ក្នុងចំណោមឧបសគ្គធំៗដែលរារាំងដល់វឌ្ឍនភាពជាតិ អំពើពុករលួយនៅតែដើរតួជាមហារីកសង្គមដ៏កាចសាហាវដែលកំពុងស៊ីរំលាយសសរស្តម្ភគ្រឹះនៃការអភិវឌ្ឍជាតិលើគ្រប់វិស័យ។ ទោះបីជាមានការប្រកាសដាក់ចេញនូវយុទ្ធសាស្ត្របញ្ចកោណដំណាក់កាលទីមួយយ៉ាងគគ្រឹកគគ្រេងយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏លទ្ធផលជាក់ស្តែងនៅលើសមរភូមិប្រយុទ្ធប្រឆាំងនឹងអំពើពុករលួយ មិនទាន់បង្ហាញពីសញ្ញាវិជ្ជមានជាដុំកំភួននោះទេ ពោលគឺវាហាក់បីដូចជាការលាបថ្នាំពណ៌ថ្មីលើផ្ទះចាស់ដែលទ្រុឌទ្រោមតែប៉ុណ្ណោះ។

ករណីរឿងអាស្រូវហិរញ្ញវត្ថុ និងការបាត់​បង់​ថវិការបស់អ្នកប្រើប្រាស់ពីគណនីនៃក្រុមហ៊ុន ហួយវ័ន ផេ ដែលជាបុត្រសម្ព័ន្ធមួយនៃសម្ព័ន្ធក្រុមហ៊ុន ហួយវ័ន គ្រុប (Huione Group) ដែលមានទំនាក់ទំនងជិត​ស្និទ្ធជាមួយលោក ហ៊ុន តូ បានក្លាយជាផ្ទាំងស៊ីនុសដ៏ធំមួយ បង្ហាញពីការប្រទាក់​​ក្រឡាគ្នារវាងឧក្រិដ្ឋកម្មបច្ចេក​វិទ្យា ឥទ្ធិពលនយោបាយ និងភាពទន់ជ្រាយ​នៃប្រព័ន្ធយុត្តិធម៌នៅកម្ពុជា។

ការផ្លាស់ប្តូរមេដឹកនាំពី លោក ហ៊ុន សែន មក លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត មិន​មែន​ជា​ការផ្លាស់ប្តូរទម្រង់ ឬមនោគមវិជ្ជា​នយោបាយនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការបន្តរចនាសម្ព័ន្ធអំណាចបែបផ្តាច់ការ និងគ្រួសារនិយម ដែលត្រូវបានរៀបចំឡើងយ៉ាងម៉ត់ចត់ជាច្រើនទសវត្សរ៍។

ការដោះលែងអតីតនាយករដ្ឋមន្ត្រីថៃ លោក ថាក់ស៊ីន ស៊ីណាវ៉ាត្រា ឱ្យមានសេរីភាពឡើងវិញនៅព្រឹកថ្ងៃទី១១ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០២៦ បន្ទាប់ពីការជាប់ឃុំអស់រយៈពេល ២៤៣ ថ្ងៃ បានក្លាយជាព្រឹត្តិការណ៍ដ៏សំខាន់មួយដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីសក្ដានុ​ពល​​នៃនយោបាយផ្សះផ្សាជាតិរបស់ថៃ។

ជំនួបត្រីភាគីនៅកោះសេប៊ូ នៅថ្ងៃទី៧ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ២០២៦នេះ ឆ្លុះបញ្ចាំងឱ្យឃើញ​នូវភាពខុសគ្នាស្រឡះរវាងវោហាសាស្ត្រ​ការ​ទូតនៅក្នុងឆាកតំបន់ និង​លើ​ឆាក​អន្ដរ​ជាតិ និងតថភាពនយោបាយជាក់​ស្ដែងនៅតាមបន្ទាត់ព្រំដែន ក៏ដូចជាវិបត្តិសន្ដិសុខផ្ទៃក្នុងដែលកំពុងញាំញីកិត្យានុភាពកម្ពុជា។

ស្ថានភាពនយោបាយ និងសេដ្ឋកិច្ចសង្គមរបស់កម្ពុជានៅក្នុងឆ្នាំ២០២៦ បង្ហាញឲ្យឃើញនូវរូបភាពដ៏ស្មុគស្មាញមួយនៃការបន្តអំណាចតាមបែបពូជពង្ស ដែលកំពុងប្រឈមមុខនឹងវិបត្តិផ្ទួនៗគ្នានៅក្រោមការដឹកនាំរបស់លោក ហ៊ុន ម៉ាណែត។