ការបោះឆ្នោតពាក់កណ្តាលអាណត្តិនាពេលខាងមុខនេះ អាចមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងចំពោះកម្មវិធីសន្តិសុខសង្គម (Social Security) ដោយសារពេលវេលាក្នុងការពង្រឹងមូលដ្ឋានហិរញ្ញវត្ថុរបស់កម្មវិធីនេះកាន់តែខើចទៅៗ។
របាយការណ៍ថ្មីៗបំផុត ព្យាករថា មូលនិធិទុកចិត្តចម្បងរបស់កម្មវិធីនេះ នឹងត្រូវអស់ទុនបម្រុងនៅចុងឆ្នាំ ២០៣២ ដែលបន្ទាប់ពីនោះ អ្នកទទួលបានប្រាក់ឧបត្ថម្ភនឹងត្រូវប្រឈមមុខនឹងការកាត់បន្ថយអត្ថប្រយោជន៍ជាង ២០%។
ជាលទ្ធផល ភារកិច្ចក្នុងការជួសជុលសន្តិសុខសង្គម នឹងធ្លាក់លើស្មាទាំងសមាជិកសភាបច្ចុប្បន្ន និងសមាជិកសភាថ្មី។ ប្រសិនបើសភាចង់ជៀសវាងផលប៉ះពាល់ហិរញ្ញវត្ថុដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ សម្រាប់ជនជាតិអាមេរិករាប់លាននាក់ ពួកគេនឹងត្រូវដោះស្រាយបញ្ហាដែលអ្នកនយោបាយជំនាន់មុនៗ បានពន្យារពេលអស់ជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ។
លោកស្រី Martha Shedden ប្រធានសមាគមអ្នកវិភាគសន្តិសុខសង្គម បានលើកឡើងថា៖ «សម្ពាធលើសភា គឺពិតជាខ្លាំងក្លាមែនទែននាពេលអនាគត»។
មូលនិធិសន្តិសុខសង្គម កំពុងខើចទឹកប្រាក់ជាចម្បងដោយសារតែកត្តាប្រជាសាស្ត្រ ដោយសារចំនួនប្រជាជនអាមេរិកមានវ័យចាស់ជរាច្រើនឡើង។ មនុស្សជំនាន់បេប៊ីប៊ូម៉ឺ (Baby Boomer) កំពុងទាមទារប្រាក់ឧបត្ថម្ភកាន់តែច្រើន ខណៈដែលចំនួនកម្មករនិយោជិតដែលបង់ប្រាក់ចូលក្នុងកម្មវិធីនេះ មានការថយចុះ។ ក្តីបារម្ភអំពីអនាគតនៃសន្តិសុខសង្គម ដែលជាបញ្ហាស្នូលសម្រាប់ជនជាតិអាមេរិកវ័យចំណាស់ បានលេចចេញជារូបរាងឡើង នៅក្នុងការបោះឆ្នោតជាច្រើនទូទាំងប្រទេស។
នៅក្នុងការប្រកួតប្រជែងជ្រើសតាំងសមាជិកព្រឹទ្ធសភារដ្ឋមីឈីហ្គែន (Michigan) បេក្ខជនបក្សសាធារណរដ្ឋ លោក Mike Rogers បានគូសបញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់នៃការលុបបំបាត់អំពើពុករលួយ ខណៈដែលគូប្រជែងបក្សប្រជាធិបតេយ្យ លោក Abdul El-Sayed បានគាំទ្រការដកចេញនូវដែនកំណត់លើប្រាក់ចំណូលដែលត្រូវជាប់ពន្ធប្រាក់បៀវត្សរ៍ «ដើម្បីឱ្យអ្នកមានជួយបង់ប្រាក់ក្នុងកម្រិតសមរម្យមួយ»។ ដែនកំណត់ប្រាក់ចំណូលបច្ចុប្បន្នគឺ ១៨៤ ៥០០ ដុល្លារ ដោយប្រាក់ចំណូលលើសពីនេះត្រូវបានលើកលែង។
ការកែទម្រង់សន្តិសុខសង្គម ក៏ជាបញ្ហាដ៏ក្តៅគគុកនៅក្នុងរដ្ឋសមរភូមិដែនដីមែន (Maine) ដែលមានប្រជាជនវ័យចាស់ជាងគេផងដែរ។ សមាជិកព្រឹទ្ធសភា លោកស្រី Susan Collins (បក្សសាធារណរដ្ឋ) និងគូប្រជែងបក្សប្រជាធិបតេយ្យ លោក Troy Jackson បានស្នើវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗគ្នា។
លោក Jackson បានប្តេជ្ញាចិត្តថានឹងលុបបំបាត់ដែនកំណត់ពន្ធប្រាក់បៀវត្សរ៍ ដើម្បីឱ្យមហាសេដ្ឋីបង់ប្រាក់ក្នុងអត្រាដូចគ្នាទៅនឹងអ្នកដទៃ ខណៈលោកស្រី Collins បានស្នើបង្កើតគណៈកម្មាធិការទ្វេបក្ស និងប្តេជ្ញាមិនកាត់បន្ថយអត្ថប្រយោជន៍។
លោកស្រី Shedden បានកត់សម្គាល់ថា ការជជែកដេញដោលគ្នាកំពុងប្តូរទិសដៅពីថាតើជនជាតិអាមេរិក ដែលមានចំណូលខ្ពស់គួរតែរួមចំណែកបន្ថែមទៀតឬអត់ ទៅជាការសម្រេចចិត្តថាត្រូវបន្ថែមក្នុងកម្រិតណាមួយ និងថាតើសភាអាចសម្រេចបានកិច្ចព្រមព្រៀងមុនពេលមូលនិធិអស់ទុន៕









