនងជាមួយមហាអំណាចផ្សេង។ ហេតុនេះ ជោគជ័យរយៈពេលវែងត្រូវវាស់តាមការងារដែលសម្រេចបាន ដូចជាការផ្ទេរប្រាក់កាន់តែថោក គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍ដែលដំណើរការពិត និងឱកាសការងារកាន់តែច្រើន។
សម្រាប់ប្រទេសតូចដូចកម្ពុជា មេរៀនគឺការរក្សាដៃគូចម្រុះ និងវាយតម្លៃកិច្ចសហប្រតិបត្តិការតាមផលប្រយោជន៍ពលរដ្ឋ។ BRICS អាចពង្រីកជម្រើស ប៉ុន្តែតម្លៃរបស់ជម្រើសទាំងនោះនឹងច្បាស់លាស់នៅពេលការសន្យាប្រែក្លាយជាសកម្មភាព៕
អត្ថបទដោយ៖ លោក សុក្រឹត ពុទ្ធិ
