កន្លែងជីករ៉ែមាស និងការផលិតមាសខុសច្បាប់នៅតំបន់ភ្នំតូច ក្នុងស្រុកសៀមប៉ាង នៅតែកើតមានច្រើន បើទោះបីអាជ្ញាធរខេត្តស្ទឹងត្រែងព្រមានចាត់វិធានការបង្ក្រាបយ៉ាងណាក្តី។ ប្រការនេះ ប្រជាសហគមន៍ និងមន្ត្រីសង្គមស៊ីវិល បារម្ភពីការបំពុលទឹកដោយ​សារ​ជាតិគីមី ដែលអ្នកផលិតមាស ជា​ជន​ជាតិ​វៀតណាម ក្នុងតំបន់នោះ អាចនឹងបង្ហូរចូលទៅអូរធម្មជាតិ ប៉ះពាល់សត្វព្រៃ និងពលរដ្ឋដែលប្រើប្រាស់ទឹក។

ជនជាតិដើមភាគតិចចារ៉ាយ រាប់រយគ្រួសារនៅខេត្តរតនគិរី កំពុងកើតទុក្ខមិនសុខចិត្ត ពេលទទួលដំណឹងថា ក្នុងតំបន់ពួកគាត់រស់នៅរដ្ឋាភិបាលបានផ្តល់សិទ្ធិឱ្យក្រុមហ៊ុនចិនមួយទៀត ធ្វើសកម្មភាពរុករករ៉ែលោហៈ លើផ្ទៃដី ២០០ គីឡូម៉ែត្រការ៉េ ក្នុងស្រុកអូរយ៉ាដាវ។

ក្រុមយុវជនស្រឡាញ់បរិស្ថាន រកឃើញថា ពលរដ្ឋជាច្រើនពាន់គ្រួសារ រស់នៅក្នុងតំបន់បឹងទន្លេសាប ខេត្តបាត់ដំបង និង​ពលរដ្ឋរស់នៅតាមបណ្ដោយដងស្ទឹងសង្កែ ក្នុងស្រុកឯកភ្នំ នៅមិនទាន់ទុក​ដាក់​សំរាមត្រឹមត្រូវនៅឡើយទេមកទល់ពេលនេះ។

សហគមន៍ជនជាតិដើមភាគតិចព្នង រស់​នៅឃុំប៊ូស្រា ស្រុកពេជ្រាដា អស់ជំនឿចិត្ត​ចំពោះវិធានការទប់ស្កាត់បទល្មើសព្រៃ​ឈើ ពីសំណាក់ឆ្មាំអភិរក្សរបស់ក្រសួង​បរិស្ថាន ដោយពួកគេសង្កេតឃើញ​ថា ជាង ១០ ឆ្នាំកន្លងទៅនេះ ក្រោយ​ពីមានវត្តមានមន្ត្រីបរិស្ថាន ការ​ពារ​ដែន​ជម្រកសត្វព្រៃភ្នំណាមលៀរ ព្រៃ​ឈើ​កាន់តែហិនហោច សត្វព្រៃកម្រជាច្រើនប្រភេទផុតពូជ ហើយដីព្រៃស្រោង​រាប់ពាន់ហិកតារ នៅតំបន់ខ្លះបាន​ក្លាយ​ជាដីចម្ការជាកម្មសិទ្ធិឯកជន។

មន្ទីរបរិស្ថានខេត្តពោធិ៍សាត់ នៅថ្ងៃ​ទី​១៩ ខែឧសភានេះ បានផ្សព្វផ្សាយករណីបាត់​បង់ជីវិតរបស់សត្វប្រើសញីមួយក្បាល ដែលបានវង្វេងចូលចម្ការដំឡូងមី និង​ត្រូវបានពលរដ្ឋបង្អៅឆ្កែ​ដេញ​ខាំ​រហូត​​ដល់​​ស្លាប់។

ចលនាមាតាធម្មជាតិ បន្តសួរនាំទៅកាន់ថ្នាក់ដឹកនាំក្រសួងបរិស្ថាន ជុំវិញការយកផ្នែកមួយនៃដែនជម្រកសត្វព្រៃពាមក្រសោប ក្នុងខេត្តកោះកុង មកធ្វើជាទីលានចាក់សំរាម ដែលប៉ះពាល់ដល់ប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី និងជីវៈចម្រុះ ក្នុងនោះ​ពួកគេបានជំរុញឱ្យក្រសួងពិនិត្យឡើង​វិញ និងដោះស្រាយជាបន្ទាន់ ជំនួស​​ឱ្យ​ការ​សម្រេចចិត្តដ៏ខុសឆ្គងមួយនេះ។

ឃ្លាំងទឹកបុរាណមួយមានផ្ទៃទឹកធំល្វឹង​​ល្វើយ មើលដាច់កន្ទុយភ្នែកនៅជាប់តំបន់​បឹងទន្លេសាប កៀកនឹងភ្នំក្រោមក្នុងខេត្តសៀមរាប ដែលពលរដ្ឋរាប់ពាន់គ្រួសារអាស្រ័យផលបែបប្រពៃណី តាម​រយៈ​ការ​ធ្វើកសិកម្ម និង​រក​ត្រីសាច់ បានក្លាយជាដីគោករាក់អស់មួយ​ផ្នែក គ្រប់គ្រង​កម្មសិទ្ធិឯកជននៅ​រយៈ​ពេល​ជាង ១០ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។

ព្រៃលិចទឹកច្រើនហិកតាក្នុងបរិវេណឧទ្យានជាតិបុទុមសាគរ ខេត្តកោះកុង ត្រូវបានគេអះអាងមកថា កំពុងរងការកាប់​ទន្ទ្រានយកធ្វើជាកម្មសិទ្ធិ ទាំងគ្មាន​​ការ​ទប់ស្កាត់ពីស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ ដែល​បញ្ហានេះ ពួកគេជំរុញឱ្យរដ្ឋាភិបាលចាត់វិ​ធានការទប់ស្កាត់ឱ្យមានប្រសិទ្ធ​ភាព ដើម្បីការពារធនធានធម្មជាតិក្នុងខេត្តជាប់សមុទ្រមួយនេះ។

មន្ត្រីសង្គមស៊ីវិល និងសកម្មជនការពារព្រៃឡង់ ខេត្តស្ទឹងត្រែង ទទូចឱ្យក្រសួងបរិស្ថាន ត្រូវទទួលស្គាល់ការពិត ពីវិនាសកម្មព្រៃឡង់ ហើយត្រូវរកដំណោះស្រាយ​ឱ្យ​ចំគោលដៅ ទើបវិបត្តិព្រៃឈើអាចដោះស្រាយបាន។